02/اسفند/1404
|
01:23
تصمیم مالی سپاهان بهای حذف آسیایی شد

صرفه‌جویی مرگبار

مهدی مرسلی: حذف سپاهان از لیگ قهرمانان آسیا را نمی‌توان صرفاً نتیجه عملکرد فنی در زمین دانست؛ این ناکامی، بیش از هر چیز محصول یک انتخاب مدیریتی بود. تصمیمی که پیش از شروع مسابقه گرفته شد اما اثرش تا لحظه سوت پایان ادامه داشت. طلایی‌پوشان، برخلاف انتظار، نه در زمین خود، بلکه در کشوری بی‌طرف به مصاف الاهلی رفتند. این انتخاب، در ظاهر یک اقدام اقتصادی برای کاهش هزینه‌ها بود اما در عمل، سپاهان را از یکی از مهم‌ترین ابزارهای رقابتی محروم کرد: امتیاز میزبانی.
در فوتبال حرفه‌ای، میزبانی فقط یک موقعیت جغرافیایی نیست؛ بخشی از هویت رقابتی یک تیم است. تیمی که در خانه بازی می‌کند، نه‌تنها از حمایت هواداران بهره‌مند می‌شود، بلکه از نظر ذهنی نیز برتری قابل توجهی دارد اما سپاهان، با انتقال بازی‌ها به قطر، این امتیاز را داوطلبانه کنار گذاشت. نتیجه آن شد که الاهلی، بدون مواجهه با فشار روانی محیطی، توانست با آرامش بیشتری بازی کند و مسیر صعود را برای خود هموار سازد.
* محاسبه اقتصادی، زیان فنی
توضیح رسمی سپاهان برای این تصمیم، به مسائل مالی بازمی‌گردد. احمد جمشیدیان، سرپرست باشگاه، به ضرورت کنترل هزینه‌ها اشاره و این اقدام را در چارچوب مدیریت منابع توصیف کرده است اما این توجیه، پرسشی جدی را مطرح می‌کند: آیا کاهش هزینه، آن‌ هم در تورنمنت باشگاهی قاره، می‌تواند اولویتی بالاتر از موفقیت ورزشی داشته باشد؟
واقعیت این است که صرفه‌جویی در فوتبال حرفه‌ای، زمانی معنا دارد که به ساختار رقابتی آسیب نزند. در غیر این صورت، چنین تصمیمی بیشتر به یک خودزنی شباهت دارد تا مدیریت اقتصادی. سپاهان، با این انتخاب، عملاً یکی از عوامل کلیدی موفقیت را کنار گذاشت و شرایطی فراهم کرد که حریف با حداقل فشار، به هدف خود برسد.
باید توجه داشت در رقابت‌های آسیا، تفاوت میان صعود و حذف، گاه در جزئی‌ترین عوامل نهفته است. از شرایط زمین گرفته تا حضور هواداران، همه این عناصر می‌توانند معادلات بازی را تغییر دهند. وقتی تیمی این عوامل را نادیده می‌گیرد، در واقع بخشی از شانس خود را واگذار می‌کند.
* تناقض میان هزینه و تصویر باشگاه
نکته‌ای که این تصمیم را بحث‌برانگیزتر می‌کند، جایگاه مالی سپاهان است. این باشگاه، برخلاف بسیاری از رقبا، از نظر امکانات و بودجه در موقعیت فوق‌العاده مناسبی قرار دارد. در سال‌های اخیر، سپاهان همواره به عنوان یکی از متمول‌ترین باشگاه‌های ایران شناخته شده و حضور بازیکنان شاخص گران در ترکیب این تیم، گواهی بر توان مالی آن است.
در چنین شرایطی، کنار گذاشتن امتیاز میزبانی به بهانه کاهش هزینه‌ها، با تصویر یک باشگاه مدعی همخوانی ندارد. هواداران انتظار دارند تیمی با این سطح از امکانات، برای موفقیت در آسیا، از تمام ظرفیت‌های خود استفاده کند. تصمیم اخیر، این تصور را ایجاد کرد که اولویت‌های باشگاه، با اهداف ورزشی آن همسو نیست.
فوتبال مدرن، عرصه‌ای است که در آن جزئیات اهمیت حیاتی دارد. باشگاه‌هایی که در سطح قاره‌ موفق می‌شوند، معمولاً هیچ امتیازی را نادیده نمی‌گیرند. آنها می‌دانند هر عامل کوچک می‌تواند به یک مزیت بزرگ تبدیل شود. سپاهان اما این بار، مسیر متفاوتی را انتخاب کرد؛ مسیری که به حذف زودهنگامش منتهی شد.
* بهای واقعی یک تصمیم
نتیجه این انتخاب، تنها حذف از یک تورنمنت نبود. این اتفاق، پیامدهای گسترده‌تری دارد؛ از کاهش اعتبار بین‌المللی گرفته تا ایجاد تردید در میان هواداران. باشگاهی که با هدف رقابت در سطح قاره وارد مسابقات می‌شود، نمی‌تواند با رویکردی محافظه‌کارانه به دنبال موفقیت باشد.
تصمیم انتقال بازی‌ها به زمین بی‌طرف، شاید در کوتاه‌مدت باعث کاهش هزینه‌ها شده باشد اما در بلندمدت، هزینه‌ای بسیار سنگین‌تر به همراه داشت. حذف از رقابت‌ها، از دست دادن فرصت پیشرفت و ضربه به اعتبار باشگاه، همگی بهاهایی هستند که سپاهان برای این انتخاب پرداخت.
فوتبال حرفه‌ای، جایی برای محاسبات ناقص ندارد. هر تصمیم، باید با در نظر گرفتن تمام ابعاد آن اتخاذ شود. تجربه اخیر سپاهان نشان داد صرفه‌جویی، اگر به قیمت از دست دادن مزیت‌ رقابت باشد، نه یک موفقیت مدیریتی، بلکه یک اشتباه استراتژیک است.

ارسال نظر