در و تخته و سقف و ديوار چفت شده‌اند
كفاشيان از زندگي پسرانش خبر دارد؟
همه چيز ما كنار هم چفت شده! در و تخته، سقف و ستون، كف و ديوارها... حتي ذره‌اي ناخالصي و درز و ناهماهنگي بين سطوح نيست. شايد وقتي به اين خانه نگاه كنيد، حس بدي وجودتان را بگيرد اما قطعا چفت شدن همه چيز با هم را تاييد مي‌كنيد. اين خانه، فدراسيون فوتبال ما است. فدراسيوني كه قرار بود بعد از مستقل شدن رئيس در انتخابات اسفند سال 90 متفاوت و متمايز باشد اما تمايزش شايد در پيشرفت معكوس بود. اتفاقاتي كه در بيروت افتاد، چفت بودن و جور بودن جنس فدراسيون فوتبال را نشان داد. هنوز يك سوال ذهن خبرنگاراني كه بيروت را 3 روز به تماشا نشستند مشغول كرده است، شايد عجيب باشد كه قيمت يك شب اقامت در هتل وايت هاوس در يكي از دون‌ترين مناطق شهر بيروت بيشتر از يك شب اقامت در هتل‌هايي بود كه در منطقه مشهور و توريستي شهر ديديم، شايد عجيب باشد كه خبرنگاران روزي كه قرار بود به كنفرانس خبري كی‌روش قبل از بازي بروند، مسير رفت را با راننده‌اي كه نماينده فدراسيون اختيار كرده بود در يك و نيم ساعت طي كردند تا دقيقا بعد از 2 كنفرانس خبري برسند و البته همان مسير بازگشت را در كمتر از 15 دقيقه بازگشتند! عجيب بود كه هتل اقامت تيم خبرنگاري بدون در اختيار داشتن آب آشاميدني و حتي آب غيرآشاميدني براي استحمام در همان رنج قيمتي با هتل‌هايي قرار داشت كه لااقل نياز اوليه خبرنگاران و عكاسان (اينترنت) را برآورده مي‌كرد. ساده است! فدراسيون فوتبال از اجزائي متشابه و مترادف تشكيل شده. در بخش‌هاي مختلف، دردهايي وجود دارد كه وقتي كنار هم قرار مي‌گيرند، خود را در بازي‌هاي ملي بروز مي‌دهند. امروز كميته فرهنگي فدراسيون فوتبال با تصميم و حكم رئيس فدراسيون مسؤوليت اعزام خبرنگاران به بيروت را در دست مي‌گيرد تا ليدرهاي فوتبال و تيم خبري در يك موقعيت استقرار يابند. امروز در فدراسيوني كه كفاشيان سعي كرده به صورت مستقل اداره‌اش كند، كميته‌اي به نام كميته رسانه‌ها، حتي آنقدر اختيار ندارد كه درباره انتخاب يا نوع گزينش مدير رسانه‌اي تيم ملي صاحب نظر باشد. چون كفاشيان تصور مي‌كند رئيسي مستقل است، مدير رسانه‌اي تيم‌هاي ملي را بدون در نظر گرفتن خرد كميته رسانه‌ها انتخاب مي‌كند. همان‌طور كه صانعي را بر اساس راي خودش روي نيمكت تيم ملي فوتسال مي‌نشاند و ترابيان را مجاب به حمايت از او مي‌كند. همان طور كه اكبر محمدي را به سرمربيگري تيم ملي جوانان مي‌گمارد و نايب رئيس اسبق خود را به دليل مخالفت با اين انتخاب مي‌راند. همه چيز در اين فدراسيون آرام آرام با هم چفت شد. شكل انتخاب مربي، چگونگي عقد قرارداد با سرمربي، انتخاب رئيس كميته‌ها، تعامل كميته‌ها با بالادست‌ها و حالا امروز در حال تماشاي خانواده‌اي هستيم كه نه پدري مقتدر دارد و نه فرزنداني خلف. پدر نقش فردی مقتدر را بازي مي‌كند و فرزندان در گوشه و كنار، دور از چشم والدين كار خودخواسته‌شان را پيش مي‌برند. لبنان، آينه اين خانواده بود. مقصر اما از ديدگاه مردم و جامعه عامه، هميشه بازيكنان و مربيان هستند. آيا كفاشيان از زندگي پسرانش در خانه خود (يا به عبارتي همان كميته‌هاي فدراسيون) خبر دارد؟!