به بهانه پیروزی رئال مقابل وایکانو
چراغ‌ها روشن شد
تواس رونسرو:
هواداران رایو پس از خرابکاری یکشنبه آرام شدند. آنها در وایکاس جوی آرام‌تر را درست کردند و ایکر و چابی هم به نظر می‌رسید سرحال‌تر از همیشه باشند.
حالا، آره
پس از ناکامی‌ها مقابل ختافه و سویا، رئال‌مادرید تصویری شبیه‌تر به قهرمان بزرگ 100 امتیازی و 121 گله نشان داد. البته رئال‌مادرید در وایکاس آن تیم پلی‌استیشنی نبود که تیم آنها را خرد کند اما حداقلش این بود که در برخی لحظات حریف را چنان محو می‌کرد و به او مشت می‌زد که فورمن در روز خوبش هم نمی‌توانست. صحنه گل اول مسحورکننده بود. پاس تماشایی مارسلوی مقدس به کریستیانو، ضربه دقیق ستاره پرتغالی برای دی‌ماریا و پاس گل ال‌فیدئو به بنزما به ما یادآوری کرد وقتی تیم مورینیو شارژ شود، شبیه یک عقرب سیاه با دمی بزرگ می‌شود و می‌تواند هر چیزی را ببلعد. رئال‌مادرید شجاعانه رفتار کرد، مثل یک تیم. این تمام چیزی بود که برای بازی دوشنبه لازم بود. حالا رئال باید آماده چالش‌های پیش‌رو باشد. دوشنبه‌ها را دوست دارم. امیدوارم گروه بومتون رتز به خاطر تکرار ترانه‌شان توسط من ناراحت نشوند. پارسال هم رئال نتایج مثبتی در یکشنبه ظهر‌ها مقابل اوساسونا و سویا گرفت. رئال‌مادرید ساعت نمی‌شناسد. فقط بردن و بردن را می‌شناسد.
امید
در یک شب خوب، رئال‌مادرید یک جهش بزرگ در جدول لالیگا داشت. از رده شانزدهم به هفتم رسید. بارسا روز یکشنبه فاصله را به 11رسانده بود و خیلی خوشحال به نظر می‌رسید. اما فاصله به تش برگردانده شد و حالا این خطر وجود دارد که پس از ال‌کلاسیکوی 16 مهر، این فاصله فقط 5 باشد. مردم از خشم مسی سر ویا صحبت می‌کنند اما در سویی دیگر، شوالیه‌ها با فیکس شدن راموس، گلزنی مجدد کریم و خوشحالی کریستیانو از یکصد و پنجاه و دومین گلش در رئال، به آرامش بازگشته‌اند.
رنگ طلسم
مسائل بازاریابی در دوره مدرن از مسائل قابل توجه هستند اما بی‌تردید سبز آن رنگی نیست که قهرمان بخواهد در اول فصل برایش رنگ کند. شکست در اولین استفاده در پیزخوان و بحران رختکن و خاموشی وایکاس توسط یک خرابکار ناشناس، اتفاقاتی عجیب بودند. مورینیو و افرادش یک تغییر هوشمندانه داشتند. به قول لوکو گاتی این رنگ «طلسم» شده و حالا آرامش بازگشته است. رنگ پیراهن در خارج از خانه مثل سربازان نیروی دریایی هوشمند است با زیبایی‌شناسی ظریف و رئال با این پیراهن بدون مشکل برد. فصل گذشته پیراهن قرمز هیجان‌انگیز بود. کاستیا شنبه گوادلاخارا را با شور همان پیراهن شکست داد... .
بوربالان، تأسفبار است
او همیشه یک جور داور بود، یک مدل افتضاح. بوربالان نگذاشت رئال‌مادرید بازی را با نتیجه 4 بر صفر به اتمام برساند. گل‌های بنزما و اوزیل کاملا سالم بودند و اجازه داد لاس، صورت په‌په را له کند. اگر رئال به خاطر تفاضل گل لالیگا را از دست بدهد، تقصیر این داور است.
بی‌دقتی عجیب رئالی‌ها در ضربات آخر
رئال‌مادرید در این فصل فاقد شم گلزنی کافی است. در مجموع در لالیگا 7 گل زده‌اند، یعنی نصف بارسا اما آمار نشان می‌دهد تیم مورینیو می‌توانسته خیلی بیشتر از اینها گل بزند. در حقیقت رئال فقط 7 درصد از موقعیت‌هایش را گل کرده است. از این حیث با رایو برابر است و فقط اوساسونا با 5 درصد و گرانادا با 3درصد آماری بدتر دارند. بهترین آمار متعلق به اتلتیکوی فالکائو است. آنها با 19 درصد دقت، 11 گل زده‌اند. پس از آنها بارسا با 17 و بتیس با 16 درصد قرار دارند. تیم مورینیو 35 درصد شوت‌هایش درون چارچوب است. از این حیث در لالیگا یازدهم است. بارسا با 60 درصد شوت در چارچوب بهترین آمار را دارد. اتلتیکو با 51درصد در رده بعدی است. رئال‌مادرید بیشترین آمار شوت در لالیگا را داشته است. آنها 98شوت زده‌اند (بارسا 82 تا) اما دقت کاملا پایین است. یعنی رئالی‌ها در هر بازی به طور متوسط 19 شوت می‌زنند اما فقط 8/6 آنها به چارچوب بوده است. بارسا باز هم صدرنشین شوت در چارچوب با 8/9 شوت در هر بازی است، 3 تا بیشتر از رئال و اتلتیکو با 5/7 شوت در رده بعدی است. رئالی‌ها در مقابل رایو هم موقعیت‌های زیادی داشت. 16 شوت زدند که فقط 6تایش در چارچوب بود یعنی 5/37 درصد که از این 6 تا فقط 2تایش گل شد. رئال البته در تیرک زدن هم هنرمند است. رئالی‌ها این فصل 5شوت به تیرک زده‌اند. آخری توسط رونالدو بود. مودریچ و راموس مقابل سویا هم حرکت مشابهی داشتند. اوزیل هم در هفته اول دروازه خالی را به تیرک زد. ایگوآین هم تجربه مشابهی دارد.