گروه بین‌الملل: در نخستین سالگرد آغاز اعتراضات جنبش ضدسرمایه‌داری در آمریکا پلیس بیش از 180 معترض را دستگیر کرد.
به گزارش وب‌سایت ان‌بی‌سی‌نیوز، اعضای جنبش تسخیر وال‌استریت در نخستین سالگرد آغاز اعتراضات بار دیگر در منطقه منهتن شهر نیویورک گرد هم آمدند و در نزدیکی بازار بورس این شهر تحصن کردند. پلیس آمریکا اعلام کرد بیش از 180 معترض را به اتهام رفتار برهم زننده نظم عمومی بازداشت کرده است. مایکل آرون، یکی از سازمان‌دهندگان اعتراضات در نیویورک هم گفت: اواسط روز دوشنبه تعدادی از رهبران مذهبی و ده‌ها نفر دیگر که در یکی از پیاده‌روهای نزدیک به بازار بورس نیویورک نشسته بودند دستگیر شدند. کیم فراچزک، معترض 37 ساله گفت: فقط یک سال از آغاز جنبش گذشته است. ما واقعا باید کوه بلندی را فتح کنیم اما امیدواریم که قدرت را به مردم بازگردانیم. اریک مک‌گرگور معترض 44 ساله هم گفت: میت رامنی، نامزد حزب جمهوریخواه در انتخابات ریاست‌جمهوری ماه نوامبر و باراک اوباما رئیس‌جمهوری آمریکا هر دو وابسته به سرمایه‌داران و شرکت‌های بزرگ هستند. وی افزود: یکی از خواسته‌های اصلی معترضان کم شدن نقش پول در سیاست آمریکاست. فراچزک هم در ادامه با اشاره به همین مساله گفت: در نظام 2حزبی که نامزدهای ریاست‌جمهوری هر کاری می‌کنند که برابر بنگاه‌های بزرگ و بانک‌ها زانو بزنند و علیه مردم عمل کنند دیگر تفاوتی نمی‌کند که به چه کسی رای می‌دهید، چرا که ماشین جنگی به حرکت خود ادامه خواهد داد. یان ویلیامز 27 ساله و دانشجوی تحصیلات تکمیلی کالج هانتر نیویورک هم گفت: امروز روز تفکر است، روز جشن است، روزی که باید قدرت جمعی به رخ کشیده شود. فکر می‌کنم نه فقط به خودمان بلکه به همه جهان باید یادآوری کنیم که سال گذشته نه تنها وضعیت جهان بهبودی نیافت، بلکه از بسیاری از جهات بدتر شد. پروژه‌ای که ما آغاز کرده‌ایم پروژه‌ای بلندمدت است. اعتراضات از حدود ساعت 10 صبح به وقت محلی در شهر نیویورک آغاز شد. معترضان در ابتدا شعارهایی مانند «تولدت مبارک» می‌دادند اما به مرور فضای تظاهرات جدی شد. بر اساس این گزارش درگیری‌های جزئی میان پلیس و معترضان روی داد. همچنین معترضان در چند موقعیت مختلف، خیابان‌های منطقه منهتن را مسدود کرده و موجب بروز ترافیک شدند. معترضان برنامه‌های مختلفی را برای نخستین سالگرد اعتراضات تدارک دیده بودند که تا شب ادامه داشت. در یکی از این برنامه‌ها گروهی از معترضان در برابر ساختمان بانک مرکزی آمریکا تجمعی را برگزار کردند. یکی از معترضان پلاکاردی را همراه داشت که روی آن نوشته شده بود: «وال‌استریت: تجارت انقراض». معترضان زمانی که به خیابان پاین در نزدیکی مقر بازار بورس رسیدند شعار دادند «ما هنوز اینجا هستیم» و «ما 99 درصد هستیم».
وس نیکرسون، معترض 59 ساله‌ای که از شهر کیمبریج ایالت ماساچوست به نیویورک آمده بود، گفت: یک درصد به بقیه مردم دیکته می‌کنند که چطور زندگی کنند. به اینجا آمده‌ام که بر هدف‌هایمان پافشاری کنم. گروهی از معلمان هم در این تظاهرات شرکت داشتند. لیندا براون، معلم بازنشسته 66 ساله گفت: فکر می‌کنم چیزی که ما در چند سال گذشته و در جریان بحران مالی یاد گرفته‌ایم این است که بحران اقتصادی کار خدا نیست، بلکه توسط افرادی که مجرم هستند ایجاد شده است. جز شهر نیویورک، معترضان در دیگر شهرهای آمریکا مانند لس‌آنجلس، سیاتل، سان فرانسیسکو، واشنگتن و فیلادلفیا هم برنامه‌هایی در نخستین سالگرد آغاز جنبش تسخیر برگزار کردند. جنبش تسخیر وال‌استریت از روز 17 سپتامبر سال 2011 آغاز شد. معترضان ضدسرمایه‌داری در آمریکا، وال‌استریت، مهم‌ترین خیابان تجاری شهر نیویورک در منطقه منهتن و نماد سرمایه‌داری آمریکایی را به عنوان هدف اعتراضات خود انتخاب کردند. تمرکز اعتراضات ضدسرمایه‌داری در آمریکا بر مسائلی مانند اعتراض به افزایش نابرابری‌های اجتماعی و اقتصادی، اعتراض به فساد رایج در نظام مالی آمریکا، اعتراض به عملکرد بنگاه‌های بزرگ اقتصادی و بانک‌ها، اعتراض به فعالیت‌ها و صنایعی که محیط‌زیست را تخریب می‌کنند، اعتراض به نقش سرمایه‌داران و بنگاه‌های بزرگ در سیاست آمریکا، اعتراض به جنگ‌افروزی‌های آمریکا در نقاط مختلف جهان و... بود. گروه‌های اجتماعی مختلفی در اعتراضات یک سال گذشته شرکت کردند. از جمله آنها می‌توان به دانشجویان، کارگران، فعالان ضدسرمایه‌داری، فعالان ضدجنگ، فعالان حامی محیط‌زیست و معلمان اشاره کرد. هدف اولیه معترضان در نیویورک این بود که در خیابان وال‌استریت تحصن کنند اما پلیس مانع تجمع معترضان در وال‌استریت شد. در نتیجه معترضان چندین ماه در پارک زوکوتی در نزدیکی وال‌استریت تحصن کردند. در نهایت پلیس اردوگاه معترضان در اين پارک را جمع‌آوری کرد. جنبش تسخیر در شهرهای سان فرانسیسکو، شیکاگو، پورتلند، واشنگتن، لس‌آنجلس، اوکلند و ده‌ها شهر دیگر آمریکا نیز سرنوشتی مشابه جنبش وال‌استریت داشت. به‌رغم جمع‌آوری اردوگاه‌های اعتراضی در شهرهای مختلف آمریکا اما اعتراضات ضدسرمایه‌داری متوقف نشد و به شکل‌های مختلفی ادامه پیدا کرد.