پایتخت بدون میزبانی

امیر رکنی: فوتبال تهران به نقطه‌ای رسیده که دیگر مشکلش فقط نتیجه و جدول نیست؛ مساله، «زمین بازی» است. ادامه رقابت‌های لیگ برتر و لیگ آزادگان برای همه تیم‌های پایتخت با یک واقعیت تلخ گره خورده: هیچ ورزشگاه آماده و استانداردی برای میزبانی وجود ندارد. شرایطی که حالا از یک دردسر مقطعی عبور کرده و به بحرانی ساختاری تبدیل شده است؛ بحرانی که استقلال، پرسپولیس و دیگر تیم‌های تهرانی را عملاً محکوم به ترک خانه کرده است.
* آزادی؛ غایب بزرگ فصل
طولانی شدن بازسازی ورزشگاه آزادی از ابتدای فصل، نخستین دومینوی این بحران بود. ورزشگاهی که سال‌ها ستون فقرات فوتبال تهران به شمار می‌رفت، از دسترس خارج شد و جایگزینی هم برای آن آماده نبود. استقلال و پرسپولیس ناچار شدند نیم‌فصل اول را بیرون از خانه واقعی خود سپری کنند؛ تصمیمی که از همان ابتدا مشخص بود تبعاتش دیر یا زود دامن لیگ را خواهد گرفت.
* شهر قدس؛ راه‌حلی موقت که دوام نیاورد
ورزشگاه شهر قدس به ‌عنوان نسخه اضطراری برای میزبانی سرخابی‌ها‌ انتخاب شد؛ استادیومی مدرن‌تر که در نگاه اول می‌توانست بخشی از مشکل را حل کند اما این راه‌حل، عمر کوتاهی داشت. خرابی چمن و آغاز عملیات ترمیم، شهر قدس را هم از چرخه میزبانی خارج کرد. گفته می‌شود این بازسازی دست‌کم ۶ هفته زمان می‌برد؛ یعنی چند هفته ابتدایی نیم‌فصل دوم، این ورزشگاه عملاً غیرقابل استفاده است. نتیجه روشن است: تهران دوباره بدون میزبان ماند.
* تختی؛ نام بزرگ، زمین از کار افتاده
در شرق تهران، ورزشگاه تختی سال‌هاست دیگر نقشی در معادلات لیگ ندارد. چمن تخریب‌شده و شرایط نامناسب، این ورزشگاه را از فهرست گزینه‌ها حذف کرده است. در چنین وضعیتی، پایتخت با تمام تیم‌های لیگ برتری و لیگ یکی‌اش، فقط یک گزینه روی کاغذ دارد؛ گزینه‌ای که آن هم پر از اما و اگر است.
* پاس؛ تنها گزینه با هزار محدودیت
ورزشگاه پاس قوامین در اکباتان، حالا تنها زمینی است که امکان میزبانی مسابقات لیگ برتر را دارد. این ورزشگاه در ماه‌های اخیر میزبان بازی‌های پیکان در لیگ برتر و سایپا و هوادار در لیگ دسته اول بوده اما موقعیت جغرافیایی و کمبود پارکینگ، آن را به گزینه‌ای مساله‌دار تبدیل کرده است. شورای تأمین استان تهران برای این ورزشگاه، مجوز حضور تماشاگران بسیار محدود صادر می‌کند؛ در حد هزار نفر، آن هم در خوش‌بینانه‌ترین حالت. حتی نمونه‌هایی وجود داشته که بازی‌ها کاملاً بدون تماشاگر برگزار شده‌اند.
اگر استقلال و پرسپولیس بخواهند به پاس قوامین نقل مکان کنند، احتمالاً با رأی شورای تأمین، مسابقات‌شان بدون حضور هوادار خواهد بود؛ تصمیمی که عملاً روح فوتبال را می‌گیرد و مفهوم «میزبانی» را به یک شوخی تلخ تبدیل می‌کند.
* دومینوی بحران؛ از سرخابی‌ تا پیکان
ماجرا فقط به استقلال و پرسپولیس ختم نمی‌شود. در صورت ورود این ۲ تیم به ورزشگاه پاس، وضعیت میزبانی دیگر تیم‌های تهرانی هم به‌هم می‌ریزد. پیکان که هفته‌هاست بازی‌های خانگی‌اش را در همین ورزشگاه برگزار می‌کند، نخستین قربانی این ازدحام خواهد بود و ممکن است ناچار شود به شهرهای اطراف تهران کوچ کند. یعنی بحرانی که از یک ورزشگاه شروع شده، حالا تمام تیم‌های پایتخت را درگیر کرده است.
* کرج؛ گزینه‌ای که همیشه رد می‌شود
در میان گزینه‌های جایگزین، نام ورزشگاه انقلاب کرج هم مطرح شده است؛ استادیومی با چمن مناسب و شرایط فنی قابل قبول اما نبود گیت‌های الکترونیک، آن را از استانداردهای لیگ برتر دور می‌کند. از سوی دیگر، تجربه سال‌های گذشته نشان می‌دهد شورای تأمین استان البرز معمولاً با میزبانی دیدارهای استقلال و پرسپولیس در کرج مخالفت می‌کند؛ روندی که بعید است این‌بار تغییر کند.
در آستانه شروع نیم‌فصل دوم، فوتبال تهران در وضعیتی مبهم و نگران‌کننده قرار دارد. تیم‌هایی که باید تمرکزشان روی تاکتیک و نتیجه باشد، حالا درگیر پیدا کردن زمین بازی هستند. اگر برای این بحران به‌سرعت چاره‌اندیشی نشود، ادامه لیگ برای پایتخت‌نشین‌ها نه یک رقابت ورزشی، بلکه یک کوچ اجباری خواهد بود؛ کوچ از شهری که دیگر ورزشگاهی برای میزبانی ندارد.