دلیه بانا، پروفسور اقتصاد مالی و حسابداری دانشکده اقتصاد دانشگاه بارسلوناست. او این روزها در نقش یک اقتصاددان، دیدگاه دردناکش را ارائه و اعلام کرده افرادی مثل او گزینه‌های ایده‌آلی برای یافتن مشکلات فوتبال هستند ولی به ندرت می‌توان برای این مشکلات، راه‌حلی پیدا کرد. او در بارسلونا و در «پنجمین جلسه سالانه برای شرایط اقتصادی فوتبال اسپانیا و اروپا» به این نکته اشاره کرد كه در حال حاضر مشکلات بیشتر از راه‌حل‌ها هستند.
او در این باره گفته: «اگر این روند ادامه یابد، فوتبال اسپانیا خواهد مرد. یک سال پیش پیش‌بینی کرده بودم تنها 10 سال دیگر تا پایان عمر لالیگا باقی است. الان فکر می‌کنم 5 سال هم زیاد باشد». او در میان راهکارهای ارائه شده، یک راهکار دارد که همواره آن را تکرار می‌کند؛ منطقی کردن خرج‌های تیم‌ها، روی آوردن به سیاست ریاضت و بهبود سرمایه‌گذاری تلویزیون‌ها. بعد از شنیدن صحبت‌های او، این‌طور احساس می‌شود که فوتبال ترن پرسرعتی است که ترمز بریده و با سرعت و بدون آنکه کنترلی داشته باشد از ایستگاه‌ها عبور می‌کند.
آنچه روشن نیست این است که آیا در پایان خط، سوزن‌بانانی هستند که بتوانند شرایط را کنترل کرده و اوضاع را بهبود بخشند یا نه. در دنیایی که وابستگی اقتصادی هزینه‌ها را مدیریت می‌کند، شاهد آن هستیم که تجارت در فوتبال بیشتر و بیشتر می‌شود و رشد فزاینده 4درصد در هر سال را دارد. این شاید به نظر خوب برسد ولی در واقع یک غذای مسموم است، چرا که هزینه‌ها سریع‌تر از سرمایه‌گذاری‌ها رشد می‌کنند.
مشکل لالیگا
لالیگای اسپانیا یک مشکل خاص دارد. رشد لالیگا در سال‌های اخیر ( از مبلغ 477/5 میلیون یورو در فصل 3-2002، به مبلغ 549/8 میلیون یورو در فصل 11-2010) افزایش یافته و این سرابی است که روند رشد بارسلونا و رئال‌مادرید که تنها تیم‌هایی هستند که سوار بر این قطارند را کند می‌کند. دیگر تیم‌ها که کاملا در رکود مانده‌اند. بهترین استعاره برای این شرایط، صحبت کردن درباره توزیع حق‌پخش تلویزیونی است. حق‌پخش رقابت‌های لالیگا به مراتب کمتر از ایتالیاست و توزیع این پول در بین تیم‌ها به صورت غیرمتناسبی انجام می‌شود. صحبت‌های این کارشناس اقتصادی در این باره بدین‌ترتیب است: «فراتر از توزیع این پول، اگر نتوانیم این اوضاع را بهبود دهیم، باید در آینده با مشکلات بزرگ‌تري روبه‌رو شویم». بدتر از این، مشکلی است که در اکثر لیگ‌های دیگر دیده نمی‌شود. اگر از هریک از شما بپرسند که دوست دارید لیگ کشورتان شبیه کدام لیگ باشد، از لیگ برتر نام می‌برید ولی زمانی که کنفرانس پروفسور دلیه‌بانا را گوش کنید، او از لیگ انگلیس مثل قصر عدالت و کاملا مرتب یاد می‌کند.
البته مدل انگلیسی قابل پیاده‌سازی نیست، چرا که به لطف بلیت‌‌فروشی‌ها و سرمایه مالکان باشگاه، بدهی‌های هر باشگاه پرداخت می‌شود. حالا چه مالکانشان شیخ‌های عرب باشند و چه روس و... آنها بیش از پولی که درمی‌آورند، خرج می‌کنند. مدل ایده‌آل مدل فرانسه و آلمان است: «فوتبال در این کشورها مثل زندگی است»؛ قیمت‌های قابل دسترس.
هشدار: مورینیو از هر تیمی می‌رود، باشگاه را ورشکسته می‌کند
پروفسور دلیه‌بانا، از نظر اقتصادی به ماجرا نگاه می‌کند و از این دیدگاه مورینیو را گزینه نامناسبی می‌داند: «من در حال انجام بررسی‌ای هستم که نتیجه آن را بزودی با جزئیات تمام اعلام خواهم کرد ولی این بررسی من، مربوط به تیم‌هایی است که مورینیو آنها را ترک کرده. بعد از جدایی مورینیو از هریک از تیم‌های سابقش، این تیم‌ها سال‌های اقتصادی سختی را سپری کرده‌اند». وی با اشاره به آمار و ارقام گفته: «در ایتالیا، اینتر با مشکلات زیادی روبه‌رو است و در پرتغال، پورتو بعد از جدایی مورینیو مشکلات زیادی داشت و چلسی همچنان (حتی با وجود قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا) شرایط خوبی ندارد».
مورینیو: انتخابم بعد از رئال، انگلیس است
سرمربی پرتغالی مادرید اعلام کرد در نظر دارد پس از اتمام قراردادش در سانتیاگو برنابئو به یک تیم انگلیسی بپیوندد. به نقل از اسکای‌اسپورت، ژوزه مورینیو فاش کرد پس از پایان قراردادش در رئال‌مادرید، تمایل دارد در لیگ برتر انگلیس فعالیت کند. وی در این باره اظهار داشت: وقتی در اسپانیا در این باره صحبت می‌کنم، آنها به سرعت صحبت‌های مرا منعکس می‌کنند؛ اما نمی‌توانم چیزی را که در ذهنم روشن است، انکار کنم. انتخاب من بعد از رئال‌مادرید، انگلیس است. از این موضوع مطمئنم، به وضوح می‌دانم که انگلیس جایی است که می‌خواهم بروم. سرمربی سابق چلسی اعلام کرد: با وجود علاقه زیادم به استمفوردبریج حاضرم در هر باشگاه خوبی در انگلیس مربیگری کنم. من یک آبی هستم؛ یک آبی لندنی؛ اما یک مربی حرفه‌ای هستم.