جان بروین
امروز نوکیسه‌های منچسترسیتی میزبان اشراف زادگانی هستند که منچستر یونایتد نامیده می‌شوند. مثل هر رقابت شهری دیگر، داربی منچستر فرصتی است برای دو رقیب که از خجالت یکدیگر درآیند. چه در اداره باشند یا در کارخانه، سرمیز شام یا در میهمانی، پیروزی در این دیدار براي آبی‌ها یا قرمزها بهانه‌ای است تا داربی بعدی سرشان را بالا بگیرند. این خطوط در خلال نسل‌های متمادی پا برجا مانده‌اند.
هواداران سیتی می‌گویند: «ژنده‌پوشان» (لقبی که بر همشهری‌های مغرور سرخپوشان گذاشته‌اند) از باشگاهی حمایت می‌کنند که روحش را به سوداگری فروخته است و تازه اغلب آن هواداران مدعی شکوه اهل منچستر نیستند، مثل خود باشگاه منچستر یونایتد که کدپستی‌اش متعلق به شهر کوچک سالفورد است. در مقابل هواداران یونایتد هم لقب «حسرت به دل» را روی پسر عموهای آبی‌شان گذاشته‌اند و با لذت دوران طولانی مدتی ( حدود 32 سال) را به رخشان می‌کشند که سیتی هیچ جامی را نبرده، در حالی که یونایتد در یک دهه و نیم اخیر مدام چشم به جام‌های مختلف داشته است. برای هواداران سیتی پیروزی در این داربی محملی است که بتوانند ناکامی تمام فصل را تحمل کنند. اگرچه رویدادهای اخیر بر سنت‌ها فائق آمده‌اند و دوره‌ای جدید در فوتبال شهر منچستر شکل می‌گیرد.
با این حساب آیا موعد این داربی بیش از هريك‌از داربی‌های سال‌های اخیر مغتنم نیست! دست کم به نسبت آخرین رویارویی دو طرف؟
انتقام
اگرچه فصل گذشته «یونایتد» هر چه در اروپا و انگلستان بر سر راهش بود را درو کرد ولی یک قله فتح ناشده باقی ماند و آن داربی شهر خودشان بود. شکست«من یو» در هر دو داربی فصل گذشته لبخندی همانند لبخند پاک نشدنی و مرموز «گربه چشایر» در رمان «آلیس در سرزمین عجایب» بر چهره هواداران سیتی نشاند. بویژه درخشش «جیووانی» برزیلی که «ایست لندی»ها را با شایستگی به پیروزی 2 بر یک در اولدترافورد رساند و یادمانی را که یونایتدها به مناسبت پنجاهمین سالگرد فاجعه مونیخ برپا کرده بودند برسرشان ویران کرد. اسون گوران اریکسون به نخستین سرمربی آبی‌ها بدل شد که پس از اسطوره آنها «جو مرسر» هردوبازی یک فصل را با پیروزی پشت سر گذاشت.
بعضی از تیره و تارترین روزهای سرالکس فرگوسن در این رویداد رقم خورده است. به سال 1989 بازگردیم، زمانی که هواداران یونایتد پس از شکست تحقیرآمیز 1-5 در زمین قدیمی سیتی «مین رود» برای سر او جایزه گذاشتند، سرالکس بلافاصله پس از آن شکست مستقیما راهی خانه شد. آن روز دردناک، انگیزه انتقام‌جویانه او را احیا کرد و از آن پس تیمش در سراسر دهه 90 مقابل سیتی بحران‌زده بدون شکست ماند ضمن اینکه انتقام سال 1989 با پیروزی 0-5 سال 1994 ستانده شد.
این دهه اما داستانی متفاوت دارد. پنج پیروزی سهم یونایتد بوده ولی سیتی در فصول اخیر در داربی‌ها موفق‌تر نشان داده از جمله در دو داربی خانگی آخر در ورزشگاه قدیمی‌‌شان «مین رود» و ورزشگاه جدیدشان «منچستر» در «ایست لند». تنها پیروزی قابل اعتنای «من یو» در این اواخر برد 0-1 در ورزشگاه خانگی حریف بود که با آن قهرمانی در فصل 2007- 2006 را جشن گرفت.
تاریخ
سابقه این رویارویی به سال 1881 بازمی‌گردد، هنگامی که وست گورتون (سنت مارکز) که بعدها هویت «سیتی» را پذیرفت 0-3 مغلوب یونایتد آینده یعنی «نیوتن هیث» شد.
تا امروز 59 پیروزی به نام یونایتد و 41 پیروزی برای سیتی ثبت شده است و دو تیم 49 بار مساوی کرده‌اند. بهترین گلزن داربی دو همشهری بوده‌اند؛ فرانسیس لی و جوهایز هر کدام 10 گل در جنگ سرخ‌ها و آبی‌ها زده‌اند و بابی چارلتون اسطوره یونایتد با 9 گل در رده بعدی است.
دوران طلایی داربی منچستر به دهه 60 و 70 باز می‌گردد، زمانی که سه تفنگدار اسطوره‌ای یونایتدها، چارلتون، دنیس لاو و جرج بست، مقابل سه ستاره سیتی لی، مایک سامربی و کالین بل صف‌آرایی می‌کردند.
داربی سال 1974 در این میان از همه مشهورتر است که در آن گل «لاو» که حالا با پیراهن سیتی بازی می‌کرد می‌توانست به منزله شکست و سقوط یونایتد باشد اما با یورش هواداران سرخ به درون زمین، بازی نیمه‌کاره ماند، گرچه به هر حال یونایتد را از سقوط گریزی نبود.
پول
انگ نیم قرن طرف ضعیف‌تر بودن در یک رابطه سرانجام روز 30 سپتامبر 2008 از پیشانی سیتی پاک شد و در اقدامی کنایه‌آمیز رقیب همشهری منچستریونایتد توسط «گروه ابوظبی یونایتد» خریداری شد. باشگاه تحت مالکیت‌های پیش از آن بدهی بالا آورده بود، از جمله تحت مالکیت نخست‌وزیر پیشین تایلند «تاکسین شیناواترا» که هرگز به ادعایش مبنی بر هزینه کردن در سیتی عمل نکرد ولی حالا با پول‌های میلیاردر نفتی، آبی‌های منچستر در ریخت و پاش حتی دست چلسی را از پشت بسته‌اند.
یونایتد هم سال‌ها در زمره پولدارترین‌های انگلستان بوده است و رکوردهای نقل و انتقالاتی را یکی پس از دیگری شکسته است. گردش مالی آنها کماکان بالاست گرچه بیم بدهی از زمانی که باشگاه در سال 2005 توسط «مالکولم گلیزر» یهودی ثروتمند فلوریدایی خریداری شد آنها را رها نمی‌کند. گفته می‌شود او که مالک باشگاه آمریکایی «تامپابی بوکانیرز» هم هست، امکان دارد بدهی‌هایش را از آمریکا به باشگاه انگلیسی منتقل کند. در طرف دیگر شهر، سیل پول‌های عربی چنان هواداران سیتی را به وجد آورد که آنها برای خیرمقدم گفتن به مالکان جدید، سربند شیوخ عرب را بر سر بستند در حالی که استقبال هواداران یونایتد از ماندن گلیزر اصلا خوشایند نبود.
ستاره‌ها
پول‌های نفتی بدین معنی است که در هر پنجره نقل و انتقالات، سیتی برای هر باشگاهی در جزیره یا اروپا یک تهدید به شمار می‌رود. آنها همین تابستان سعی کردند «دیمیتار برباتف» را در مسیر انتقال از تاتنهام به یونایتد بربایند. بدین ترتیب مهاجم بلغاری به خاطر دخالت سیتی برای یونایتد بسیار گران‌تر از معمول یعنی 75/30 میلیون پوند آب خورد. تلاش‌های سیتی برای بازیکن‌ربایی کماکان ادامه یافت و آنها سرانجام «روبینیو» را با شکستن رکورد نقل و انتقالات جزیره (32 میلیون پوند) از چنگال رئال مادرید و چلسی که حتی پیراهن آبی خود با نام بازیکن برزیلی را به معرض فروش گذاشته بود، بیرون آوردند. هواداران سیتی در استقبال از «روبینیو» که حالا قهرمان جدیدشان بود تمام ورزشگاه را پر کردند و ستاره برزیلی‌ها هم کم‌لطفی نکرده و تاکنون 9 گل برای آنها زده است. علاوه بر این او با سوار شدن بر اتوبوس‌های عمومی طرف آبی شهر را به داشتن خود مفتخر کرد.
امروز موعد رویارویی روبینیو و کریستیانو رونالدو است. همه می‌دانند که جدایی «روبینیو» از رئال مادرید به بهانه تامین اعتبار برای خرید «رونالدو» صورت گرفت و این مصاف آنها را داغ‌تر می‌کند. تحقیر دو هفته گذشته رونالدو و پرتغال توسط روبینیو و برزیل هم بر آتش جدال شخصی این دو می‌افزاید.
بالاخره پس از سال‌ها آبی‌های شهر هم یک فوق‌ستاره دارند که می‌تواند در مقابل لشکر فوق‌ستاره‌های شیاطین‌سرخ عرض اندام کند.
مربیان
سرالکس فرگوسن رکوردی بی‌تردید در این رویارویی دارد. او 17 مورد از 32 داربی دوران خود را برده است و تنها 6 داربی را واگذار کرده. او حتی رکورد بی‌شکست ماندن در تقابل منچستر به مدت 13 سال را داراست. اریکسون موفق‌ترین سرمربی سیتی در مقابل سرالکس بود اما پس از تنها یک سال برکنار شد. در حالی که 9 سرمربی دیگر سیتی که فرگوسن در طول 22 سال هدایت من‌یو با آنها مصاف داده چندان برایش ناآشنا نیستند. «مارک هیوز» یازدهمین سرمربی سیتی است که فرگوسن می‌آزماید و البته او زمانی قهرمان تیم فرگوسن بود که گل‌های زیبایی وارد دروازه سیتی کرد. از جمله قیچی‌برگردان سال 1989 و گلی که در پیروزی 0-5 سال 94 به ثمر رساند. به همین خاطر هواداران «سیتی» در ابتدای ورود «هیوز» به عنوان سرمربی جدید بر سر حمایت یا عدم حمایت از اسطوره منچستر یونایتد دو دسته شده بودند. البته جدایی قهرآمیز «هیوز» از یونایتد در سال 1995 و اظهارنظر او پس از پیوستن به چلسی که گفته بود: «من بازیکن سابق منچستریونایتد هستم نه هوادار آنها» دستاویزی شد تا هواداران سیتی او را به عنوان چهره‌ای جدید در نزد خود بپذیرند.
منبع: soccernet