جایی برای پیرمردها نیست
محمدرضا خندان:
پرسپولیس باز هم موفق به کسب پیروزی نشد تا سریال نتیجه نگرفتن‌های این تیم ادامه داشته باشد، 3 دلیل بر این ناکامی:
1-
پرسپولیس یا شهر پیرمردها؟ پرسپولیس این روزها حال و روز خوشی ندارد و یکی از مهم‌ترین دلایل آن حضور بازیکنان مسن در این تیم است بویژه مهدی مهدوی‌کیا و علی کریمی. همه بر این نکته واقف هستیم که پرسپولیس با شروع لیگ مربی خود را جذب کرد و طبیعتا تمرینات پیش‌فصل خوبی را پشت‌سر نگذاشت و تمرینات بدنسازی هم اساسا این فصل به طور کل انجام نشد و این مبین این نکته است که بازیکنان این تیم از دقیقه 60 به بعد دچار افت بدنی می‌شوند، در این میان بازیکنان مسنی چون کریمی و مهدوی‌کیا که با توجه به سنشان نهایتا توانایی 60 دقیقه بازی را خواهند داشت، بیشتر از دیگران تحلیل می‌روند با این حال با توجه به اینکه جایگزینی برای آنها وجود ندارد، مانوئل ژوزه سرمربی پرسپولیس مجبور به حفظ این 2 هافبک می‌شود و درست در 30 دقیقه پایانی که پرسپولیس باید تیم حریف را تحت فشار قرار دهد توان این بازی پر‌فشار را نخواهد داشت.
2-
ژوزه مربی تاریخ مصرف گذشته یا فرگوسن مصر؟ گرچه یقینا این نکته که ژوزه این تیم را نبسته و تمرینات پیش‌فصل را نیز با این تیم پشت سر نگذاشته دلیل محکمی است تا نتوانیم پیکان تقصیرات را به سمت وی نشانه بگیریم اما این مربی در این هفته‌هایی که تیم را در اختیار داشته، نه توانسته تیم را متحول کند و نه ایده بکری برای بهتر کردن اوضاع دارد. به نظر می‌رسد ژوزه در بهبود بخشیدن به اوضاع پرسپولیس مستاصل شده است.
از طرفی هیچ خبری هم از تاثیر القاب وی (در مصر به وی لقب فرگوسن داده‌اند) در تغییر اوضاع به چشم نمی‌خورد. با همه حقی که در مساله تاثیر نبستن تیم بر اوضاع این روزهای پرسپولیس به ژوزه باید داد اما ایشان بیشتر شبیه پیر‌مردی می‌ماند که بعد از ظهر خود را در پارک می‌گذراند، نه مربی که در استادیوم آزادی جلوی چشم هزاران هوادار مربیگری می‌کند، در مجموع به نظر می‌رسد ژوزه آن نفس مسیحایی، برای تبدیل اوضاع مس پرسپولیس به طلا را ندارد.
3- به نظر می‌رسد سر‌منشأ حال و روز نا‌بسامان این فصل پرسپولیس کسی نیست جز رویانیان که نه دانش فوتبالی دارد، نه گذشته فوتبالی و نه هیچ چیز دیگری که به فوتبال ربط داشته باشد. نتیجه حضور مدیران غیر‌فوتبالی چون رویانیان همین می‌شود که ابتدا بازیکنان و سپس مربی جذب شود. مربی هم که آورده می‌شود نه شناختی به فوتبال ایران دارد که در فرصت کوتاه بتواند خود را با فوتبال ایران تطبیق دهد و نه سن و سال جوانی دارد که انگیزه و هیجان و شور کافی برای زندگی بخشیدن به قامت نیمه‌جان پرسپولیس را داشته باشد. از دیگر شاهکار‌های وی خرید‌های میلیاردی است که نه ارزش این پول‌ها را داشتند و نه تعصب لازم برای بازی در این تیم مردمی و کنار گذاشتن بازیکنانی که چند سال در این تیم بازی کرده بودند مثل نصرتی و محمد و مازیار زارع رنگ تعصب را در این تیم کم‌رنگ‌تر از گذشته کرده است.
حال باید دید سرنوشت کشتی در حال غرق پرسپولیس چه می‌شود و آیا این تیم می‌تواند فصل را با رده‌ای بهتر از دوازدهم سال گذشته به پایان برساند یا خیر.