گروه سیاسی: صدور یک قطعنامه علیه ایران در شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در روز پنجشنبه 23 شهریور 1391 (13 سپتامبر 2012) در حالی که نه این شورا اکنون دارای اختیارات اجرایی در پرونده ایران است و نه در این قطعنامه مطلب قابل توجهی مطرح شده، این پرسش را به وجود آورده که طراحان این قطعنامه در واقع چه هدفی داشته‌اند.
تحلیلگران در تهران عقیده دارند 4 عامل در صدور این قطعنامه نقش جدی داشته است.
به گزارش ایران هسته‌ای، اولین عامل تحریک‌های اسرائیل و تغییر تصمیم آمریکا در لحظه آخر بوده است. ظاهرا تیم آمریکا در وین در لحظات آخر نظر خود را تغییر داده و با صدور یک قطعنامه موافقت کرده است. تا غروب روز چهارشنبه وضعیت به این شکل بود که اروپایی‌ها با تحریک پشت پرده اسرائیل در پی صدور یک قطعنامه بودند ولی آمریکا چندان به این موضوع روی خوش نشان نمی‌داد چرا که عقیده داشت این موضوع جز اینکه به افزایش سطح تنش با ایران بینجامد و به روند مذاکرات ایران با 1+5 و همچنین روند همکاری ایران با آژانس ضربه بزند، فایده‌ای ندارد. آنچه در لحظات آخر موضع آمریکا را تغییر داد این بود که برخی مشاوران سیاست داخلی اوباما به وی هشدار دادند در حالی که دیدار با نتانیاهو را هم لغو کرده، مخالفت علنی با صدور یک قطعنامه علیه ایران می‌تواند در مبارزات انتخاباتی آمریکا– که در حال رسیدن به اوج است- برای او بسیار گران تمام شود. به همین دلیل گلن دیویس، سفیر آمریکا در آژانس صبح روز پنجشنبه مجوز همراهی با قطعنامه را دریافت کرد. این نظریه در جایی تایید می‌شود که هفتهنامه ساندی‌تلگراف از دیدار غیرمنتظره رئیس‌جمهور آمریکا با نخست‌وزیر اسرائیل در روز یکشنبه خبر داد؛ موضوعی که سخنگوی نتانیاهو صرفا با تکذیب زمان دیدار، انجام آن در آینده نزدیک را تلویحا تایید کرد.
به گزارش فارس، هفتهنامه ساندی‌تلگراف گزارش داد، باراک اوباما و بنیامین نتانیاهو قرار است با یکدیگر دیدار‌کنند. هر چند واشنگتن این خبر را تایید یا تکذیب نکرد، مارک رگو، سخنگوی نتانیاهو در گفت‌وگو با پایگاه خبری «عاروتص شوع» گفت، گزارش این روزنامه انگلیسی مبنی بر اینکه آنها امروز دیدار می‌کنند، «درست» نیست. وی در پاسخ به این پرسش که آیا این دیدار در آینده نزدیک برگزار می‌شود از اظهارنظر خودداری کرد.
طبق این گزارش، اگر دیدار نتانیاهو و اوباما انجام شود، به حفظ وجهه سیاسی هر دوي آنها کمک می‌کند. در واقع گفت‌وگوی مستقیم میان این دو می‌تواند اختلافات میان اسرائیل و آمریکا را تا پس از رقابت‌های انتخاباتی به تعویق بیندازد.
دومین عامل اما موافقت چین و روسیه با این قطعنامه بوده چرا که عقیده داشتند این قطعنامه چیزی جز یک بیانیه نیست که حالا نام آن قطعنامه گذاشته شده است. به تعبیر برخی دیپلمات‌ها در تهران، تلاش این 2 کشور از تهی کردن قطعنامه از هرگونه نکته منفی علیه ایران که تبعات اجرایی داشته باشد، عملا وضعی به وجود آورد که این 2 کشور چیزی برای مخالفت در قطعنامه نیافتند. یک دیپلمات در این باره به ایران هسته‌ای گفت: «وضع این‌طور شده بود که روسیه و چین فهمیده بودند اگر با این قطعنامه که دندان‌هایش کاملا کشیده شده مخالفت کنند آنوقت مجبور خواهند بود پای بیانیه مشترک 6 کشور علیه ایران را امضا کنند که محتوای آن در مواردی تندتر از این قطعنامه بود».
سومین مساله این است که از دید برخی کارشناسان مطلع در تهران، می‌توان این قطعنامه را بخشی از یک سلسله اقدامات دومینویی علیه ایران به منظور انتقامگیری از اجلاس عدم‌تعهد دانست. به عقیده این کارشناسان، قطع روابط کانادا با تهران اولین گام این پروژه انتقامگیری بود، قطعنامه آژانس گام دوم است و گام‌های دیگری هم که همه ارزش نمادین دارد در راه خواهد بود.
با این حال عقیده کارشناسان این است که اسرائیل همچنان در رسیدن به اصلی‌ترین هدف خود که همان ارجاع مجدد پرونده ایران به شورای امنیت و رفع نقص حقوقی ارجاع شده در سال 2005 بود ناکام مانده و این قطعنامه حاوی هیچ نوع ارجاع جدیدی به شورای امنیت نیست