جمعیت ایران در دوره طلایی ورود به بازارکار قرار گرفته و این روند تا سال۱۴۱۰ ادامه دارد. کارشناسان میگویند استفاده از این فرصت تاریخی بهمعنای شکوفایی جهشی اقتصاد است و بیبرنامگی باعث انفجار بیکاری میشود. به گزارش مهر، تحلیلهای جمعیتی کشور نشان میدهد جمعیت ایران پس از رشد یکباره در دهه ۶۰ و متعاقب آن در دهه ۷۰ هماکنون به وضعیت مناسبی به لحاظ نیروی فعال اقتصادی رسیده اما هدایت این توانمندی عظیم به درستی صورت نمیگیرد که ممکن است در آینده نزدیک به عقیده مقامات ارشد دولتی، این فرصت تبدیل به تهدید و ویرانی برای کشور شود. دولتیها میگویند اگر نتوانیم امروز برای اشتغال فردای جوانان برنامهریزی کنیم، باید بزودی و در طول چند سال آینده منتظر بیکاری چند میلیونی و به روایتهایی تا ۱۰ میلیون نفر با ویژگیها و درخواستهای جدید شغلی در کشور باشیم. وزارت کار در گزارشی جدید به تحلیل وضعیت فعلی جمعیت کشور پرداخته که میتواند فرصتها و تهدیدهایی را برای آینده بازار کار و حتی کشور به همراه خود داشته باشد. به عقیده کارشناسان وزارت کار، جمعیت ایران به لحاظ سنی از سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۹۰ وارد مرحله جوانی شده و در این دوره بخش عمدهای از جمعیت کشور در سنین ۱۵ تا ۲۹ سال قرار گرفتند. همچنین در ادامه عنوان شده است: سومین مرحلهای که جمعیت ایران به آن وارد شده، مرحله میانسالی است که در این گروه سنی جمعیت سنین ۳۰ تا ۶۴ سال قرار میگیرند. این مرحله از سال ۱۳۹۰ شروع شده و تا سال ۱۴۱۰ ادامه خواهد داشت و در واقع در این دوره جمعیت میانسالی کشور به نقطه اوج خود خواهد رسید. بنابراین از جمعیت ۷۸ میلیون نفری فعلی کشور میتوان گفت 8/54 میلیون نفر در سن کار قرار دارند. به عقیده جمعیتشناسان، چنانچه سهم گروه سنی ۱۵ تا ۶۴ ساله به حدود ۷۰ درصد جمعیت کل کشور برسد، آن کشور وارد پنجره جمعیتی شده و از این زمان به بعد، بهعنوان یک فرصت جمعیتی یاد میشود. اهمیت جمعیت در این دوره سنی به این دلیل است که این جمعیت به لحاظ اقتصادی فعال و در سن کار قرار دارد و افزایش سهم آن میتواند باعث رشد سریعتر اقتصادی و کاهش بار وابستگی خانوادهها شود. کارشناسان میگویند اگر وضعیت سیاستگذاریهای بازار کار، بنگاهها، میزان رشد اقتصادی، سرمایهگذاریهای داخلی و خارجی و همچنین بیبرنامگی برای استفاده از ۴۰میلیون جمعیت غیرفعال کشور به همین منوال باشد، تا یک دهه آینده، بیکاری به مرز انفجار و تا ۱۰ میلیون نفر بالغ خواهد شد و این زنگ خطری برای برنامهریزان، دولتها و سیاستگذاران کشور است که باید به مقوله اشتغال توجه و نگاه ویژه داشته باشند.