ستاره سالهای نهچندان دور رئالمادرید، لیورپول و تیمملی انگلستان طی 15 سال موفق در فوتبال حرفهای جوایز بسیاری را درو کرد. استیو مکمنمن محبوب از آنفیلد تا برنابئو مسیری درخشان را پیمود اما روشنترین خاطره آخرین دریبلزن بزرگ جزیره از جام اتحادیه انگلستان به نخستین روزهای فوتبال استیو باز میگردد، زمانی که او در 1992 با بازگشتی غیرمنتظره از مصدومیت، به لیورپول کمک کرد تا این جام را بالا ببرد. اما این اسطوره لیورپول پیش از هرچیز در گفتوگویش با شبکه ESAN اعترافی تاریخی میکند: «وقتی برای نخستینبار ابعاد بزرگ فوتبال در قدیمیترین جامجهان را تجربه کردم یک نوجوان طرفدار اورتون (رقیب همشهری لیورپول) بودم که روی سکوهای ورزشگاه ومبلی پیروزی 4 بر صفر تافیها (لقب اورتون) بر واتفورد و بالا بردن جام قهرمانی 1984 را شاهد بودم. من روی بالکن با پدرم بودم و این هیجانانگیزترین لحظه زندگیام بود». «مکا» آن روز فقط 12 سال داشت و آن طور که خودش تعریف میکند در آن لحظات فقط یک آرزو داشته است: «عاشق این بودم که آن جام را درست مثل «گرایم شارپه» و «اندی گری» بالا ببرم و 8 سال بعد بالا بردن این جام برایم معانی زیادی داشت». طعنهآمیز آنکه این رقیب همشهری اورتون یعنی لیورپول بود که رویای این پسر را برآورده کرد. در 1992 مکمنمن به آرزویش رسید. در بازی رفت نیمهنهایی جام اتحادیه در هایبوری آنها به تساوی یک بر یک با پورتسموث رسیدند و در آن مسابقه بود که زانوی «مکا» طوری آسیب دید که هیچکس فکر نمیکرد به فینال برسد. سرخها در بازی تکراری پس از یک تساوی بدون گل به پیروزی 3 بر یک در ضیافت پنالتی رسیدند و به فینال راه یافتند.«من به بیمارستان منتقل شدم و پایم را گچ گرفته بودند، پس بازی تکراری نیمهنهایی را از دست دادم. فکر میکردم نمیتوانم در زمان باقیمانده بازگردم ولی زودتر از آنچه انتظار میرفت بازگشتم و برای تیم ذخیرهها بازی کردم اما هنوز تصور این را نمیکردم که در فینال هم باشم، چون 7-6 هفتهای برای تیم اصلی بازی نکرده بودم». او حق هم داشت و مربی قصد داشت از ابتدای فینال ومبلی «مکا»ی جوان را روی نیمکت بنشاند اما: «در آخرین لحظات جان بارتز در تست آسیبدیدگی رد شد و من آماده بودم تا دوباره در ترکیب قرار بگیرم. به طرزی باورنکردنی در کمترین زمان ممکن به آمادگی دست یافته بودم و حالا دیگر نمیتوانستم فرصت بازی در فینال جام اتحادیه را از دست بدهم». بهرغم نگرانیها،
مکمنمن در فینال در سطح بهترین بازیکن میدان ظاهر شد و گل پیروزیبخش مایکل توماس را او ساخت. لیورپول با نتیجه 2 بر صفر ساندرلند دسته دومی را برد و قهرمان شد و استیو اعتراف کرد: «این برایم همهچیز بود».