سینمای ایران در آبان‌ماه ۱۴۰۳ شاهد افزایش قابل توجهی در جذب مخاطب و فروش گیشه بود، اما این موفقیت‌ها در سایه کیفیت نازل بسیاری از آثار و تمرکز بر تولید فیلم‌های کمدی به عنوان تنها گزینه‌های پرفروش، به نوعی سلیقه اجباری برای تماشاگران ایجاد کرده است.