جیمی ردنپ: به طور معمول بازی لیورپول- منچستریونایتد همیشه بزرگ‌ترین بازی برای 2تیم در تقویم لیگ برتر است اما با توجه به عمومی شدن پرونده‌های هیلزبرو، این بازی برای تیم میزبان از اهمیت چند برابری برخوردار است. این اولین بازی در آنفیلد پس از گزارش عمومی هیات تحقیق در پرونده نیمه‌نهایی جام حذفی 1989 بین لیورپول و ناتینگهام است که به مرگ 96 نفر هوادار لیورپول انجامید. لحظه‌ای که سرانجام گزارش اسقف کلیسای لیورپول ارائه شد لحظه‌ای بود که مردم مرسی‌ساید 23 سال منتظر آن بودند و ادای احترام ویژه هواداران اورتون در بازی دوشنبه‌شب مقابل نیوکاسل نشان داد این اتفاق چقدر برای مردم منطقه اهمیت دارد. هرچند ادای احترام در گویسون‌پارک همان چیزی بود که پس از 11 سال حضور در لیورپول از آنها انتظار داشتم. من [در 18 سالگی] از برنزماوث [تیمی که آن زمان در دسته دوم و سوم حضور داشت] به لیورپول پیوستم و هیچ ایده‌ای از بودن در شهری به این بزرگی نداشتم. اما رفتار مردم همیشه با من دوستانه بود. من می‌دیدم آنها چگونه در زمان بروز مشکل به هم کمک می‌کردند. آنها مردمی خاص هستند. من 3 سال پس از هیلزبرو به لیورپول پیوستم و هر روز که در شهر بودم تراژدی اتفاق افتاده را به یاد می‌آوردم. شما فرزندانتان را برای دیدن فوتبال، جایی که انتظار دارید در امنیت باشند، می‌فرستید. با بودن در نیمه‌نهایی جام حذفی انتظار یک روز عالی برای آنها دارید اما دیگر هیچگاه آنها را نمی‌بینید. این وحشتناک است. احساس به وجود آمده بدتر می‌شود وقتی دلیل فاجعه مشخص نشده و کسی به عنوان مقصر شناخته نمی‌شود. بدتر اینکه حتی هواداران لیورپول را برخی به عنوان مقصر معرفی کردند و این منزجرکننده بود.خانواده‌ها برای حفظ حیثیت خود دست از تلاش برنداشتند و امیدشان را از دست ندادند. این گزارش 23 سال دیرتر از آن زمانی که باید، ارائه شد اما حداقل حالا می‌توان به جواب درست برای سوالات رسید. منچستر به عنوان یکی از بزرگ‌ترین رقبای لیورپول تجربه‌ای مشابه در تاریخ خود داشته است. کنی دالگلیش به من گفته بود سرالکس فرگوسن و سربابی چارلتون کمی بعد از هیلزبرو حمایت خود را از باشگاه اعلام کرده بودند. این نشان می‌دهد فراتر از رقابت 2 تیم، یک احترام همیشه بین آنها بوده است.
اتمسفر
کسی در این بازی دوست ندارد بازنده باشد. من در داربی شمال لندن [تاتنهام - آرسنال] هم حضور داشتم ولی بازی لیورپول- منچستر بازی شماره یک انگلستان است. آنفیلد در این بازی به یک جهنم شوک‌دهنده قرمزرنگ تبدیل می‌شود. از چند هفته پیش از این بازی شما نمی‌توانید حتی برای خرید یک روزنامه از ماشین پیاده شوید و کسی پیدا نشود که جلوی شما را بگیرد و به شما بگوید این دیدار را به خاطر ما برنده شوید. شما انگلیسی باشید، دانمارکی، هلندی یا اروگوئه‌ای تفاوتی نمی‌کند. شما اهمیت این بازی را با پوست و گوشت خود احساس می‌کنید. در لیگ برتر، لیورپول 3 بازی از 4 داربی اخیر را در آنفیلد به پیروزی دست یافته است و برندان راجرز می‌تواند به یک نقطه عطف در کارنامه کاری خود در آنفیلد با پيروزی احتمالی دست یابد.
نبردهای کلیدی
فکر می‌کنم نقاط مثبت زیادی در تساوی یک بر یک لیورپول مقابل ساندرلند وجود داشت، بویژه حضور رحیم استرلینگ را در سمت راست دوست داشتم. استرلینگ بازیکن خوبی است و من فکر می‌کنم بتواند به خوبی از ضعف یونایتد در آن قسمت استفاده کند. استرلینگ با سرعت خود به خوبی می‌تواند تغییر مسیر بدهد و مشکلات زیادی را برای پاتریس اورا به وجود بیاورد. من فکر می‌کنم مرد فرانسوی جلوتر از الکساندر بوتنر به بازی گرفته شود. پس از باز شدن دوباره پرونده سوآرز - اورا در بازی فصل قبل 2 تیم؛ این اولین‌باری است که اورا به آنفیلد بازمی‌گردد و فکر می‌کنم کمی عصبی بازی کند. به هرحال مساله دست دادن یا ندادن سوآرز و اورا مساله دیگری است که پیش از بازی درباره آن زیاد حرف زده می‌شود. صادقانه بگویم من دوست دارم به طور کل سنت دست دادن پیش از بازی برچیده شود. از زمانی که این کار شروع شده همیشه سبب بروز مشکلاتی شده است. این فوتبالیست‌ها را در شرایط دشواری قرار می‌دهد و من به فوتبالیستی که نمی‌خواهد با کسی که از او خوشش نمی‌آید دست بدهد حق می‌دهم. به نظر می‌رسد مردم درباره این مسائل حرف زدن را دوست دارند اما این از نظر من خوب نیست. نمی‌خواهم هیچ چیزی [حواشی] را در زمان حرف زدن درباره فوتبال به آن بیفزایم. اگر بازیکنان می‌خواهند پیش از بازی با هم دست بدهند خوب است اما حتی اگر نخواهند مشکلی وجود ندارد. اگر روی فوتبال سوآرز تمرکز کنیم، باید بگویم سوآرز امسال کمی مرا ناامید کرده است. او با از جان‌گذشتگی برای اثبات اینکه بازیکن خوبی است تلاش می‌کند اما به این منظور بیش از اندازه با توپ کار می‌کند و در بسیاری موارد آن را از دست می‌دهد.