کوشش فراوان
دیدیم که یکی از جلوه‌های خطرناک نفسانیت حرامخواری است، منظور از حرامخواری تنها خوردن مال حرام نیست بلکه هرگونه تصرف در مال غیر، مصداق حرامخواری است. ما باید مراقب باشیم به هیچ‌وجه حرام با مال ما آمیخته نشود و به این دلیل است که باید از اموال مشتبه هم پرهیز کنیم. اگر خود را در این امر مراقبت نکنیم، حتی اگر به واجبات عمل و مستحبات را هم رعایت کنیم، فایده‌ای بر آنها مترتب نیست و به جایی نمی‌رسیم. بله! لقلقه زبان امکان دارد اما حصول کمال و رهایی یافتن از نقص و کدورت شدنی نیست. سرش این است که روح ما که حقیقت وجودی ما است، در جریان زندگی دنیوی- به دست خودمان و با اعمال نیک و زشت ما- شکل می‌گیرد اما حرامخواری- چه به صورت صریح و آشکار آن و چه افتادن در دام مشتبهات مالی- روح را تاریک می‌کند و از حقیقت انسانی می‌اندازد، به این دلیل واردات غیبی و ملکوتی در آن راه ندارد، هرچند بر امور واجب و مستحب اهتمام ورزد. منظور ما این نیست که در این حالت باید از انجام واجبات خودداری کرد و به دنبال مستحبات نرفت بلکه مقصود آن است که ضرورت دارد جسم و روح خود را از حرام پاک کنیم تا نورانیت عبادات در ما اثر کند و حقیقت حضور قلب در ما پیدا شود. انفاق آل‌عبا(ع) به یتیم و اسیر و مسکین موجب نزول سوره انسان شد، چرا؟ روح پاک و قلب طاهر موجب چنین تجلیلی شد و آن نيز، تنها با اجتناب از محرمات و زمین زدن نفسانیت حاصل می‌شود. چرا ضربت امیرالمومنین(ع) در جنگ خندق برتر از همه عبادات انس و جن شد؟ مقداری بیندیشیم پاسخ را می‌یابیم. مگر می‌شود گوشت، پوست و خون ما از حرام تشکیل شده باشد، آنگاه به قرب الهی برسیم و بتوانیم جامعه اسلامی را تشکیل دهیم؟! بویژه مسؤولان و کارگزاران نظام اسلامی باید توجه کنند که امام آنان امیرالمومنین علیه السلام است که فرمود:
«أَعِينُونِي بِوَرَعٍ وَ اجْتِهَادٍ وَ عِقَّه.. وَ سَدَاد؛ مرا با ورع و پارسایی و کوشش فراوان، پاکدامنی و درستی ورزیدن یاری کنید». [نهج‌البلاغه، ص 417]
کوشش فراوان
ادامه از صفحه اول
مگر می‌شود کسی مسؤول نظام اسلامی باشد و از امور مشتبه اجتناب نداشته باشد و بالاتر به حرامخواری مبتلا شود، در هر جلسه‌ای شرکت کند، از امکانات دولتی استفاده کند و به اسم هدیه، رشوه بگیرد و از کار خود کم بگذارد و فرصت خدمت در نظام اسلامی را به هدر دهد یا در جایگاهی بنشیند که شایستگی آن را ندارد و از حقوق و مزایای آن استفاده کند؟ با اینها دولت اسلامی تشکیل نمی‌شود و آنگاه همه ما مسؤولیم.
ادامه در صفحه 1