سیلی بنیان کن
حجتالاسلام و المسلمين سيد سعيد لواساني
کمال و نقص و شقاوت و سعادت انسان به روح او است. هرچه روح پاکتر باشد، به کمال و سعادت نزدیکتر و صورت ملکوتی آدمی منورتر و کاملتر است و این اصلی کلی در اخلاق الهی است. بنابراین باید دقت کنیم مالی که به دست میآوریم، پاک و حلال باشد، این امر بویژه برای مسؤولان نظام اسلامی از اهمیت بیشتری برخوردار است که بیتالمال دستشان است و امانتدار بیتالمال هستند و تنها در حد قانون و شرع اجازه مصرف دارند. دوری نکردن از مال حرام موجب ظلمت روح و قلب میشود و اجازه نمیدهد دری روی ما باز شود. بنابراین ضرورت دارد در کم و کیف شغل و کار خودمان دقت کنیم و هرچه کسب میکنیم، کاملا مشروع باشد و در این راه بیمبالاتی ممنوع است و حق نداریم در کسب مال حمل بر صحت کنیم. مگر میشود کمکاری کرد و حقوق آن را گرفت؟ مگر میشود در معامله کم گذاشت و مزد آن را تمام و کمال گرفت؟ خورد و خوراک ما، خانه و وسایل منزل ما، از آن مهمتر جسم و روح ما و فرزندان ما از مالی که کسب میکنیم، فراهم میشود و مال حرام یا شبههناک، ما را از درون ظلمانی میکند ...
... و استعداد پیشرفت و حرکت به سوی حق و اهداف الهی را از ما میگیرد و این تیرگی محض است که همه جان ما را گرفته و جامعه را هم تیره میکند. متاسفانه بسیاری از ما گرفتار بیمبالاتی در کسب درآمد و استفاده از هرچه به دستمان میآید، هستیم. آیا توجه داریم که خانهای که در آن زندگی میکنیم، فرشی که روی آن مینشینیم، غذایی که از آن تناول میکنیم، آبی که میآشامیم، از چه مالی تهیه شدهاند؟ آری! ابتدا دنیا به ما از روی حلالش جلوهگر میشود، اگر به آن پاسخ مثبت دادیم، در جهت حلال گسترش مییابد اما اگر به حلال بیرغبت بودیم، بتدریج از ما روی برمیگرداند، آنگاه شبهه با حلال مخلوط میشود، اگر شبهه را پسزدیم، مجدد حلال جلوهگر میشود اما اگر به مال مشتبه مایل شدیم، آنگاه حرام و شبهه بر ما عرضه میشوند، اگر از حرام اجتناب کردیم، امید نجات است اما اگر اجتناب نکردیم، آنگاه حرام محض بر ما جلوهگر میشود و همه زندگی ما از حرام تشکیل میشود. در چنین جامعهای مومن به منزله انسانی است که در حالت اضطرار زندگی میکند. [نگا: روایت امام صادق علیهالسلام در الکافی 5/125] بنابراین ضرورت دارد جلوی مال حرام و شبهه را از همان ابتدا و در نخستین جلوه گرفت، وگرنه سیلی بنیانکن میشود و بنیان ما و جامعه ما را از بیخ میکند.