برنامه «هفت» در شامگاه
24 شهریورماه به مباحثی چون گفت‌وگو با سعید سهیلی، کارگردان فیلم «گشت ارشاد»، دیدار با علیرضا زرین‌دست، فیلمبردار و گپ و گفت با وی درباره خودش و سینمای ایران، گفت‌وگوی تلفنی با منصور واعظی درباره حذف نام روز سینما از تقویم و گفت‌وگوی تلفنی با امیر اسفندیاری، مدیر امور بین‌الملل بنیاد فارابی درباره تعیین شورای انتخاب فیلم برای شرکت در اسکار و پخش رویدادها و... اختصاص داشت. مسعود فراستی درباره فیلم کلاه‌قرمزی گفت: فیلم «کلاه‌قرمزی» با مخاطب تلویزیون جواب می‌گیرد. ما در تبدیل مدیوم تلویزیونی به سینمایی ناموفق هستیم. در این فیلم بخش‌هایی وجود دارد که مناسب کودکان نیست و تم بزرگسال نیز دیده می‌شود. حتی حضور ایرج طهماسب که در تلویزیون بسیار گیراتر و آموزشی‌تر است، در این فیلم منفعل است. این فیلم برای چند مخاطب ساخته شده که کار ضعیفی درآمده است. نباید فریب فروش فیلم را خورد چرا که شخصیت‌های دوست‌داشتنی مخاطب را جذب کرده‌اند. در ادامه حسین معززی‌نیا نیز خاطرنشان کرد: فیلم در مقایسه با 2 فیلم قبلی خود، متوسط است و فروش فیلم را نمی‌توان از خود فیلم جست‌وجو کرد، بلکه این فروش به خاطر محبوبیتی است که در مخاطب ایجاد کرده است. فیلم کلاه قرمزی یک پدیده تلویزیونی است و درام آن برای تلویزیون است. به نظرم این فیلم در حوزه سرگرمی ساخته شده و ایرادی بر آن وارد نیست. فیلم بخش‌هایی دارد که خوب است و بخش‌هایی دارد که با بافت داستانی کارکردی نداشته و مدام در حال نوسان است. کسانی که می‌روند فیلم را نگاه کنند، به خاطر نوستالژی است که دارند و خلأ فیلم کودک. این فیلم فانتزی بوده و همه به خاطر کلاه‌قرمزی و اعتماد به وی به سینما می‌روند. بخش پایانی برنامه «هفت» به میزگرد «رونق در سینمای ایران» اختصاص داشت که در این میزگرد همایون اسعدیان و محمدرضا شرف‌الدین به ترتیب به عنوان کارگردان و مدیرعامل انجمن سینمایی انقلاب و دفاع مقدس درباره عوامل رونق‌بخشی به سینمای ایران سخن گفتند. در این نشست شرف‌الدین ابتدا این بحث را بسیار گسترده عنوان کرد و آن را نیازمند یک هم‌اندیشی میان هنرمندان و مدیران خواند. یکی از بحث‌های مهم رونق سینما حضور سینمای ایران در بازار بین‌الملل است که در این زمینه هیچ کار خاصی صورت نگرفته و ما فیلمی با استاندارد بین‌المللی و حتی منطقه‌ای نداریم. اسعدیان نیز در ادامه بیان داشت: وقتی درباره رونق سینما صحبت می‌کنیم، متوجه می‌شویم وضع سینما خوب نیست و در تولید و اکران فیلم دچار بحران هستیم. اگر فیلم «کلاه قرمزی» می‌فروشد، این رونق سینمای ایران نیست و باید روال منطقی برای اکران تمام فیلم‌ها داشته باشیم و در اصل ما صنعت سینما نداریم. اینکه می‌گویند در سال 60 فیلم تولید می‌شود، رونق سینما نیست؛ رونق سینما زمانی اتفاق می‌افتد که بخش خصوصی نیز وارد فیلمسازی شود و بتواند کار کند. حضور و حمایت نهادهای دولتی مهم است اما این دیگر صنعت سینما نیست. اگر سینما این‌طور بماند حتما نابود می‌شود. شناخت بحران در سینمای ایران به راه‌های رونق می‌انجامد. هیچ سینماگری با حرفه خود غرض‌ورزی ندارد و ما با رونق سینما موافق هستیم، چرا که رونق موجب تولید فیلم می‌شود. در ایران متاسفانه صورت مساله پاک می‌شود، باید بپذیریم هنرمندان دلسوز سینما هستند. در حال حاضر بخش خصوصی در ورود به سینما دقت می‌کند. نباید این بخش در تولید فیلم کنار برود. هنگامی که تولید کم بوده و ذائقه مخاطب تامین نمی‌شود، بخش خصوصی نیز وارد عرصه نخواهد شد. اسعدیان همدلی و اعتماد متقابل میان فیلمساز و مدیران سینمایی را مهم خواند و بیان داشت: زمانی با همکاری پلیس و مدیران سینمایی بازار قاچاق فیلم کنترل می‌شد که این امر به بهبود وضع فروش در سینما و سینمای خانوداگی کمک می‌کرد اما دیگر این کار صورت نمی‌گیرد، چرا که دچار شکاف میان هنرمندان و مسؤولان شده‌ایم. این شکاف در چند سال اخیر موجب مشکلات زیادی در بدنه سینما شده است و ما توقعمان از مدیران سینمایی این است که برای هنرمندان پدری کنند، نه آنکه همیشه یک طرف دعوا باشند. باید همدیگر را باور داشته باشیم. شرف‌الدین نیز در این باره یادآور شد: پدری کردن مسؤولان سینما بسیار ضعیف بوده و متاسفانه بیشتر مباحث در سینمای ایران با مباحث سیاسی خلط شده و نگاه سیاسی به آدم‌ها و فرهنگ می‌شود. در سینما نگاه ابزاری وجود دارد و در این میان برخی سینماگران نیز به گونه‌ای دیگر عمل می‌کنند. تا زمانی که همدلی وجود نداشته باشد کارها پیش نخواهد رفت و نشان داده‌ایم زمانی که اتحاد داریم کارها خوب پیش می‌رود. در پایان نیز اسعدیان اذعان داشت: هنرمندان با یک کلمه محبت‌آمیز جذب می‌شوند اما همیشه می‌بینیم مدیران تاب صحبت هنرمندان را ندارند.