کارت زرد دوم برای رحمتی
حسین جوادی:
هنوز آخرین قاب تصویرش را نمی‌توان از یاد برد، مقابل دوربین‌ها لبخند زد و با اینکه اوضاع جسمی‌اش وخیم بود ولی باز هم به تمام سوالات خبرنگاران مو به مو پاسخ می‌داد؛ ناصر حجازی آن مرد همیشه شماره یک، میراثش به کسانی رسیده که حالا با هفتاد و خورده‌ای بازی ملی کسر شأن‌شان می‌آید با رسانه مصاحبه کنند، حتی آن پیراهن معروف سبزرنگ ناصرخان که از بازی با کره‌جنوبی به یادگار مانده بود بعد از سال‌ها تنها به خاطر ژست تبلیغاتی به تن آقایان می‌رود، با تمام این تفاسیر کسی نیست تا به مرد شماره یک این روزهای تیم ملی بفهماند که دلیل ماندگاری امثال حجازی، عابدزاده، رشیدی و سجادی آن بازی‌های درخشان و آن «دایوها» و سوپرواکنش‌ها مقابل هجمه توپ‌های حریفان نبود، بلکه اخلاق‌مداری و رابطه حسنه سنگربانان بی‌سنگر با رسانه‌ها و هواداران بود که سبب شده به نیکی از آنها یاد شود. همان مردانی که وقتی در روزنامه‌ها بعد از مدت‌ها مطلبی یا مصاحبه‌ای از آنها به چاپ می‌رسد از سوی بازیکنانی مانند رحمتی به نوشتن «دفترچه خاطرات» تعبیر می‌شود و چه بخت بلندی است وقتی می‌بینید شماره «یک» بودن چنان بر آنها سنگینی می‌کند که نمی‌توانند راه پیشکسوتان ماندگار فوتبال ایران را طی کنند.
سالگرد آشتی‌کنان مرد شماره یک تیم ملی با رسانه‌ها هنوز به یک سالگی نرسیده که آقای رحمتی در تمرین روز قبل از بازی با راه‌آهن، خبرنگاران را به گفتن عبارت «دفترچه خاطرات‌نویس»ها به سخره می‌گیرد! مردی که دیگران را تحریک کرد تا پای سیاهنامه مصاحبه نکردن با رسانه‌ها را امضا کنند به طور کل حافظه کوتاه‌مدتش را از دست داده است، همان نعمتی که به مصداق «ram reader» به او کمک می‌کند تا یادآور آن روزهای تلخی باشد که دوستان خبرنگار بارها و بارها در سخت‌ترین شرایط حمایتش کردند. نوشتن از آنهایی که تنها نامشان امجدیه و آزادی را لبالب می‌کرد از جمعیت، حالا به قول کاپیتان استقلال شده «میرزابنویسی» از قدیمی‌ها.
برای اینکه کمی جدا از مسائل فنی (که البته زبانمان مو درآورد از بس از نقاط ضعف فنی گفتیم ولی مرتفع نشد!) کمکی به حافظه سنگربان تیم ملی کرده باشیم بد نیست نبش قبر کنیم از نوستالژی‌های گذشته و مرور روابط سنگربان‌های گذشته تیم ملی با ارباب رسانه‌ها. چه کسی است که به یاد داشته باشد وحید قلیچ، بهروز سلطانی، ناصر حجازی فقید، احمدرضا عابدزاده، بهزاد غلامپور، هادی طباطبایی، نیما نکیسا و حتی ابراهیم میرزاپور حتی برای یک روز هم که شده تحریم رسانه‌ای شده باشند؟ هرقدر هم که از لابه‌لای ورق‌های آرشیو شده جست‌وجو کنید چنان مطلبی را نمی‌یابید چون حتی ضعیف‌ترین دروازه‌بان از لحاظ فنی نیز باز هم رابطه‌اش با رسانه‌ها از آن رابطه‌های دوستانه بود نه طلبکارمآبانه! آنهایی که در پرونده حرفه‌ای‌شان دیگران را تحریک می‌کنند تا علیه رسانه‌ها جبهه بگیرند اولین کارت زرد را دریافت کرده‌اند ولی مهدی رحمتی سهمیه‌اش به طور کامل پر شده و اگر قرار باشد بر اساس قوانین یک دهه قبل فیفا درباره او قضاوت کنیم باید عنوان کرد او کارت زرد دوم را نیز دریافت کرده، پس، از بازی بعدی محروم است!