180 دقیقه است که دروازه سیدمهدی رحمتی باز نشده اما آیا این به معنای حل مشکلات دروازه‌بان اول فوتبال کشورمان است؟ گرانقیمت‌ترین بازیکن 3 لیگ متوالی ایران، 6 ماه گذشته را موفق نبوده. این را می‌توان با مرور 28 مسابقه‌ای که او در آنها در چارچوب ایستاده مقایسه کنیم. رحمتی که از این فصل بازوبند استقلال را هم بر بازو می‌بندد در همین 2 هفته‌ای که گذشته بویژه در بازی با راه‌آهن که توانست یک ضربه پنالتی را مهار کند، می‌تواند به موفقیت نسبی‌اش بعد از بازی با لبنان بنازد اما شاید خود او هم بهتر از هر کسی بداند، تمرکزش را از دست داده و هر سانتر مواجی روی دروازه‌اش، بوی گل می‌دهد. در همین بازی با فجرسپاسی بود که روی یک سانتر از کناره‌ها و اشتباه او در خروج از دروازه چیزی نمانده بود در آزادی کار دست استقلالی‌ها بدهد، همان طور که پیش از این و در بازی با راه‌آهن هم اشتباه دقیقه 3 او برابر عباسفرد، چیزی نمانده بود سرنوشت مسابقه را تغییر دهد. روند گل‌های بد مهدی رحمتی در استقلال از بازی داربی برگشت فصل قبل آغاز شد. جایی که امیر قلعه‌نویی درباره‌اش گفته بود: «مهدی، گلر زیر تیر دروازه است و در خروج‌ها مشکل دارد.» این همان مسابقه‌ای بود که ایمون زاید در کمتر از 10 دقیقه، 3 بار دروازه گلر اول تیم ملی را گشود. بعد از این و در بازی تشریفاتی تیم ملی با قطر در تهران هم او 2 گل بد از روی ضربات ایستگاهی خورد و کار آبی‌ها به بازی‌های فشرده عید 91 رسید. همان روز دوم عید بود که رحمتی بعد از تساوی تیمش برابر نسف قارشی به سیم آخر زد و لب به انتقاد گشود از قلعه‌نویی. او 3 روز بعد از این در بازی با ذوب‌آهن 2 گل بدتر خورد تا مشخص شود آرامش و کنترلش را از دست داده است. این روند در بازی‌های بعدی هم تکرار شد. سانترهای مواج از جناحین او را در خروج یا ماندن توی چارچوب، گیج می‌کند و گل‌های خورده تیم ملی در بازی با لبنان، تونس و... تقریبا همگی به یک شکل بوده‌اند. هر بار تعلل رحمتی در خروج یا ماندن روی خط است که جنجالی می‌شود، نکته‌ای که حتی کی‌روش هم ردش نمی‌کند و می‌گوید: «البته وقتی گل می‌خوریم، همه تیم گل خورده اما باید به طور ویژه روی این مشکل کار کنیم.» قلعه‌نویی هم این نقیصه را رد نمی‌کند و می‌گوید: «البته فکر می‌کنم او بهتر شده و داریم سعی می‌کنیم از این نقطه ضربه نخوریم». رحمتی که انگار وظیفه کاپیتانی استقلال هم بر بازویش سنگینی می‌کند با این روند از روزهای اوجش فاصله می‌گیرد و این فاصله یعنی پایان کسب درآمدهای نزدیک به میلیاردی سالانه‌اش. البته این در حالی است که لیگ برتر امسال گلرهای موفقی را داشته که در قیاس با رحمتی شاید هم جوان‌تر هستند و هم آمار بهتری دارند؛ محمدباقر صادقی از سپاهان، حامد لک از صبای قم، وحید شیخ‌ویسی از فجر شیراز و حتی رحمان احمدی که سال‌هاست هیچ کدامشان حتی مجال بازی در مسابقه‌ای دوستانه را هم نیافته‌اند، از این جمله‌اند. دروازه، شده پاشنه آشیل تیم ملی و وقتی رحمتی توی گل است هم دست و پایمان قرص نیست. رحمتی از روزهای اوجش فاصله گرفته و در این ایام ناموفق، او به همه چیز می‌اندیشد غیر از راهکاری برای فرار از این بحران؛ اتفاقاتی که می‌تواند او را مثل برومند و طباطبایی در تیم‌های قلعه‌نویی به یک سکونشین بدل کند.