هماهنگي آشكار اصلاحطلبان و آمريكا
خطرناکتر از جنگ
مهدي محمدي
کشور به کدام سو میرود: بحرانی روزافزون که انتهای آن جنگ خواهد بود یا فضایی پیچیده که اگر باهوش باشیم مملو از فرصت است؟
این نوشته بنای پاسخ دادن به این سوال را در حالت کلی ندارد بلکه هدفی سادهتر- و در عین حال به همان درجه از اهمیت- را تعقیب میکند. سوال این است: جریان فتنه یعنی همان جریانی که اکنون بنا دارد دوباره خود را بر فضای سیاسی کشور تحمیل کند، چگونه، بر مبنای کدام مفروضات و به قصد رسیدن به کدام اهداف، اکنون ادبیاتی در پیش گرفته که گویی کشور در آستانه جنگ است و برنده جنگ هم غربیها خواهند بود؟
دیروز که به عادت همیشگی مشغول خواندن مطالب منابع داخلی و خارجی بودم، ناگاه یک هماهنگی بسیار درسآموز توجهم را جلب کرد. ابتدا مقالهای خواندم از نیویورک تایمز که در آن بدون هرگونه پردهپوشی و مجامله تاکید شده بود هدف نهایی همه فشارهایی که اکنون غرب به رهبری آمریکا و با صحنهگردانی اسرائیل بر مردم و نظام ایران وارد میکند، روی کار آمدن مجدد اصلاحطلبان در ایران است. برنامه کاری که نیویورک تایمز برای رسیدن به این هدف ترسیم کرده، به صورت زیر قابل خلاصهسازی است:
1-
آمریکا میداند فشار از بیرون علیه ایران به شکل جنگ، تحریم یا خرابکاری، به نتیجه نخواهد رسید و نمیتواند ایران را متوقف کند.
2-
آمریکا این را هم فهمیده که در نهایت باید به یک توافق با ایران برسد.
3-
آمریکا معتقد است حالا که چارهای جز تعامل با ایران ندارد، باید با کسانی در ایران به تعامل بپردازد که دیدگاههای نزدیکتری به غرب دارند یعنی اصلاحطلبان.
4-
اما مشکل این است که اصلاحطلبان پس از سال 88 به طور کامل از نظام سیاسی ایران کنار گذاشته شدهاند.
5-
بنابراین آمریکا در تلاش است اصلاحطلبان را به عنوان نیروهای سیاسی مطلوب خود مجددا وارد حاکمیت کند و برای رسیدن به این هدف به دنبال وارد کردن حداکثر فشار به مردم، نظام و رهبری است.
همان روز، نوشته دیگری از سعید حجاریان دیدم که از مسیری کاملا مشابه با مسیری که نیویورک تایمز رفته- و در واقع میتوان آن را دیدگاه محافلی درون دولت آمریکا و جامعه اطلاعاتی این کشور دانست- به نتایجی کم و بیش مشابه با آن رسیده است.
حجاریان در مقاله خوشمزه خود در نهایت به این نتیجه میرسد که برای نجات کشور چارهای جز روی کار آمدن مجدد اصلاحطلبان نیست. مسیری که او طی کرده تا به این نتیجه برسد، به شکل زیر قابل خلاصهسازی و دستهبندی است:
1-
اکنون کشور در معرض جنگ قرار دارد.
2-
یکی از اصلیترین دلایل خصومت جامعه بینالمللی با ایران این است که ایران پیشبینیپذیر نیست (حجاریان چند سطر بعد منظور خود را بسیار شفافتر توضیح میدهد. او میگوید جهان اکنون مجموعهای با قاعده است که نمیتواند رفتار بیقاعده یک عضو مانند ایران را تحمل کند).
3-
مهمترین اولویت اکنون حفظ کشور در مقابل خطر جنگ است.
4-
فقط اصلاحطلبان میتوانند کشور را از خطر جنگ بیرون بکشند، چون هم پیشبینیپذیرند و هم صلحطلب.
به اصطلاح کسانی که درگیر کار تحلیل اطلاعات هستند، اینها فقط 2 کد است؛ یک کد از داخل و یک كد از بیرون. کد بیرونی میگوید اصلاحطلبان بهترین گزینههای غرب در داخل ایران هستند، چراکه در صورت روی کار آمدن میتوان با آنها به گونهای که تامینکننده منافع غرب باشد به «توافق» رسید و...
ادامه در صفحه 12