نگاهي به تاثير عوامل مختلف در مشكلات زيست‌محيطي پايتخت

نقش شما در آلودگي هوا چيست؟

همیشه نیمه دوم سال که می‌رسد، بحث افزایش آلودگی هوا هم تقریبا به اصطلاح روی بورس می‌افتد و با آمدن بهار دوباره از بورس خارج می‌شود تا نیمه دوم سال بعد...! حداقل از سال ۷۹ که به طور کامل در زمینه آلودگی هوای تهران و اقدامات و برنامه‌های مقابله با آن هستم، شخصا این اتفاق را ملاحظه کرده‌ام. متاسفانه دیگر آلودگی هوا تبدیل به سوژه عادی و ابتدایی شده که افکار عمومی و مسؤولان تصمیم‌گیر هم به نوعی در برابر آن واکسینه شده‌اند و آنقدر به موضوع پیش پا افتاد‌‌ه‌ای تبدیل شده که حتی ایجاد حساسیت هم دردی را چاره نمی‌کند. شخصا اعتقاد دارم ۹۰ درصد چاره کاهش آلودگی هوا در اختیار مسؤولان و تصمیم‌گیرندگان ارشد دولتی است و فقط ۱۰درصد آن به مردم بازمی‌گردد و این یعنی با حرف، شعار و اقدامات سمبلیک نمی‌توان کیفیت هوای پایتخت را بهبود بخشيد. همه می‌دانیم بیش از ۸۰ درصد آلودگی هوای موجود تهران به منابع متحرک و 2 واژه تکراری و کسل‌کننده «خودرو» و«سوخت» بازمی‌گردد اما شهروندان تا چه میزانی در تولید سوخت و خودرو نقش دارند؟ آیا نقش آنها فقط شعار مصرف کمتر است! یا شاید هم عدم استفاده از وسیله نقلیه شخصی است! شاید هم انتظار داریم به جای خودروی شخصی و مصرف سوخت و به تبع آن ایجاد آلودگی هوا از حمل و نقل عمومی استفاده کنند؟! آیا نقش شهروندان در همین حد است؟! پس ما شهروندان چکار باید بکنیم تا هوای سالم برای تنفس برای خود و فرزندانمان داشته باشیم؟ شاید بد نباشد محورهای مهم کاهش آلودگی هوای پایتخت را با هم مرور کنیم تا ببینیم نقش ما شهروندان در آن چقدر است.
تولید خودروهای نو و استاندارد
همین‌قدر در این بخش نقش داریم که در حد توان مالی خودمان می‌توانیم فقط چند خودروی مشخص را از چندین ماه قبل پیش‌خرید کنیم و هنگام تحویل ۴۸ ساعت دوندگی کنیم تا به ما خودروی با استاندارد آلایندگی یورو۲ تحویل دهند که از رادیو و تلویزیون شنیده‌ایم این استاندارد را هم شرکتی به نام بازرسی کیفیت استاندارد خودرو که صددرصد سهام آن مربوط به خانواده خودروسازان است به نیابت از سازمان فخیمه محیط زیست تایید می‌کند. از چیزهایی مثل کنیستر و کیفیت باک بنزین و... که همگی تاثیر مستقیم در ایجاد آلودگی هوا دارند و بعضی از شرکت‌ها به دلخواه خودشان سالیان سال است بی‌خیال آن شده‌اند هم یک چیزهایی شنیده‌ایم! حالا از بحث گارانتی،خدمات پس از فروش و... بگذریم، نقش مبدل‌های کاتالیستی که بعد از ۳ سال خراب شده و موجب می‌شوند یک خودروی استاندارد با عمر 3 سال، تا ۱۰ برابر آلودگی بیشتری تولید کند هم بماند که حتی یک تعمیرگاه خدمات پس از فروش از این قطعه به عنوان لوازم یدکی هم ندارد. پس نقش ما شهروندان در این بخش نزدیک صفر است!
از رده خارج کردن خودروهای فرسوده
ثبت نام در سایت خودروهای فرسوده و ماه‌ها انتظار تا اینکه خودروی ۳۰ سال به بالا را از رده خارج کنند و بعد به جای آن خودتان می‌دانید چه خودرویی با چه میزان مصرف سوخت می‌دهند، تازه اگر مثل حدود یکهزار راننده نگون‌بخت تاکسی نباشیم که خودروی‌شان را هم اسقاط کرده‌اند ولی به دلیل لجبازی‌های بعضی‌ها ماه‌هاست بدون خودرو در خیابان‌ها قدم می‌زنند و استراحت می‌کنند. وقتی ما شهروندان با ماشین‌های ۳۰-20 ساله براحتی همه جا می‌رویم، حق بیمه کمتری هم می‌پردازیم، سهمیه سوخت‌مان هم مشکلی ندارد و بدون ترس از تصادف و خسارت در شهر بزرگ تهران رانندگی می‌کنیم چرا باید نگران سوار شدن بر خودروی فرسوده باشیم. به‌طور حتم برای ما صرفه اقتصادی دارد که حاضر نیستیم از آن دل بکنیم. هر وقت نگه‌داشتن یک ماشین سن بالا که مصرف سوخت ارزان بالا و آلودگی بیشتر هوا را هم به ارمغان می‌آورد با تصویب قوانین محکم، سختگیرانه و دارای قابلیت اجرا به صرفه نبود آنگاه شهروندان قطع به یقین برای خودشان فکری می‌کنند. البته در این بین مسؤولان هم باید این نگاهشان را اصلاح کنند. نگویید که خودروهای سن بالا متعلق به قشر ضعیف جامعه است. مسؤولان نباید عدم توانمندی خودشان را به گردن مردم بیندازند. بد نیست مسؤولان امر در بحث نوسازی به جای تجویز همین چند خودرویی که سال‌هاست 2 کارخانه قدیمی تولید می‌کنند، واردات خودرو را آزاد کنند آن وقت می‌بینید همین قشر مستضعف چه ماشین‌هایی با چه میزان آلایندگی و مصرف سوخت را می‌توانند سوار شوند... خب! حالا به نظر شما نقش ما شهروندان در این موضوع چقدر است؟!
مدیریت ترافیک
وقتی حدود ۱۸-17 سازمان و ارگان می‌خواهند همزمان ترافیک شهر را مدیریت کنند چه انتظاری از ما شهروندان دارند؟ یکی چراغ هوشمند راه می‌اندازد، دیگری به خاطر عبور خودروی اسکورت دبیر سوم فلان سفارت با دست تمام چراغ‌های مسیرش را سبز می‌کند، یکی امروز آسفالت می‌کند و دیگری فردا برای لوله‌کشی برق حفاری می‌کند، ۲ هفته دیگر همانجا دوباره آسفالت می‌شود و چند هفته دیگر برای لوله‌کشی برای حفاری گاز مجددا کنده‌کاری می‌شود. آیا در این بخش نقشی برای ما شهروندان قائل هستید؟
حمل و نقل عمومی
مسؤولان هر وقت مترو راه انداختند، خط اتوبوس تندرو راه انداختند، اتوبوس با کلاس و شیک برای حمل و نقل مردم اختصاص دادند، شهروندان استقبال نکردند؟ هر چند ما فقط در صفحات روزنامه می‌خوانیم که بعضی‌ها از روی عمد یا سهو نمی‌گذارند همین 4 تا قطار مترو و اتوبوس هم بی‌دردسر به دست شهروندان برسد. راستی! مگر می‌شود جلوی گسترش حمل و نقل عمومی را گرفت؟ همه دنیا می‌دانند که کاهش آلودگی هوا فقط و فقط با زیاد شدن حمل و نقل عمومی با کیفیت و خوب امکانپذیر است. صبح‌ها مردم در قطار مترو مجبور می‌شوند به خاطر ازدحام شدید، گرمای نفس همشهریان خود را روی صورت‌شان احساس کنند، اصلا حس خوبی نیست و درست همین وقت است که از هر چه شعار حمل و نقل عمومی و کاهش آلودگی هوا که می‌شنوند بیزار می‌شوند. به نظرتان تا اینجا نقش ما چقدر شد؟
بهبود کیفیت سوخت
مگر ما شهروندان بنزین‌های عجیب و غریب وارد می‌کنیم؟ مگر ما شهروندان گازوئیل با 8 هزار قسمت در میلیون گوگرد به خورد مینی بوس‌ها و اتوبوس‌ها می‌دهیم که در دنیا این عدد فقط ۵۰ قسمت در میلیون است؟ مگر ما شهروندان به جای افزودن تترا اتیل سرب برای خوش سوزی بنزین به آن MTBE اضافه می‌کنیم که همه جای دنیا در حال حذف شدن از بنزین است چون مشکوک به
سرطان زایی است؟
معاینه فنی خودرو
شاید برخی‌ها انتظار دارند در این بخش ما شهروندان خودمان را صددرصد مقصر اعلام کنیم، اما به نظر می‌رسد در‌ این محور هم مسؤولان سهم بیشتری دارند و نقش شهروندان حداکثر ۱۰درصد است. شهر‌وندان دلشان نمی‌خواهد برای خودشان دردسر درست کنند و با رفتن به معاینه فنی با این ماشین‌ها و این بنزین از هزار تا عیب خودروی‌شان مطلع شوند و برای رفع آن کلی خرج کنند. اصلا وقتی کسی به مردم نمی‌گوید بالای چشمتان ابرو است چرا باید خودشان را به زحمت بیندازند. سالی یکی، دو بار آن هم در مواقع افزایش شدید آلودگی هوا، شوی رادیو تلویزیونی می‌گذارند و ضرب‌الاجل تعیین می‌کنند که اگر تا فلان تاریخ معاینه نگیرید فلان و بهمان می‌کنند. البته مردم هم مراجعه نمی‌کنند.
آموزش
بد نیست مسؤولان بروند تحقیق کنند آیا کشورهای پیشرفته که شاید عمر باکلاسی و فرهنگ در بعضی از آنها به یکصد سال هم نمی‌رسد اول آموزش دیده‌اند و بعد با فرهنگ شده‌اند؟ روال در این ممالک اینگونه است اول مشکلات را شناسایی و قوانین را وضع کرده و بعد آنها را به بهترین نحو اجرا کرده‌اند.آن وقت شهروندان به 2 دسته تقسیم شدند؛ یا قوانین و مقررات زندگی در آن کشورها را بلافاصله پذیرفتند و به مرور در ذهن خود و نسل‌های بعدی نهادینه کردند که مشکلی با این گروه نبود يا کسانی بودند که اجرای این قوانین برای‌شان سخت بود. این گروه چند بار چنان نقره داغ شدند که حتی جرات نداشتند خواب بی‌قانونی را هم ببینند. مثلا آنها پذیرفتند که اگر بخواهند یک خودرو را با عمر بیشتر از ۵ سال نگهداری کنند باید هزینه نگهداری آن را (اعم از بیمه، عوارض و...) که بسیار بیشتر از یک خودروی نو و باکیفیت است بپردازند. در نتیجه این شهروندان بلافاصله خودروی خود را اسقاط می‌کنند و می‌شوند شهروندی که با خودروی فرسوده تردد نمی‌کند. یا مثلا با همان خودروی نو وقتی می‌بینند اگر بخواهند وارد محدوده مرکزی شهر شوند، باید نصف حقوق یک ماه خود را بپردازند چنان با شخصیت می‌شوند و با اتوبوس و مترو تردد می‌کنند که نگو و نپرس.... یا همان شهروند با کلاس اروپایی اگر در بزرگراه ویراژ داد و منجر به تصادف شد، وقتی ۶ ماه اجازه رانندگی نداشت و حقوق ۳ ماه خود را بابت جریمه پرداخت کرد آنقدر مودب می‌شود که صد نسل بعدی‌اش هم جرات نمی‌کند به حقوق دیگر شهروندان تعدی کند. در نهایت اینگونه شهروندان برای ما شهروندان تهرانی الگو می‌شوند! نقش شهروندان در این محور هم چند هزارم درصد می‌شود؟!
پایش مستمر آلودگی هوا
یک شرکت کوچک ۴۰ نفری به نام شرکت کنترل کیفیت هوا در پایتخت وجود دارد که آبروی تهران محسوب می‌شود، با 12-10 ایستگاه خودش و ۶-5 ایستگاه محیط‌زیست هر روز آلودگی هوا را اندازه می‌گیرد و آن را به اطلاع شهروندان می‌رساند. حالا این ایستگاه‌ها تعدادشان کافی است یا نه جای خود دارد اما وقتی با همین شرایط محدود شرایط هشدار و اضطرار اعلام می‌کنند آن وقت تشکیل کمیته هماهنگی مواقع اضطراری آلودگی هوا در استانداری و واکنش مقامات بهداشتی و... خودش مثنوی هفتاد من می‌شود که از حوصله این نوشتار خارج است. اما نقش شهروندان در این شرایط همین است که وقتی شرایط هشدار یا اضطرار اعلام شد یا باید ماسک بزنیم یا بمانیم در منزل که شاید نسیمی و بادی ما را نجات دهد!
کاهش آلودگی صنایع
مردم چه نقشی در تولید هزاران تن آلودگی از دودکش کارخانه‌های سیمان، پالایشگاه‌ها و نیروگاه‌های فرسوده اطراف تهران دارند؟ صدها هزار واحد صنعتی که نقش آنها در ایجاد آلودگی هوا فراموش شده و خودروها را سیبل کرده‌اند چه ربطی به ما دارند؟ تازه در همان شرایط اضطراری هم که دستور می‌دهید کارخانجات را تعطیل کنند بزرگ‌ترین شرکت‌های خودروسازی توجهی نمی‌کنند و هزاران کارخانه دیگر هم همینطور... آن وقت نقش ما شهروندان محترم تهرانی چیست؟!
حرف آخر
هوای آلوده، پیر و جوان، وکیل و وزیر، دکتر و مهندس و فقیر و غنی نمی‌شناسد و با توپ به زمین دیگران انداختن گرهی از مشکلات آن باز نمی‌شود. برای مدیریت آلودگی هوا نیاز به عزم ملی و همگانی به معنای واقعی داریم. همه باید دست به دست هم دهند؛ از مجلس تا دولت و شهرداری تا پلیس راهنمایی و رانندگی و شهروندان همه با هم در قالب یک برنامه مشخص مدت‌دار که محل تامین بودجه آن هم تعیین شده است هوای تنفسی شهرمان را بهبود بخشیم. راستی! چرا نمی‌خواهیم؟ چرا نمی‌توانیم؟
* مشاور محیط زیست معاونت حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران و مدیر مرکز معاینه فنی تهران

تهران نامه

با پیگیری‌های یک سازمان مردم نهاد محقق شد
سیمان برداری
از حوزه آبریز درختان میدان فاطمی
پس از پیگیری‌های کانون عالی گسترش فضای سبز و حفظ محیط زیست ایران و انجام مکاتباتی با مسؤولان شهری پایتخت، فضای آبریز درختان میدان فاطمی که در عملیات ساماندهی
کف پوش‌های پیاده‌راه خیابان فاطمی سیمان شده بود، دوباره احیا شد. سبزپرس روز گذشته خبر داد: پیمانکاری که مسؤول ساماندهی کف‌پوش در ضلع غربی میدان فاطمی بوده، اقدام به سیمان کردن فضای باقیمانده برای درختان حاشیه خیابان کرده بود، از این‌رو کانون عالی گسترش فضای سبز و حفظ محیط زیست ایران با پیگیری‌های مکرر و ارسال نامه‌ای به مشاور محیط‌زیست شهردار تهران نسبت به این اقدام اعتراض کرد. این در حالی است که به گفته کارشناسان فضای سبز، فضایی که پیش از این نیز به عنوان حریم درختان در نظر گرفته شده بود، غیراستاندارد و ناکافی بود اما به دلیل عدم نظارت زیست‌محیطی بر پروژه‌های عمرانی شهری، اکنون تشتک درختان نیز سیمان شده است. معاون فضای سبز سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری تهران در این باره اعلام کرد: پس از پیگیری این مساله، گروهی به این منطقه اعزام و سیمان اطراف درختان برداشته شد. رامین عرفانیان افزود: با ناظر ناحیه برخورد اداری صورت می‌گیرد و پس از آن، مسؤولان شهری منطقه 6 باید در این زمینه پاسخگو باشند. او دلیل این اقدام را ناهماهنگی خواند و افزود: بروز این اتفاق‌ها تنها به این دلیل است که هماهنگی‌های اولیه صورت نمی‌گیرد و پس از آغاز عملیات اجرایی، قانع کردن پیمانکار برای تغییر رویه کار سختی است. عرفانیان تاکید کرد: این هماهنگی‌ها باید در سطوح بالاتر اداری صورت پذیرد تا پروژه‌ها در بهترین حالت و در آسیب‌رسانی حداقل به محیط زیست و فضای سبز انجام شود.

برگزاری کارگاه یکروزه آلودگی هوا برای خبرنگاران
گروه اجتماعی: شرکت کنترل کیفیت هوا در اقدامی برای آموزش و اطلاع‌رسانی،‌ کارگاهی یک روزه در زمینه آلودگی هوا برگزار خواهد کرد. مدیر روابط عمومی شرکت کنترل کیفیت هوا درباره برگزاری این کارگاه یک‌روزه به سبزپرس گفت:‌ این کارگاه برای آموزش و اطلاع‌رسانی به خبرنگاران حوزه محیط زیست درباره آلودگی هوا برگزار خواهد شد. حشمت الله بسطامی افزود: مجموعه قوانین کنونی مربوط به آلودگی هوا، معرفی دستگاه‌های مسؤول و تصمیم گیرنده و‌ قوانین قدیمی معرفی پارامترهای آلودگی هوا از جمله مباحثی است که در این کارگاه تخصصی مطرح خواهد شد. او گفت: ما معتقدیم خبرنگاران به عنوان مدعی‌العموم در حوزه آلودگی هوا باید با پشتوانه علمی قوی‌تری مطالبات مردم را از مسؤولان پیگیری کنند؛ زیرا آنها بیانگر دیدگاه‌های مردم و پل ارتباطی شهروندان و مسؤولان هستند. مدیر روابط عمومی شرکت کنترل کیفیت افزود: بسیاری از خبرنگاران حوزه محیط‌زیست مبحث آلودگی هوا را می‌شناسند، اطلاعات پایه را در اختیار داشته و به آن اشراف دارند؛ اما این کارگاه به منظور در اختیار گذاشتن اطلاعات تخصصی و دقیق‌تری در موضوعات پیش‌بینی آلودگی هوا و مدل‌سازی برگزار می‌شود. او این کارگاه را بسیار موثر پیش‌بینی کرد و افزود:‌ مباحث با کلیاتی درباره آلودگی هوا آغاز خواهد شد اما در پایان به مناظره مسؤولان و خبرنگاران، همچنین خبرنگاران و خبرنگاران اختصاص می‌یابد.

مرندی: آب تهران آلوده به نیترات است
شهر: يك نماینده مجلس گفت: آلودگی آب تهران به نیترات از اثرات منفی خشکسالی است که در صورت ادامه این روند، آب، شور هم خواهد شد. با این حال این مسائل تهدیدی برای سلامت شهروندان محسوب نمی‌شود. دكتر سيد علیرضا مرندی، نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی با تایید وجود نیترات در آب شرب تهران گفت:«این نیترات از زمانی که به دلیل خشکسالی مجبور به استفاده از آب چاه‌ها شدیم به آب شرب اضافه شد». مرندی با بیان اینکه آب چاه‌ها همراه با آب پشت سدها به‌عنوان آب مصرفی در تهران استفاده می‌شود، خاطرنشان کرد: هرچه میزان استفاده از این آب‌های چاه زیاد‌تر شود آلودگی‌های نیتراتی نیز افزایش می‌یابد. وزیر اسبق بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تصریح کرد: با این حال تصور نمی‌شود این میزان نیترات در آب موجب آلودگی‌اي شود که به سلامت شهروندان ضرر بزند. مرندی افزود: با ادامه برداشت از آب‌های زیرزمینی احتمال بروز مشکلات دیگری برای آب نیز وجود دارد که شور شدن آب یکی از این مشکلات خواهد بود. وی در رابطه با ایده جداسازی آب مصرفی و شرب شهروندان تهرانی گفت: این ایده بسیار پسندیده اما نیازمند صرف هزینه‌های بسیاری است ولی در نهایت در مقایسه با هزینه‌هایی که برای تصفیه آب صرف می‌شود و میزان آبی که در تهران به شیوه‌های مختلف شست‌وشوی حیاط و ماشین هدر می‌رود به صرفه خواهد بود.

ماجرای آب آشاميدني پايتخت

حدود 2 ماه و نیم پس از آنکه استاندار تهران قاطعانه اعلام کرد، هیچ مقامی به‌طور مستقیم نمی‌تواند درباره آلودگی آب تهران اظهارنظر کند، معصومه ابتکار در کسوت رئیس کمیته محیط زیست شورای شهر تهران تابوی 80 روزه را شکست و درباره وجود بقایای نیترات در آب شرب تهران حرف زد و با این رفتار خود نشان داد، آلودگی یا عدم آلودگی آب تهران سرانجام باید مشخص شود تا هر ازگاهی این موضوع چاشنی مصاحبه‌ها نشود و پایتخت نشینان را به وحشت نیندازد.
چندی پیش هنگامی که اظهارنظر‌ها درباره آلودگی آب شرب تهران به اوج رسید و کشف جسدی متلاشی شده در مخزن آب آشامیدنی شمال غرب پایتخت این اوضاع را وخامت بیشتری بخشید، استاندار تهران با رد وجود هر گونه آلودگی در آب تهران گفت:«با توجه به جلسات تشکیل شده در این زمینه و گزارش‌هاي اخذ شده از دانشگاه‌های علوم پزشکی، شرکت آب و فاضلاب، محیط زیست و آب تهران فاقد هرگونه آلودگی است».مرتضی تمدن در یک نشست خبری با تاکید بر این موضوع اعلام کرد: همچنین مقرر شده از این پس هر فردی که در رسانه‌ها درباره آلودگی آب تهران اظهارنظر و ادعایی کند، توسط مسؤولان قضایی مورد پیگرد قرار گرفته و مسؤولان قضایی درباره ادعایش خواستار سند و مدرک ‌شوند. وی ادامه داد: بنابراین هیچ مقامی به‌طور مستقیم نمی‌تواند درباره آلودگی آب تهران اظهارنظر کند و این موضوع صرفا توسط مسؤولان آب و فاضلاب مورد قبول قرار می‌گیرد. استاندار تهران با بیان اینکه عده‌ای با مطرح کردن آلودگی آب تهران باعث تشویش خاطر مردم شده و حاشیه‌هایی ایجاد کرده بودند، یادآور شد: اظهار نظر این افراد بی‌مورد و فاقد هرگونه استدلال و مدرک علمی است، به طوری که دانشگاه‌های علوم پزشکی، محیط زیست و آزمایشگاه شرکت آب و فاضلاب به مردم تهران اطمینان داده‌اند که آب تهران فاقد هرگونه آلودگی است. پس از این موضوع نزدیک به 3 ماه هیچ اظهار نظری در این‌باره صورت نگرفت تا اینکه معصومه ابتکار این سکوت را شکست. او با اشاره به وجود بقایای نیترات در آب شرب تهران گفت:« در حال حاضر برای رفع آلودگی‌های میکربی از کلر استفاده می‌شود که به علت روش فعلی برخی نگرانی‌ها در رابطه با آب شرب تهران وجود دارد». ابتکار معتقد است در حال حاضر بقایای نیترات‌ها مشکل‌ساز شده و برای این حرف خود دلیل هم دارد. یکی از مسؤولان وزارت نیرو نیز در اظهار نظری اعلام کرده بود که بهتر است شهروندان از آب‌های معدنی استفاده کنند که این خود صحت و سقم اظهارات درباره آب شرب تهران را زیر سوال می‌برد و ابهام‌های موجود را تصدیق می‌کند. رئیس اسبق سازمان محیط زیست كشور با اشاره به وعده‌های وزارت نیرو برای به کارگیری تجهیزات و تاسیسات جدید برای تصفیه آب تهران گفت:« سازمان آب و فاضلاب تهران در جلسات مشترک با شورای شهر وعده‌هایی مبنی بر به‌کارگیری پارامترهای جدید برای رفع آلودگی آب تهران داده که هنوز محقق نشده است». این عضو شورای شهر تهران تاکید کرد: برای بالابردن کیفیت آب مصرفی و همچنین رفع آلودگی‌ها و شبهات موجود در این قضیه نیازمند جلسات مشترک و سیاستگذاری با نهادهای ذیربط هستیم. این موضع‌گیری ابتکار باعث شد رئیس جديد سازمان محیط زیست درباره وجود آلودگی در آب شرب تهران اظهار نظر کند: آلودگی در برخی مناطق تهران درباره آب‌های زیرزمینی و آب‌های سطحی به دلیل ورود پساب فاضلاب وجود دارد اما آب شرب تهران سالم است.محمدجواد محمدی‌زاده در گفت‌وگو با شهر در این‌باره افزود: مرجع تشخیص و اعلام آلودگی آب، وزارت بهداشت بوده و تاکنون گزارشی در این‌باره به سازمان محیط زیست اعلام نشده است. وی درباره وجود آلودگی در آب برخی مناطق تهران گفت:«در برخی مناطق تهران از جمله جنوب شهر به دلیل وجود پالایشگاه‌ها پساب فاضلاب آلوده وارد آب‌های زیرزمینی و آب‌های سطحی می‌شود اما این آلودگی درباره آب شرب صحت ندارد». پیش از این، موضوع آلودگی آب تهران در دويست و سي و هفتمین جلسه شورای شهر تهران مطرح شد و وزارت نیرو نیز در بیانیه‌ای از سالم بودن آب شرب تهران با وجود گزارش‌های پراکنده از سوی برخی کارشناسان درباره آلودگی آب خبر داده بود. در این جلسه مدیرعامل سازمان آب ‌و فاضلاب تهران گفت:«آب تهران نیترات ندارد و یکی از بهترین آب‌های شرب دنیاست.» این در حالی است که بسیاری از کارشناسان نظری متفاوت با مسؤولان دارند و نسبت به آلوده بودن آب‌های زیرزمینی و سطحی تهران اخطار داده‌اند. تهران با جمعیتی حدود 12 میلیون نفر به میزان زیادی آب احتیاج دارد تا نیازهای روزمره شهروندان تأمین شود،
بنابر این برخی مناطق تهران هنوز از آب‌های زیرزمینی بهره می‌برند. اظهار نظر‌های متفاوت نشان می‌دهد بررسی این موضوع که با سلامت همه شهروندان گره خورده است به این آسانی ممکن نیست چون وزارت نیرو معتقد است آب شرب تهران جزو باکیفیت‌ترین آب‌های دنیاست! این موضوع هنگامی از سوی وزارت نیرو مطرح شد که بار دیگر آلودگی آب تهران رسانه‌ای شد. وزارت نیرو با ارسال نمابری به رسانه‌ها درباره مباحث مطرح شده درباره کیفیت نامطلوب آب تهران توضیحاتی ارائه کرد. در این نمابر آمده است: با اطمینان اعلام می‌کنیم، آب شرب شهر تهران هنوز هم یکی از بهترین و باکیفیت‌ترین آب‌های شرب مورد استفاده نه تنها در سطح کشور بلکه در سطح دنیاست و تلاش مسؤولان وزارت نیرو بر افزایش سطح کیفی آب شرب همه شهرهای کشور، بویژه شهروندان عزیز تهرانی است. آنچه از این مجادله‌ها آشکار شد، ضرورت رسیدگی جدی به آب شرب تهران است و بدون تردید در چنین شرایطی ورود دادستانی به این موضوع ضروری به نظر می‌رسد تا یک بار برای همیشه این وضع روشن شود تا شاید آب خوش از گلوی تهرانی‌ها پایین رود.