از همان شروع فصل، مورینیو اعتقاد داشت به مهاجم دیگری در تیمش در كنار گونسالو ایگوآین و كریم بنزما احتیاج دارد. اما مدیران باشگاه با توجه به حضور كریستیانو در رئال‌مادرید، شمار مهاجمان تیم را كافی می‌دانستند. مدت‌ها پیش از مصدومیت ال پیپیتا، مورینیو به مدیران باشگاه اصرار كرد كه هوگو آلمیدا، مهاجم پرتغالی را به خدمت بگیرند اما مسؤولان تیم، با این درخواست مربی‌شان مخالفت كردند. بعد از آن كه ایگوآین مصدوم شد، مورینیو دوباره خواستار خرید مهاجم شد. گزینه اصلی مربی پرتغالی آلمیدا بود چرا كه آشنایی زیادی با این مهاجم داشت و خرید او برای رئال مادرید را مناسب می‌دانست. حتی در روزهای بعد از آن، حرف‌هایی مبنی بر احتمال بازگشت رودریگو و ژالای مطرح شد. مورینیو با این پیشنهاد مخالفت كرد و گفت فقط یك مهاجم كامل و با تجربه می‌خواهد. بعد از آن مسؤولان رئال تصمیم گرفتند سراغ رود فان نیستلروی بروند. بازیكن هلندی با رئال‌مادرید و لیگ اسپانیا آشنایی كامل داشت و خودش هم خیلی دوست داشت كه به مادرید بازگردد اما مشكل، صخره بزرگی به نام هامبورگ بود. در حالی كه رئال‌مادرید حتی حاضر شد برای مهاجمی 34 ساله، دو میلیون یورو بپردازد، باشگاه آلمانی دندان‌گردی كرده و مخالفت كرد. بعد از آن نام‌هایی همچون كلوزه، پاولیوچنكو و آمائوری مطرح شدند اما رئال مادرید سراغ گزینه‌های دیگری بود. دیه‌گو فورلان، مهاجم اروگوئه‌‌ای اتلتیكو، گزینه بعدی آنها بود كه اتلتیكو با فروشش مخالفت كرد. پس سراغ منچستر‌سیتی و مهاجم 26 ساله توگویی این تیم رفتند. آدبایور 2 ماه بود كه در میادین رسمی بازی نكرده بود اما با توجه به رقم اندكی كه برای آوردنش به برنابئو پرداخت شد، گزینه ایده‌آلی می‌تواند باشد تا مورینیو به خواسته‌اش رسیده باشد.