
بررسی مرحله چهارم جنگ در غزه
ردپای خیانت السیسی در شهادت 3 فرمانده مقاومت
هادی محمدی: مرحله چهارم جنگ در غزه در حالی آغاز شد که به نظر میرسید توافقات حداقلی در حال شکلگیری است و صهیونیستها به دلیل آسیبپذیری فراوانی که از استمرار جنگ داشتند، انتظار میرفت تمایلی به بهانه دادن به طرف فلسطینی نشان ندهند بویژه اینکه ادامه وضعیت فعلی به رسوایی بیشتر برای صهیونیستها و مؤسسات امنیتی– نظامی آنها منتهی خواهد شد. اگر چنین است، پس حرکت فرار به جلو از سوی نتانیاهو برای حمله به چند نقطه راهبردی در رفح و تل السلطان، چه توجیهی دارد؟ اگر در حمله به محمد حنیف، فقط همسر و پسرش به شهادت رسیدند، در حمله صبح پنجشنبه در رفح، 3 تن از فرماندهان ارشد و برجسته حماس به شهادت رسیدند و این برای رژیم صهیونیستی یک موفقیت ثبت میکند. این نکته را قبلاً گفته بودم که جنگ جاری در غزه همانند نمونههای قبلی در 8 سال گذشته، از هماهنگی و تقسیم کار جدی با همپیمانان عرب منطقه، یعنی مصر، عربستان، اردن، امارات و قطر برخوردار است و این جنگ هنوز به پایان نرسیده است و اسرائیل بشدت نیازمند حداقلهای پیروزی در جنگ است و این یک انگیزه اسرائیلی– عربی است. این روشن است که پیروزی مقاوت، پیامدهای جدی در داخل اسرائیل و محیط منطقهای به جای میگذارد و این شرایط تحول پذیر، برای دیکتاتورهای عربی و همپیمان اسرائیل و آمریکا، چندان خشنودکننده نیست. از همان روزهای اول جنگ غزه، این ضعف راهبردی اسرائیل برملا شد که دستگاههای اطلاعاتی این رژیم، فاقد تسلط اطلاعاتی بر وضعیت مقاومت و توانایی و تاکتیکهای آن هستند، لذا دست و پا زدن نتانیاهو برای اینکه کشورهای عربی کاری مفید انجام دهند یا اوباما برای آتشبس فوری دست به کار شود، به همین دلیل بود. حضور افسران اطلاعات نظامی اماراتی در لباس پزشکی در غزه که اقدام به جاسوسی میکردند، نشان داد که این کشورها تا چه حد بر یاری صهیونیستها استوار هستند. سیستمهای اطلاعاتی اسرائیلی تا آن لحظه فقط متوجه نقش تونلها و حضور فرماندهان مقاومت در این تونلها شده بودند و نیاز به اطلاعات نقطهای داشتند لذا بالونهای جاسوسی آنها که در مرزهای غزه از کار افتاده بود، اسرائیلیها را نیازمند خدمات راهبردی رهبران مصر کرد. بسیاری از مقامات سیاسی، امنیتی و حتی کارشناسان اطلاعاتی در رسانههای اسرائیل با صدای بلند اعلام کردند دیگر در عرصه نظامی کاری از آنها در مقابل مقاومت برنمیآید و باید دست به دامن ژنرال السیسی در مصر شوند. سیستم جاسوسی مصریها در حاشیه رفح و حتی در داخل مناطق راهبردی غزه و دستگاههای پیشرفتهای که اخیراً در حاشیه مصر با غزه مستقر شده است، یعنی در یک تعامل دستگاههای سختافزاری و شبکه منابع جاسوسی در داخل غزه به بخشی از تحرکات فرماندهان مقاومت در منطقه رفح پی برده و آن را در اختیار اسرائیلیها قرار دادهاند که برای نتانیاهو، حکم آب حیات داشت. این پرده جدید خیانت کشورهای عربی به فلسطین و مقاومت است که اطلاعات به دست آمده درباره سران مقاومت را برای قربانی شدن در اختیار صهیونیستها قرار میدهند. روزنامه اسرائیلی هاآرتص نوشت: برای کشتن این 3 فرمانده مقاومت، ارتش اسرائیل از چند بمب ۲ یا ۳ تنی استفاده کرده است. این در حالی است که منابع خبری تعداد دقیق این بمبها را 6 عدد اعلام کردهاند که معادل 20 تن مواد منفجره است. این حجم از بمب برابر است با قدرت انفجاری 6 بمب اتمی؛ بدین ترتیب میتوان گفت رژیم صهیونیستی برای شهادت هر فرمانده مقاومت، ۲ بمب اتمی به کار گرفته است که این خود جنایتی آشکار است. آنچه درباره مقایسه مواد انفجاری و هستهای در منابع رسانهای و خارجی آمده اشکال کارشناسی و فنی در آن وجود ندارد و صرفا برای تقریب ذهن است. این منابع خبری که برخی از آنها اسرائیلی هم هستند و قیاس قدرت انفجاری بمبها با انفجار هستهای را آوردهاند، احتمالا این کمیت را برای ۲ حمله سهشنبه به محمد ضیف و پنجشنبه در حمله به 3 فرمانده شهید حماس محاسبه کردهاند. این رویداد باید سرآغاز یک تحول جدید و بازنگری در روش و تاکتیکها و شیوههای رزمی مقاومت فلسطینی شود و اقدامات نظامی آنها، معنادارتر از درگیری و جنگ 29 روزه، این پیروزی خفاشهای خونآشام را به کام آنها تلخ کند.
ترکیه تغذیه کننده ارتش اسرائیل
روزنامه صهیونیستی یدیعوت آحارونوت در گزارشی فاش کرد مواد غذایی که نیروهای اسرائیلی در آغاز جنگ غزه از آنها استفاده میکردند از ترکیه وارد شده بود که شامل مواد غذایی، آب معدنی و آب گازی میشد. این روزنامه به نقل از برخی سربازان اسرائیلی نوشت زمانی که قوطیهای مواد غذایی و بطریهای آب را دیدیم که در ترکیه بستهبندی شده بود، کاملا غافلگیر شدیم. یدیعوت افزود به رغم انتقاد شدید رجب طیب اردوغان، نخستوزیر ترکیه از حملات اسرائیل به غزه اما آنکارا به نوعی از نیروهای اسرائیلی در اثنای این جنگ حمایت کرده است.