علیاکبر غلامی: تاجر گندم که به گفته نماینده سابق مجلس، با رانت و ویژهخواری به چنین امتیازی (واردات گندم) دست یافته است، اخیراً در یادداشتی با عنوان «گشت ارشاد مردانه»، به واسط بیسوادی در امور فقهی، قرآنی و حدیثی، به استهزای دین و آیات قرآنی پرداخته و در صغری و کبرای برخاسته از نادانی نسبت به امور دینی، به نتیجه جالبی رسیده است.
وی نوشته: مطابق گفتار قدرت فقهمحور جمهوری اسلامی ایران - که امروز به آن تمسک میجویند - باید کشف حجاب زنان و تراشیدن ریش مردان را توأمان مشمول تعقیب و تعزیر قرار داد و به موازات قانون حجاب، قانون ریش اجباری نوشت.
به قول یکی از دوستان، اگر قرار بر ایجاد چنین گشتی باشد، نخستین نفری که باید مورد بازخواست و تعقیب و تعزیر قرار گیرد، سعید بیریش است اما فارغ از استدلالهای بهظاهر دینیای که حجاریان در آخرین یادداشت خود به آنها اشاره کرده است، مفهومی است که از دل جریان به ظاهر اصلاحطلب برمیخیزد؛ به عبارت دیگر، جریان چپ همواره در مسیر افراط قدم برداشته است؛ از افراط در دهه ۶۰ نسبت به زنان بدحجاب و جوانانی که خلاف میل آقایان پوشش داشتند و با زدن پونز به پیشانی آنها و رنگپاشی به دست افراد آستینکوتاه، هوای نفس خود را آرام میکردند یا بین دانشجویان پسر و دختر دیوار میکشیدند تا افراطگراییهای امروزشان که صراحتاً در امور دینی نگاه سکولار دارند و به دنبال بیغیرتی در زنان و مردان ایرانیاند و عملا فرهنگ دینی و ایرانی را مورد هدف قرار دادهاند تا جایی که «آذر منصوری» دبیرکل وقت حزب اصلاحطلب اتحاد ملت، صراحتا از سگبازی حمایت میکند.
اما مطلبی که به دنبال پاسخ آن هستم، نگاه حجاریان به ماهیت دین است؛ اگر چه سوابق و رفتارهای این فرد نشاندهنده نوع نگاهش به دین است اما دین برای این جماعت، ملعبهای است که گاهی نیاز است نگاه رحمانی به آن داشته باشند تا جایی که جهنم را هم انکار کنند و گاهی نیاز است نگاهی جبارانه داشته باشند تا جایی که برای موی صورت و ریش مردان هم گشتاپو راهاندازی کنند؛ تا جایی که پدر معنوی این جریان، رفسنجانی در دهه ۶۰، صراحتا به دنبال راهاندازی گشتاپو برای تبعید و برخورد خشن با زنان بدحجاب و خانوادههای آنان بود.
به نظر میرسد جریان اصلاحات بعد از فتنه ۴۰۱ یا به تعبیر دیگر، فتنه مهسا، به این نتیجه رسیده است باید همرنگ با اقلیت پرسروصدای ضددین، با نمادهای دینی و اسلامی به وسیله استهزا، تمسخر و بیاعتبارسازی، برخورد کند. به تعبیر دیگر، اصلاحطلبانی همچون حجاریان، به این نتیجه رسیدهاند که در فضای فعلی باید افراطیگری و تندروی در دستور کار قرار بگیرد و با ترساندن مردم از احکام اسلامی، فضا را برای فشار و امتیازگیری از نظام تسهیل کنند.
در عین اینکه یادداشت حجاریان را نمیتوان فارغ از نگاه سیاسی - حزبی فتنهگران ۸۸ مورد تحلیل قرار داد، باید به این مساله نیز اشاره شود که ایجاد دوقطبیهای کاذب همچون درگیر کردن مردم در موضوع بدحجابی و برهنگی و دیگر موضوعات فرهنگی - اجتماعی، در دستور کار این جریان و در هماهنگی کامل با رسانههای ضدانقلاب است.
به نظر میرسد این تلاشها در شرایطی انجام میشود که طیف مزبور میکوشد ضمن دوقطبیسازی درباره مساله حجاب، دامنه آن را تا انتهای تابستان گسترش دهد و از جانب دیگر با درگیرسازی گروهها، اصناف و طبقاتی همچون دانشجویان در دانشگاهها، سوختی سیاسی برای بازسازی، نوسازی و همسازی در بدنه اجتماعی خود برای کنشهای سیاسی در آستانه انتخابات دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی تدارک ببیند.