گروه فرهنگ و هنر: برنامه هفت در بامداد شنبه به بررسی مراسم اسکار پرداخت. به گزارش «وطنامروز»، اسی نیکنژاد، کارگردان سینما و از اعضای آکادمی اسکار به حواشی فیلم فروشنده و برنده شدن آن در جشنواره اسکار پرداخت. نیکنژاد در ابتدای صحبتهای خود گفت: اساسا سینما و هنر امری سلیقهای است و خوش آمدن از یک اثر هنری یا بد آمدن از آن هیچ ربطی به آن اثر هنری ندارد. اما جشنوارههای اروپایی دارای یک مانیفست سیاسی هستند و بخشی از آنها توسط دولتها سرمایهگذاری میشود لذا خیلی طبیعی است که توقع دارند مانیفستشان در جشنواره اجرا شود. این جای تعجب ندارد و بسیار عادی است. اما درباره اسکار اینچنین نیست. وی با تبیین شیوههای داوری در اسکار گفت: در اسکار چون تعداد فیلمها و افرادی که باید درباره آن اظهارنظر کنند، زیاد هستند لذا صاحبان فیلم حتی یک روز و یک شب آرامش ندارند و دائما در حال میهمانی دادن به اقشار مختلف و تبلیغ آن هستند تا رای جمعآوری کنند. به همین دلیل است که تلاش برای معرفی یک فیلم از سوی پخشکننده یا تهیهکننده به صورت جدی پیگیری میشود. حتی سرمایهگذاریای که برای تبلیغ آن میشود بیشتر از تولید آن فیلم است! عضو آکادمی اسکار درباره علت موفقیت فروشنده اظهار داشت: اگر شرکت و کمپانی پخشکننده «آمازون» پشت فیلم «فروشنده» نبود، چه کسی میدانست این فیلم چیست و آن را میدید! فیلم «محمد رسولالله» با همه زیباییهای محتوایی و معنویاش در اسکار گم میشود. من گمان نمیکنم کسی از سوی ایران پشت فیلم بیاید. باید تبلیغات و میهمانیها و... آنقدر زیاد باشد تا فیلم در میان این هیاهوها دیده شود. فیلم باید تهیهکننده و پخشکننده داشته باشد و اینها فیلم را در میان اعضای آکادمی معرفی کنند. اما حتی فیلم «محمد رسولالله» را برای تماشا هم نیاوردند! کارگردان فیلم لاله افزود: خوشحالم که فیلمهای آقای فرهادی با معرفی خوب پخشکنندهاش در اروپا و آمریکا بخوبی دیده میشود. اما شما درباره علت انتخاب فیلم «گذشته» برای اسکار در آن زمان میگویید بر این اساس که آقای فرهادی در جهان شناختهتر بود، آن را انتخاب کردیم. امسال فیلم «سکوت» مارتین اسکورسیزی را ندیدند و فیلم «لالالند» را از کارگردان جوان دیدند. لذا اینکه این کارگردان اسم دارند دلیلی بر موفقیت آن نمیشود! نیکنژاد ادامه داد: امسال اعضای آکادمی 32 نفر از افراد خود را برای انتخاب نامزدهای بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان انتخاب کرد که از این میان 8 نفر از اعضا در لندن سکونت داشتند. یعنی اگر فیلمی در آمریکا یا اروپا نظر این اعضا را جلب کرده باشد، میتواند میان این نامزدها راه یابد. این کارگردان همچنین درباره تحولات سیاسی آمریکا گفت: در یک سال گذشته جامعه آمریکا به دوقطبی تبدیل شده است. ترامپ حرفهایی را زد که مورد علاقه تودههای مردم بود؛ مردمی که دارند رویای آمریکایی را از دست میدهند. چون اقتصاد بد شده است به همین دلیل کسی مثل ترامپ از این موقعیت استفاده و نگاه تودههای مردم را به خود جلب میکند؛ امروز بسیاری در آمریکا بن غذا میگیرند. وی با اشاره به این نکته که نمیتوان اسکار را از تحولات سیاسی آمریکا دور دانست، افزود: امروز چپها (اسکاریها) به همراه طبقه ثروتمند مقابل مردم ایستادهاند. نیکنژاد درباره نامزدهای اصلی اسکار بیان داشت: 2 فیلم بودند که همه ما فکر میکردیم رقابت اصلی را در بخش بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان خواهند داشت. یکی فیلم سوئدی «مردی به نام او» و یک فیلم آلمانی «تونی اردمن» که همگی فکر میکردند رقابت اصلی و تنگاتنگ بین این دو فیلم است. درباره فیلم مستند سوری «کلاه سفیدها» که به کلی و قطعی میتوان گفت این جایزه سیاسی بود، به این دلیل که اساسا فیلم به لحاظ تکنیکی اشکالات متعدد داشت. اما به هرحال سالی را از سر گذراندیم که بشدت سیاسی بود و این جوانب به اسکار نیز کشیده شد. عضو آکادمی اسکار با اشاره به برگزیده شدن آرگو در اسکار گفت: درباره جایزهای که آن سال به فیلم «آرگو» دادند باید از نگاه آمریکاییها این فیلم را مشاهده کرد. آنها «آرگو» را به عنوان فیلمی که ما آمریکاییها را رفتیم و نجات دادیم نگاه میکنند و نه به عنوان فیلمی که به لحاظ تکنیکی و هنری موفق عمل کرده است. ما چه زمانی آمدیم درباره «دفاع مقدس» این واژه زیبا و دقیق، فیلمی بسازیم که هیجان و احساسات مردم ایران را درباره سرباز و نیروی ایرانی به غلیان دربیاورد و کی به آن فیلمها جایزه دادهایم؟! نیکنژاد در انتها با اشاره به اهمیت سینمای مستقل ایران افزود: امروز اسکار و تمام جشنوارههای دیگر آمادگی این را پیدا کردهاند که با کشوری روبهرو شوند که مستقل است و به لحاظ محتوایی و تکنیکی میتواند در دنیا بدرخشد. فیلم «محمدرسولالله» مجیدی، فیلمی ایرانی بود که دارای استانداردهای جهانی بود اما خود فیلم یک قدم است، مهم عرضه جهانی آن است.