احسان سالمی: ماجرای حضور ناصر ملکمطیعی، بازیگر سینمای قبل از انقلاب در 2 برنامه تلویزیونی و اتفاقاتی که مانع از نمایش هر دوی این برنامهها شد، یکی از بحثهایی است که این روزها اغلب رسانهها به آن پرداختند و اخبار مختلفی در ارتباط با جزئیات ماجرا منتشر شد. اخباری که در آن گروهی تقصیر این ناهماهنگی عجیب را به گردن تیم تولید برنامه دورهمی انداختند و گروهی دیگر نیز در اصل این موضوع تشکیک وارد کردند که اساسا چه لزومی به حضور این بازیگر در 2 برنامه پرمخاطب تلویزیون وجود داشته است و بحثهای دیگری از این دست که هرکدام به نوعی به یکی از مسائل فرعی در این ماجرا پرداخته بود. اما آنچه به نظر میرسد اساسا در این ماجرا توجه چندانی به آن نشده، هزینههای این بیتدبیری برای سازمان صداوسیماست. هزینههایی که به واسطه یک ناهماهنگی ساده یا هر دلیل دیگری بر مهمترین نهاد رسانهای و فرهنگی کشور تحمیل شد و بزرگترین نتیجه آن ایجاد جوی منفی بر علیه رسانه ملی بود؛ رسانهای که به اندازه کافی بهواسطه موضوعاتی همچون بودجه، کمبود نیروی انسانی انقلابی و برخی موضوعات دیگر طی این سالها تحت فشارهای بیرونی و درونی بوده و به نظر میرسد حداقل انتظاری که میتوان از مدیران آن داشت این است که خودشان برای سازمان هزینهتراشی نکنند. هرچند که ورود رئیس رسانه ملی به موضوع و توبیخ مدیران 2 شبکه شما و نسیم به دلیل عدم هماهنگی با مدیران بالادستی خود، یک برخورد بجا از سوی مدیر این نهاد بود ولی آبرویی که از این سازمان رفت حکایت همان آب رفته است که به جوی بازنمیگردد. آبرویی که صداوسیما طی این سالها ذره ذره جمع کرده و به یک باره و فقط برای یک اتفاق ساده بخش زیادی از آن از بین میرود تا یک مسأله درونسازمانی تبدیل به تیتر یک اخبار فرهنگی کشور شود و حتی رسانههای رقیب تلویزیون نیز فرصت را برای حمله به این نهاد مناسب ببینند. در نهایت باید گفت اصلا مهم نیست دلیل وقوع این اتفاق، خودخواهی برنامهسازان تلویزیونی بوده یا ناهماهنگی میان 2 معاونت سیما و استانی رسانه ملی، بلکه آنچه مهم است اعتبار و آبروی مهمترین و اصلیترین نهاد رسانهای کشور است که این روزها به بهایی ناچیز بر باد میرود!