محسن ردادی: عملیات تروریستی ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴، یک رویداد بیریشه و فاقد طراحی نبود. بررسی این عملیات نشان میدهد با ۲ رخداد دیگر در تاریخ معاصر ایران و جهان شباهت دارد. این شباهتها نقش ۲ کارفرمای اصلی این کودتای تروریستی را که باعث از دست رفتن جانهای عزیزی شد، فاش میکند. ماهیت رخداد ۱۸ و ۱۹ دی، از یک سو به کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ پهلوی برمیگردد و از سوی دیگر به انفجار تروریستی کشتی پاتریا توسط سازمان تروریستی هاگانا. این ۲ الگو، اگرچه در ۲ نقطه متفاوت از تاریخ و جغرافیا رخ دادهاند اما الگوی آنها در جنایت ۱۸ و ۱۹ دی ایران تکرار شده است.
در این یادداشت، نشان خواهم داد حوادث دیماه ۱۴۰۴ دقیقاً از روی همان ۲ طرح و نقشه الگوبرداری شده بود؛ کودتای ۲۸ مرداد که برای سرنگونی یک دولت ملی اجرا شد و انفجار کشتی پاتریا در بندر حیفا برای وادار کردن قدرتهای جهانی به مداخله بشردوستانه.
* کودتای ۲۸ مرداد؛ کودتای خیابانی
۲۸ مرداد ۱۳۳۲ محمدرضا پهلوی که در خارج از ایران به سر میبرد، برای سرنگون کردن حکومت ملی دکتر مصدق دست به دامن آمریکاییها شد. این کودتا با هدایت و مدیریت مستقیم آمریکا انجام شد و سیا نقش اصلی را در طراحی و اجرای آن ایفا کرد.
اما آنچه کودتای ۲۸ مرداد را در میان کودتاهای جهان متمایز میکند، ماهیت خیابانی آن است. کودتاها معمولاً توسط نظامیان و با اشغال مراکز حساس دولتی انجام میشود اما در کودتای ۲۸ مرداد، هسته اصلی کودتا را خلافکاران و جماعت بزنبهادر و چماقداران بر عهده داشتند؛ درست همانند حوادث دیماه ۱۴۰۴. این افراد با اقدامات رعبآور و خشن، عملیات میدانی را در دست گرفتند و با تظاهرت خیابانی و تخریب، باعث سقوط دولت ملی شدند.
کودتای ۲۸ مرداد یک بخش رسانهای قوی نیز داشت. بیبیسی با تحریک مخالفان دکتر مصدق و برجسته کردن تهدید نظامی انگلستان برای حمله به ایران، نقش موثری در این زمینه ایفا کرد. امواج رادیویی آنچنان فضای روانی جامعه را علیه دولت مصدق جهتدهی کرده بود که زمینه برای شورش خیابانی فراهم شد.
بخشی از مردم که از دکتر مصدق ناخرسند بودند و تحریمهای انگلستان فشار اقتصادی زیادی بر آنها وارد کرده بود، بتدریج به کودتاگران خیابانی پیوسته و علیه مصدق شعار دادند.
شعار غالب در آن روز «جاوید شاه» بود. جمعیت از میدان امینالسلطان به سمت بازار حرکت کردند و مراکز دولتی و انتظامی هدف حمله و تخریب قرار گرفت.
اما آنچه باعث پیروزی کودتاگران شد (و در ۱۸ دی ۱۴۰۴ تکرار نشد)، همراهی و تسلیم نیروهای نظامی و امنیتی بود. با ورود جمعیت کودتاچی و اغتشاشگر به مراکز انتظامی و دولتی، آنها هم با کودتاگران همراه میشدند و به سرعت به آنها میپیوستند. در ۱۸ و ۱۹ دی، الگو همان کودتای ۲۸ مرداد بود اما نیروی انتظامی و بسیج تسلیم نشدند و بهرغم شهادت جانسوز و فجیع بسیاری از این حافظان امنیت و آرامش مردم، مراکز دولتی و انتظامی حفظ شد. این نقطه شکست کودتاگران ۱۸ دی بود.
* انفجار کشتی پاتریا؛ قربانیسازی برای مداخله
برای فهم آنچه در ۱۸ و ۱۹ دی در ایران گذشت باید به بخش دیگری از تاریخ و نقطه دیگری از دنیا برویم: ۲۵ نوامبر ۱۹۴۰ بندر حیفا. در این تاریخ یک عملیات تروریستی رخ داد که ماهیت آن خودزنی بود و با هدف برانگیختن احساسات عمومی مردم جهان و وادار کردن قدرتهای بزرگ به پذیرش خواستههای صهیونیستها اجرا شد.
کشتی پاتریا حامل حدود ۱۸۰۰ یهودی اروپایی بود که به قصد مهاجرت و سکونت در فلسطین آمده بودند. هنوز دولت اشغالگر قدس تشکیل نشده بود و سازمانهای صهیونیستی تلاش میکردند تا حد ممکن یهودیان سراسر جهان را به فلسطین بیاورند و با تغییر ترکیب جمعیتی این سرزمین، زمینه را برای تشکیل دولت نامشروع اسرائیل فراهم کنند اما یک مشکل بزرگ وجود داشت: به دلیل اعتراض شدید فلسطینیها، انگلستان که نظم و اداره کشور فلسطین را بر عهده داشت، ورود یهودیان را محدود کرده بود. در همین راستا به کشتی پاتریا اجازه پهلوگیری نداد و این کشتی را مجبور کرد آبهای فلسطین و حیفا را ترک کند. به علاوه، انگلستان درصدد اخراج مهاجران یهودی غیرقانونی از فلسطین بود. اینجا بود که سازمان تروریستی هاگانا که اصلیترین سازمان تروریستی صهیونیستی بود و بعدها ستون فقرات ارتش رژیم صهیونیستی را تشکیل داد، یک عملیات تروریستی خودزنی طراحی کرد. هدف از این عملیات، کشتن یهودیان و برانگیختن احساسات مردم جهان در حمایت از آنها و متوقف کردن طرح اخراج یهودیان مهاجر از فلسطین بود. ۹ صبح ۲۵ نوامبر ۱۹۴۰، کشتی پاتریا که پس از مخالفت انگلستان در حال خروج از بندر حیفا بود، در پی انفجار بمب دچار آسیب شدید و ظرف ۱۶ دقیقه غرق شد. عده زیادی از یهودیان داخل کشتی غرق شدند و بقیه توسط قایقها نجات پیدا کردند. آمار قربانیان ۲۶۷ نفر و مجروحان ۱۷۲ نفر اعلام شد. هرچند تعداد زیادی از یهودیان مهاجر، قربانی این عملیات تروریستی شدند اما دستاورد آن برای صهیونیستها فوقالعاده بود. در آن زمان اینگونه وانمود شد که مسافران کشتی پس از اینکه درخواستشان برای ورود به فلسطین رد شده بود، از شدت ناامیدی دست به انفجار کشتی خود زدند. این حادثه با همدردی مردم جهان مواجه شد، زیرا احساس عمومی این بود که با آزارهایی که این یهودیها در اروپا از سوی آلمان هیتلری دیده بودند، طبیعی است که خواستار عدم بازگشت به اروپا شوند. بنابراین اقدام انگلستان در ممنوعیت ورود یهودیان، نوعی همدستی در کشتار آنها معرفی شد. در نتیجه دولت انگلستان سیاست خود را تغییر داد و اعلام کرد به دلایل بشردوستانه اجازه میدهد یهودیان مهاجر، در فلسطین اقامت کنند. هر چند این عملیات باعث شد صدها یهودی قربانی شوند اما در نهایت به نفع صهیونیستها بود و این خودزنی، زمینه را برای تشکیل رژیم صهیونیستی فراهم کرد.
این الگو برای شاهدان وقایع ۱۸ و ۱۹ دی آشناست. عده زیادی از مردم بیگناه و معترض، توسط تروریستها قربانی شدند تا افکار عمومی علیه جمهوری اسلامی برانگیخته و از نگاه آمریکا و رژیم صهیونیستی زمینه مداخله نظامی فراهم شود. الگویی که در سال ۱۹۴۰ در حیفا توسط هاگانا انجام شد، در سال ۱۴۰۴ در ایران توسط موساد تکرار شد. هر چند عده زیادی از مردم معترض و حتی هستههای تروریستی مرتبط با رژیم صهیونیستی قربانی شدند اما بازتاب رسانهای توانست در برخی سطوح جمهوری اسلامی را در معرض اتهام قرار دهد.
تحلیل نقشه میدانی حوادث دیماه این حقیقت را روشن میکند که با یک عملیات ترکیبی مواجه بودیم. از یک سو، نیروهای چماقدار و اغتشاشگر با الگوی ۲۸ مرداد، به تخریب اموال عمومی و حمله به مراکز دولتی مشغول بودند و از سوی دیگر، عناصر مسلح و تروریست با الگوی پاتریا در دل جمعیت معترض نفوذ کرده و اقدام به کشتار آنها میکردند.
* پنهانکاری عوامل کودتا و عملیات تروریستی
یکی از ویژگیهای مشترک این ۳ رویداد (کودتای ۲۸ مرداد، انفجار کشتی پاتریا و کودتای خیابانی ۱۸ و ۱۹ دی)، پنهانکاری طولانیمدت عوامل آن است.
کارفرمایان کودتای ۲۸ مرداد تا سال ۲۰۰۳ رسماً اعتراف نکردند که این کودتا توسط آمریکاییها هدایت و اجرا شده است. دههها طول کشید تا اسناد سیا از طبقهبندی خارج شود و دنیا فهمید نقش آمریکا در سرنگونی مصدق چه اندازه عمیق بوده است. نقشه سازمان هاگانا در انفجار پاتریا نیز تا سال ۱۹۵۷، یعنی ۱۷ سال بعد از اجرای این عملیات تروریستی، پنهان مانده بود. در این سال، «مونیا ماردور» عامل اجرایی بمبگذاری، در کتاب خاطرات خود فاش کرد این عملیات توسط هاگانا و با دستور موشه شرت (که بعدها به نخستوزیری رژیم صهیونیستی رسید) انجام شده است.
در مورد حوادث ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ نیز همین سناریو در حال تکرار است. امروز رسانههای صهیونیستی و جریانهای سیاسی اپوزیسیون، جمهوری اسلامی را مسؤول کشتهشدگان معرفی میکنند اما احتمالاً چند دهه دیگر، اسناد طراحی و اجرای کودتای تروریستی ۱۸ دی ۱۴۰۴ از طبقهبندی خارج خواهد شد و آن روز مشخص میشود اسرائیل و آمریکا نقش مستقیم در اجرای این عملیات داشتند.
همانطور که هاگانا ۱۷ سال جنایت خود را پنهان کرد و همانطور که سیا ۵۰ سال نقش خود در کودتا را انکار میکرد، امروز نیز طراحان ۱۸ دی روایتهای دروغین خود را به خورد افکار عمومی میدهند.
آنچه در دی ۱۴۰۴ در ایران رخ داد، نه یک اعتراض خودجوش مردمی و نه یک اغتشاش ساده خیابانی، بلکه یک کودتای تروریستی با طراحی ۲ کارفرمای اصلی بود: سازمان سیا که رویای کودتای موفق ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ برای آنها هنوز وسوسهکننده است و صهیونیستهایی که تشکیل دولت نامشروع خود را مدیون عملیات تروریستی پاتریا هستند.
شباهتهای این ۳ رویداد چنان عمیق و ساختاری است که نمیتوان آن را تصادفی دانست:
- استفاده از نیروهای خیابانی چماقدار (۲۸ مرداد و ۱۸ دی)
- قربانی کردن افراد خودی برای جلب حمایت خارجی (پاتریا و ۱۸ دی)
- حمله به مراکز دولتی و انتظامی (۲۸ مرداد و ۱۸ دی)
- همراه کردن تدریجی بخشی از مردم ناراضی (۲۸ مرداد و ۱۸ دی)
- پنهانکاری طولانی مدت درباره طراحان و عوامل اصلی (هر ۳ رویداد)
اما ماه برای همیشه پشت ابر نخواهد ماند. روزی اسناد این جنایت نیز مانند اسناد ۲۸ مرداد و پاتریا فاش خواهد شد و آن روز، مردم ایران خواهند دانست که در دیماه ۱۴۰۴ چه کسانی با چه طراحیای، فرزندان این ملت را قربانی کردند و به خاک و خون کشیدند.
از کشتی پاتریا تا کودتای ۲۸ مرداد
ریشههای کودتای تروریستی ۱۸ دی
ارسال نظر
پربیننده
تازه ها