۱۵/آبان/۱۴۰۵
|
۲۲:۲۱
ترکش‌های شکست ترامپ در انتخابات به نظامیان برخورد می‌کند؟ رسانه‌های آمریکا از احتمال برکناری پیت هگست، دن کین یا بردکوپر خبر می‌دهند

بله قربان‌گوهای قربانی

حسین کیامنش: از روز چهارشنبه که نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا مشخص شد و شکست تاریخی جمهوری‌خواهان در هر 2 مجلس نمایندگان و سنا رقم خورد، تقریبا تمام رسانه‌های آمریکایی و بین‌المللی روی یک نقطه به توافق رسیدند: ایران، عامل اصلی این شکست سنگین بود. از واشنگتن‌پست و نیویورک‌تایمز گرفته تا فاکس‌نیوز، بی‌بی‌سی، سی‌ان‌ان و رسانه‌های اروپا، همه تحلیل‌ها حول همین محور چرخیده که رأی‌‌دهندگان آمریکایی، به‌ویژه کسانی که سال ۲۰۲۴ به ترامپ رأی داده بودند، این بار به دلیل نارضایتی عمیق از جنگ پرهزینه و بدون نتیجه و شکست‌خورده علیه ایران، به دموکرات‌ها رو آوردند. افزایش قیمت سوخت، هزینه‌های سنگین نظامی و تلفات و به‌ویژه فقدان استراتژی روشن برای خروج از جنگ غیرضروری علیه ایران، همگی به عنوان عوامل تعیین‌کننده در این نتیجه تاریخی شناخته شده‌اند. 
علاوه بر شخص ترامپ، مقامات ارشد دولت او نیز به این واقعیت اذعان کرده‌اند. جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا در پستی طولانی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «دلیل باخت ما جنگ است؛ رئیس‌جمهور خودش هم دیشب این را گفت». 
اما آیا آثار و تبعات جنگی که آمریکا در دستیابی به اهداف راهبردی خود با ناکامی مطلق مواجه شده و خود را در برابر مردم ایران شکست خورده می‌بیند، قرار است صرفا در همین مرحله و در قالب شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان باقی بماند؟ پاسخ به این پرسش، با توجه به تحولات سیاسی واشنگتن و آنچه رسانه‌های آمریکا در روزهای اخیر گزارش کرده‌اند، مسلما منفی است. شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات، به معنای پایان پیامدهای جنگ نیست، بلکه می‌تواند آغاز مرحله تازه‌ای از منازعه سیاسی بر سر مسؤولیت جنگ، هزینه‌های آن، تصمیمات اتخاذشده در کاخ سفید و عملکرد مقاماتی باشد که در طراحی، توجیه و اجرای آن نقش داشته‌اند. 
دموکرات‌ها که حالا اکثریت را در اختیار گرفته‌اند، فرصت کم‌‌سابقه‌ای برای به راه انداختن تحقیقات، احضار مقامات دولت و زیر سؤال بردن عملکرد پنتاگون و کاخ سفید پیدا کرده‌اند. در سوی دیگر، جمهوری‌خواهان نیز که با شکست سنگین انتخاباتی روبه‌رو شده‌اند، برای فرار از عواقب این شکست و جلوگیری از تسری آن به آینده سیاسی خود، انگیزه بیشتری برای فاصله‌گذاری با ترامپ و تصمیمات او خواهند داشت. به این ترتیب، جنگ علیه ایران می‌تواند به نقطه آغاز یک تسویه‌حساب سیاسی گسترده در ساختار قدرت آمریکا تبدیل شود؛ تسویه‌حسابی که در آن، مقامات نظامی و سیاسی دولت تروریست ترامپ نیز از پیامدهای آن در امان نخواهند بود. 
رسانه‌های آمریکا از هم‌اکنون گمانه‌زنی می‌کنند در آینده‌ نزدیک، یک یا چند مقام دولت ترامپ قربانی شکست راهبردی او در جنگ علیه ایران خواهند شد و اکنون بحث بر سر این است که چه کسی باید تاوان این شکست را بپردازد. 
روزنامه واشنگتن‌پست در گزارشی با عنوان «چاقوها برای هگست و دیگر رهبران نظامی از غلاف بیرون آمد؛ پس از آنکه جنگ ایران جمهوری‌خواهان را به خاک سیاه نشاند»، نوشت: اگرچه دونالد ترامپ همچنان از پیت هگست، وزیر جنگ خود حمایت می‌کند اما شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان، هگست و دیگر رهبران کلیدی نظامی را در موقعیتی آسیب‌پذیر قرار داده است. 
به نوشته این روزنامه، مقامات ارشد پنتاگون روز چهارشنبه با واقعیتی مواجه شدند که دیگر نمی‌توانستند آن را نادیده بگیرند: جنگ نامحبوب علیه ایران به فاجعه‌ای انتخاباتی برای ترامپ تبدیل شده و حالا این پرسش مطرح است: رئیس‌جمهور [آمریکا] برای پاسخ به این شکست، چه کسی را مسؤول خواهد شناخت و قربانی می‌کند؟ 
واشنگتن‌پست به نقل از افرادی نزدیک به ترامپ افزود: موضوع فقط به وزیر جنگ محدود نیست و حتی احتمال برکناری دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا و برد کوپر، فرمانده سنتکام و مسؤول نظارت بر جنگ علیه ایران نیز مطرح شده است. 
این روزنامه در ادامه به نقش هر یک از این 3 مقام در جنگ علیه ایران می‌پردازد و از اختلاف نظرها و ارزیابی‌های انتقادی درباره عملکرد آنها پرده برمی‌دارد. بر اساس این گزارش، افرادی که از مشاوره‌های نظامی ارائه ‌شده به ترامپ در طول جنگ اطلاع دارند، معتقدند هر سه در مقاطع مختلف، با ارائه ارزیابی‌های بیش از اندازه خوش‌بینانه و خیالبافانه درباره روند جنگ، رئیس‌جمهور آمریکا را از خطرات، هزینه‌ها و پیامدهای واقعی آن آگاه نکرده‌اند. 
واشنگتن‌‌پست مشخصا درباره هگست نوشت: رئیس پنتاگون یکی از اصلی‌ترین مبلغان و توجیه‌کنندگان جنگ علیه ایران در دولت ترامپ است. وزیر جنگ [آمریکا] نه‌‌تنها در برابر نمایندگان کنگره و خبرنگارانی که درباره تغییر اهداف راهبردی جنگ، هزینه‌های آن و فقدان مجوز کنگره برای آغاز عملیات پرسش می‌کردند، موضعی تهاجمی اتخاذ می‌کرد، بلکه بارها ادعاهایی درباره نابودی توان نظامی ایران مطرح کرده بود. او حتی مدعی شده بود قدرت نظامی ایران برای سال‌های آینده نابود شده و تنها چند هفته پس از آغاز جنگ نیز از پیروزی کامل آمریکا سخن گفته بود. 
نکته مهم دیگر در گزارش واشنگتن‌‌پست، نقش برد کوپر است. کوپر که فرماندهی تروریست‌های سنتکام را بر عهده دارد، از معماران اصلی جنگ علیه ایران و از مدافعان مکرر تشدید اقدامات نظامی علیه تهران است. به نوشته این روزنامه، کوپر هفته گذشته در کاخ سفید حضور یافت و پیشنهاد انجام اقدامات نظامی بیشتر علیه ایران را به ترامپ ارائه کرد. این در حالی است که رئیس‌جمهور آمریکا میان بازگشت به عملیات نظامی گسترده و حرکت به سمت پایان دادن به جنگ مردد است. 
سومین چهره‌ای که واشنگتن‌پست نام می‌برد، دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش تروریست آمریکاست. او که با حفظ سمت، مشاور ارشد نظامی ترامپ و هگست محسوب می‌شود، اگرچه در مقایسه با کوپر نگرانی‌هایی درباره عواقب جنگ علیه ایران داشت اما به گفته مقامات مطلع، عموما در برابر ترامپ مخالفت جدی نکرده است. 
یک مقام مطلع از گفت‌وگوهای اطراف ترامپ به واشنگتن‌پست گفت رئیس‌جمهور آمریکا اکنون به دنبال یافتن فردی برای مقصر جلوه دادن شکست جمهوری‌خواهان است و هگست یکی از گزینه‌هایی است که ممکن است هزینه این شکست را بپردازد. هرچند به گفته همین منبع، کین و کوپر حتی بیش از وزیر جنگ در معرض عزل قرار دارند. 
پیامدهای شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان برای پنتاگون فقط به احتمال برکناری چند مقام محدود نمی‌شود. یکی از مهم‌ترین بخش‌های گزارش واشنگتن‌پست، اشاره به تغییر موازنه قدرت در کنگره و پیامدهای آن برای وزارت جنگ آمریکاست. با در اختیار گرفتن اکثریت مجلس نمایندگان و سنا از سوی دموکرات‌ها، زمینه برای آغاز تحقیقات گسترده درباره عملکرد پنتاگون فراهم شده است؛ تحقیقات درباره جنگ علیه ایران و هزینه‌های آن. 
در همین راستا، آدام اسمیت، نماینده دموکرات ایالت واشنگتن که انتظار می‌رود به‌زودی ریاست کمیته نیروهای مسلح مجلس نمایندگان را بر عهده بگیرد، در نامه‌ای به همکاران خود تأکید کرد نظارت جدی و گسترده بر عملکرد پنتاگون، اولویت اصلی او خواهد بود. این موضوع به معنای آن است که هگست در ماه‌های آینده نه‌تنها با فشار سیاسی برای کناره‌گیری مواجه خواهد بود، بلکه باید پاسخگوی عملکرد فاجعه‌بار خود در برابر کمیته‌ای باشد که ریاست آن در اختیار مخالفان سیاسی‌اش قرار خواهد گرفت. 
علاوه بر این، درخواست بودجه اخیر پنتاگون برای تأمین هزینه‌های جنگ علیه ایران که 50 میلیارد دلار است نیز با چالش جدی مواجه است. با از دست رفتن اکثریت جمهوری‌خواهان و شکست سناتور سوزان کالینز در انتخابات، تصویب یک بودجه ۱,۵ تریلیون دلاری که شامل اولویت‌های ترامپ برای ادامه جنگ علیه ایران است هم بسیار دشوارتر شده است. 
علاوه بر واشنگتن‌پست، تارنمای شبکه تلویزیونی فاکس‌نیوز نیز در گزارشی با عنوان «هگست پس از آنکه جنگ علیه ایران عامل شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان شناخته شد، با تهدید استیضاح دوحزبی مواجه است» نوشت: خشم پنهان‌ جمهوری‌خواهان درباره جنگ علیه ایران که ماه‌ها در محافل سیاسی این حزب وجود داشت، حالا پس از شکست سنگین انتخاباتی به شکل علنی بروز کرده است. 
بر اساس این گزارش، چندین نماینده جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان به فاکس‌نیوز گفته‌اند احتمال دارد طرح استیضاح هگست حتی همین هفته به تصویب برسد. 
با همه اینها، اگر قرار باشد ترامپ برای فرار از عواقب سیاسی و راهبردی جنگ علیه ایران، یک یا چند مقام دولت خود را قربانی کند، قرعه به نام چه کسی خواهد افتاد؟ آیا هگست از وزارت جنگ برکنار می‌شود؟ آیا فرماندهان ارشد نظامی ایالات متحده که در طراحی و اجرای جنگ علیه ایران نقش داشته‌اند، مسؤولیت شکست را بر عهده خواهند گرفت؟ یا ترامپ تلاش خواهد کرد با برکناری چند مقام، خود را از اتهام اتخاذ تصمیمات اشتباه و ورود به جنگی پرهزینه و بی‌حاصل و مهم‌تر از همه شکست خورده، دور نگه دارد؟ 
آنچه فعلا روشن است، آن است که هگست یکی از آسیب‌پذیرترین چهره‌های دولت ترامپ به شمار می‌رود. او نه ‌فقط وزیری است که در ماه‌های گذشته از جنگ علیه ایران دفاع کرده، بلکه از جمله مقاماتی بوده که در شکل‌گیری تصمیم اولیه برای حمله نیز نقش تعیین‌کننده داشته است. 
هگست کسی بود که در آخرین جلسه نتانیاهو با ترامپ که در روزهای منتهی به آغاز جنگ در 9 اسفند، در اتاق وضعیت کاخ سفید برگزار شد، مشتاقانه موافق حمله به ایران بود. او حتی در آخرین جلسه‌ای که یک روز قبل از صدور دستور ترامپ برای آغاز جنگ برگزار شد، گفته بود: «بالاخره باید با ایرانی‌ها تسویه‌حساب کنیم، پس بهتر است همین الان انجامش بدهیم». 
حالا پس از گذشت بیش از 8 ماه از آن نشست خیالبافانه، هگست که به همراه نتانیاهو اصلی‌ترین موافقان حمله به ایران بودند، خود را در لبه پرتگاه می‌بیند.

ارسال نظر
captcha