عبدالله عبداللهی: پیش از این در گزارشی با مقایسه چند تئوری در رابطه با «نسبت اصلاحطلبان با دولت» به این نکته اشاره شد که سعید حجاریان از چهرههای شاخص تئوریک اصلاحطلبان، این جناح سیاسی را «ستون فقرات» دولت نامیده و به طور تلویحی تهدید کرده است «اگر اصلاحطلبان بشکنند، دولت نیز خواهد شکست.» حجاریان در گفتوگوی خود که با ویژهنامه نوروزی روزنامه اعتماد انجام شده بود، تنها حدود 8 ماه پس از آغاز به کار دولت، این پیام را خطاب به حسن روحانی ارسال کرده بود که اگر روزی وی با خیال ذهنی آسوده از پایگاه اجتماعیاش بخواهد سهم اصلاحطلبان از دولت را به حداقل برساند یا به خواستههای آنان توجهی نکند و اصطلاحاً «بشکند»، نتیجه ضروریاش لنگ ماندن و به عبارت بهتر فلج شدن دولت در تمام مسیرهاست و اعصاب و نخاع بدن نیز هیچ حمایتی از آن پس نخواهند داشت.
در همان گزارش به تئوری دیگری، این بار از پرویز امینی (مدرس دانشگاه و نویسنده کتاب تحلیل نظری دولت یازدهم) اشاره شد که در این تئوری، اصلاحطلبان نه ستون فقرات و نه تعابیر مبتذلی همچون «رحم اجارهای» که از سوی فعال سیاسی اصلاحطلبی چون ابراهیم اصغرزاده ارائه شد، بلکه به مثابه «آپاندیس» دولت حجتالاسلام والمسلمین حسن روحانی تمثیل شده بودند که ممکن است در آیندهای نزدیک به خاطر مضرات آن از سوی دولت کنده و دور انداخته شوند.
پرویز امینی در تفسیر خود از نسبت اصلاحطلبان با دولت، ضمن بیان کارکرد آپاندیس برای بدن گفته بود: «آپاندیس در دوره 3-2 سال اول زندگی نقش ایمنی برای بدن کودکان دارد و بعد از آن یک زایده خنثی در بدن است که در شرایطی باعث مشکلاتی میشود که باید با جراحی از بدن خارج شود».
در یادداشت دیگری با عنوان «اصلاحطلبان، دولت و مسالهای به نام «به جهنم»» بر این نکته تاکید شد که از منظر «تحلیل گفتمان» اصلاحطلبان بهرغم اشتراک گفتمانی با دولت بویژه در زمینه «برونزا» بودن توسعه و تساهل و تسامح فرهنگی در راستای تمایل به غرب، از نظر روش و «سطح رادیکالیسم» با دولت یازدهم متفاوت بوده و مناسبات خود را با این دولت صرفاً بر مبنای «قدرت» تنظیم کردهاند. دولت حسن روحانی فضایی را برای تنفس اصلاحطلبان پس از اشتباهات محاسباتی بنیانکنشان در فتنه 88 فراهم آورده اما همین اصلاحطلبان پس از مهیا شدن شرایط و عبور از فضای سابق، اگر بتوانند از دولت روحانی عبور خواهند کرد. چه آنکه اساساً «عبور» برای اصلاحطلبان واژهای کاملاً آشناست.
در همان یادداشت پیشبینی شد رفتهرفته بر حجم انتقادات اصلاحطلبانی که فضای تنفسی امروز خود را مدیون دولت روحانی هستند، افزوده خواهد شد و احتمال میرود با توجه به سابقه اصلاحطلبان در مواجهه با هاشمیرفسنجانی که همچون غلتکی از روی وی عبور کرده و بر کوس بیآبرویی سیاسی رئیس دولت موسوم به سازندگی کوبیدند، اندکاندک روحانی نیز با نوازشهای مکرر و تلخ اصلاحطلبان روبهرو شود. چه آنکه این نحوه از مواجهه اصلاحطلبان با هاشمیرفسنجانی پس از شکلگیری دولت دوم خرداد در حالی بود که بسیاری از کارشناسان، روی کار آمدن خاتمی و دولت وی را مدیون و مرهون شخص هاشمی و کارگزاران سازندگی و در ادامه همان دولت میدانند.
اما امروز، به فاصله تنها 2 روز از برگزاری چهارمین نشست خبری رئیسجمهور با رسانههای داخلی و خارجی، رسانهها و افراد رسانهای اصلاحطلب بهرغم توصیه محمدرضا تاجیک، دیگر چهره فکری اصلاحطلبان برای «حفظ فاصله انتقادی»، این بار حداقل در این عرصه آغازگر «فاصلهای انهدامی» شدهاند.
پس از انتشار یادداشت سراسر انتقادی فواد صادقی، مشاور رسانهای آیتالله هاشمیرفسنجانی علیه تیم رسانهای حجتالاسلام روحانی در هفتهنامهای که خود را اولین نشریه اعتدالگرا و حامی قطعی دولت روحانی میدانست (هفتهنامه صدا)، روزنامه اصلاحطلب آفتاب یزد نیز در یادداشتی رسماً بخش رسانهای دولت حجتالاسلام روحانی را «دروغگو» خطاب کرد. این روزنامه اصلاحطلب در مطلبی که با ضریب بالا و در صفحه اول خود منتشر کرده، رفتار معاونت ارتباطات و اطلاعرسانی دفتر رئیسجمهور را «غیرمسؤولانه» خوانده و گفته است تیم رسانهای دولت به صورت مشکوکی علیه دولت اقدام میکند!
در مطلب دیگری نیز یکی از خبرنگاران روزنامههای اصلاحطلب در صفحه شخصی خود رسماً در ادعایی عجیب محمدرضا صادق، مشاور رسانهای رئیسجمهور را «دروغگو» توصیف کرده و نوشته است: «برادر! دروغگو دشمن خداست.» این انتقادات در ظاهر از چیدمان خبرنگاران در نشست خبری رئیسجمهور نشأت میگیرد، با این حال بررسیها حاکی از آن است که هرچند به خبرگزاریهایی همچون تسنیم، فارس، مهر و بخش مهمی از روزنامههای اصولگرا همچون «وطنامروز» (که دعوت نشده بود) و جوان اجازه طرح پرسش از رئیسجمهور داده نشد اما چیدمان و انتخاب رسانهها حکایت از نوعی «اعتدال» نسبی در این بخش از کار تیم اطلاعرسانی دولت داشت.
در نشست خبری رئیسجمهور بدون احتساب روزنامه تهران تایمز(به علت غیرفارسی بودن زبان انتشار) 7رسانه داخلی از رئیسجمهور سوال کردند که در این بین 4 رسانه اصلاحطلب و 3 رسانه اصولگرا موفق به طرح سوال خود از رئیسجمهور شدند.
از بین 14 رسانه سوالکننده از روحانی، 6 رسانه خارجی و 8 رسانه داخلی بودند. از این رو در نگاهی آماری میتوان دریافت که توازن در چینش سوال بین رسانهها(با چربش نسبی به سمت اصلاحطلبان) برقرار شده است؛ همچنین در چهارمین نشست خبری رئیسجمهور اولویت با رسانههایی بوده که در نشست قبلی رئیسجمهور نوبت سوال به آنان نرسیده بوده است و هر 7 رسانه سوالکننده از رسانههایی بودند که در نشست قبلی رئیسجمهور فرصت طرح سوال پیدا نکرده بودند. (البته خبرگزاری اصولگرای مهر بهرغم عدم طرح سوال در نشست قبلی، در این نشست نیز از طرح سوال خود بازماند.)
از این روی به نظر میرسد اصلاحطلبان در اولین «اقدام انهدامی» خود تیم رسانهای دولت را هدف قرار دادهاند. شاید «آپاندیس رسانهای» دولت عود کرده است؛ رسانههای اصلاحطلب سابقاً حامی دولت، دوران ایمنیبخشی به دولت را به پایان رساندهاند و اینک زمان جراحی برای اجتناب از آسیب رساندن این رسانهها به دولت فرارسیده است.
منبع: خبرگزاری تسنیم