زهره فلاحزاده: 24 سال است لیگ فوتبال ایران در بالاترین سطح برگزار میشود اما برگزاری آن هنوز اندرخم یک کوچه است.
از بازسازی مهمترین ورزشگاه ایران و پایتخت حداقل ۲ سال میگذرد و ظاهر آن هنوز تغییر خاصی نکرده است. بعید هم به نظر میرسد به این زودیها به مرحله بهرهوری برسد و تیمهای بزرگ پایتخت در آن میزبان حریفان باشند.
اما مشکل تنها این ورزشگاه نیست، چرا که تهران اساسا ورزشگاهی که استاندارد باشد و بتواند با حضور هوادار دیداری را برگزار کند، ندارد. قرار بود تا زمان استفاده مجدد از ورزشگاه آزادی، استادیوم تختی محل برگزاری مسابقات سرخابیها شود اما این استادیوم سالها بدون استفاده بوده و در نتیجه نتوانست مجوزهای لازم را حداقل در ابتدای فصل جدید بگیرد. به همین دلیل استقلال و پرسپولیس باید دورتر از شهرشان یعنی در قزوین یا اراک میزبان حریفان باشند.
اما موضوع این است که این ورزشگاهها هم ظرفیت بالایی ندارند و هم خیلی مورد پسند ۲ تیم قرار نگرفتهاند.
مشکل نبود استادیوم تنها مختص استقلال و پرسپولیس نیست؛ تیم هوادار هم که در چند سال اخیر در ورزشگاه دستگردی میزبان رقبایش بود، به دلیل اینکه بازیها باید با حضور هوادار برگزار شود و چون این ورزشگاه استانداردهای لازم را ندارد، بازیهای هوادار به استادیوم شهر قدس منتقل شد اما این ورزشگاه هم نمیتواند میزبان هواداران باشد و این موضوعی بود که به استقلالیها نیز اعلام شد. از طرفی باشگاه استقلال خوزستان هم نمیتواند در حال حاضر از ورزشگاه غدیر اهواز استفاده کند و به اجبار باید در ورزشگاه اختصاصی فولاد یعنی شهدای فولاد (فولاد آرنا) میزبان باشد. هر چند دیدار امروز این تیم با استقلال تهران با اتفاقات عجیبی همراه بوده تا جایی که باشگاه فولاد به طور رسمی مخالفت خود را با برگزاری این مسابقه در استادیوم اختصاصیاش اعلام کرد. حتی روز گذشته خبر ترکیدن لوله آب استادیوم منتشر شد تا همگی این اتفاقات دست به دست هم دهد و میزبانی این دیدار به یک چالش بزرگ تبدیل شود تا جایی که ۲۴ ساعت مانده به شروع مسابقه، مدیرعامل باشگاه خوزستانی در گفتوگو با خبرنگار «وطن امروز» از نامشخص بودن وضعیت میزبانی و بلاتکلیفی تیمها گفت. هر چند کیوان بابادی علاقهای به صحبت کردن در این رابطه نداشت اما درباره وضعیت میزبانی دیدار امروز اظهار داشت خود او هم بیاطلاع است و نمیداند تکلیف میزبانی چه میشود. به هر روی مساله میزبانی تیمهای لیگ برتری به یک معضل بزرگ تبدیل شده است و مهدی تاج و همکارانش در فدراسیون باید فکری به حال آن کنند. با توجه به اینکه هفته سوم امروز و فردا انجام میشود و هنوز چند تیم تکلیف میزبانی خود را نمیدانند، سوال پیش میآید که چه اصراری به شروع لیگ در چنین وضعیت وخیمی بود؟
اینکه از VAR آن هم در برخی دیدارها و نه همه بازیها استفاده کرده و بعد تصور کنیم همه عیوب با وجود کمکداور ویدئویی پوشانده و لیگ ما حرفهای شده، خیالی خام بیش نیست.
تا چه زمانی قرار است فدراسیون فوتبال لیگ را با نواقص بسیار در ساختار باشگاهها و ورزشگاهها برگزار کند؟
پیش از این همه از نبود زمین تمرین مناسب برای تیمها صحبت میکردند که در کشور بسیار کم و محدود است اما حالا باید از نبود یک ورزشگاه مدرن یا استاندارد در پایتخت صحبت کرد! چرا تهران نباید یک ورزشگاه جدید در کنار استادیوم آزادی داشته باشد که سرخابیها خانه به دوش نشوند و از شرایط میزبانی خود با حضور حداکثری هوادارانشان استفاده کنند؟
هفته سوم را هم با تمام درگیریهای باشگاهها برای اجاره ورزشگاه و طی کردن مسافتهای طولانی برای برگزاری بازی خارج از خانه به پایان برسانیم؛ هفته چهارم و مابقی چه میشود؟!
تا چه زمانی قرار است با این وضعیت اسفبار لیگ را ادامه دهیم؟
پیش از آنکه هر فصل به دنبال برگزاری مسابقات در تاریخ تعیین شده باشیم، به نظر میرسد باید به فکر تجهیز استادیومها باشیم. وقتی سقفی بالای سر تیمی نباشد، برگزاری لیگ چه سودی دارد؟!
ای کاش AFC همانطور که وجود VAR را برای برگزاری مسابقات لازم و واجب دانسته، میزبانی و داشتن ورزشگاه مدرن را با وسواس بیشتری زیر نظر بگیرد، بلکه مسؤولان همیشه خسته فوتبال ما جنب و جوش بیشتری یافته و به فکر تجهیز ورزشگاهها باشند.