گروه بین‌الملل: تظاهرات ضدریاضتی در اطراف ساختمان پارلمان اسپانیا در شهر مادرید همچنان ادامه دارد. به گزارش آسوشیتدپرس، اسپانیایی‌های خشمگین که اعتراضات علیه برنامه‌های ریاضتی دولت اسپانیا را از هفته پیش از سر گرفته بودند روز شنبه هم به اعتراضات ضدریاضتی در اطراف ساختمان پارلمان اسپانیا در مادرید ادامه دادند. در همین حال مقامات اسپانیایی خود را آماده می‌کنند که پس از اعلام اتخاذ دور تازه سیاست‌های ریاضت اقتصادی توسط دولت با اعتراضات گسترده‌تری مواجه شوند. تظاهرات ضدریاضتی در مادرید هفته گذشته به خشونت کشیده شد و دست‌کم 22 تن در این اعتراضات دستگیر شدند. همچنین 28 تن از جمله 2 مامور پلیس در جریان این تظاهرات زخمی شدند. ماریانو راخوی، نخست‌وزیر اسپانیا اعلام کرده است اتخاذ تدابیر ریاضت اقتصادی تا سال آینده میلادی ادامه خواهد داشت، این در حالی است که دولت اسپانیا اعلام کرده رکود اقتصادی در این کشور تا سال 2013 ادامه می‌یابد. هم‌اکنون نرخ بیکاری در اسپانیا که چهارمین اقتصاد بزرگ منطقه یورو است، به 25 درصد نزدیک شده است. نرخ بیکاری در میان جوانان بسیار بیشتر است و نزدیک به نیمی از جوانان زیر 24 سال در اسپانیا بیکار هستند. بودجه ریاضتی جدید دولت اسپانیا شامل کاهش شدید هزینه‌های دولت و کاهش بودجه در بخش‌های خدماتی است. ثریا سائنز دوسانتاماریا، معاون نخست‌وزیر اسپانیا پس از معرفی بسته جدید ریاضتی دولت اسپانیا گفت در بودجه جدید بودجه همه وزارتخانه‌ها به طور میانگین 12 درصد کاهش یافته است. سائنز گفت: این بودجه‌ای است که در زمان بحران و برای خروج از بحران بسته شده است.
پرتغال
پرتغال کشور همسایه اسپانیا هم حال و روز چندان خوشی ندارد. اتحادیه‌های کارگری بزرگ در پرتغال بار دیگر از مردم این کشور دعوت کرده‌اند علیه سیاست‌های ریاضت اقتصادی دولت تظاهرات کنند. پرتغال سال گذشته یک وام کمکی به ارزش 78میلیارد یورو (حدود 101 میلیارد دلار) دریافت کرد و مانند دیگر کشورهای بحران زده منطقه یورو متعهد شده کسری بودجه خود را کاهش دهد. وب‌سایت روزنامه گاردین گزارش داد خشم عمومی در پرتغال از ادامه سیاست‌های ریاضت اقتصادی دولت روز به‌روز بیشتر می‌شود. مارینا پادیرو یکی از یک‌میلیون و 300 هزار بیکار پرتغالی است که از وضعیت اقتصادی نابسامان این کشور به تنگ آمده است. پادیرو می‌گوید: دیگر طاقتمان طاق شده است. مردم از اینکه این همه از خودگذشتگی کنند، خسته شده‌اند چرا که اصلا هیچ پیشرفتی نمی‌بینند، کاملا برعکس همه چیز بدتر می‌شود. این معترض که در شهر لیسبون ساکن است، در ادامه می‌گوید: اگر ذره‌ای امید وجود داشت شما می‌توانستید آینده‌ای خوب برای خود ببینید اما مشکل این است که آنها [دولت] هیچ چیز به ما نشان نمی‌دهند. به نوشته روزنامه گاردین، مارینا پادیرو 3 سال است که بیکار است. اما او تنها کسی نیست که از شرایط بد اقتصادی به تنگ آمده است. حدود 2 هفته پیش صدها هزار نفر در لیسبون و دیگر شهرهای پرتغال علیه سیاست‌های اقتصادی دولت پرتغال تظاهرات کردند و نارضایتی خود را از وضع موجود نشان دادند. گفته می‌شود این بزرگ‌ترین تظاهرات در پرتغال از زمان سقوط رژیم دیکتاتوری در این کشور در سال 1974بود. تحلیلگران اقتصادی می‌گویند برنامه‌های ریاضتی موجب تعمیق رکود اقتصادی در پرتغال و همچنین دیگر کشورهای بحران‌زده اتحادیه اروپایی از جمله یونان و اسپانیا شده است. ترویکا یا گروه 3 متشکل از اتحادیه اروپایی، بانک مرکزی اروپا و صندوق بین‌المللی پول وام‌دهندگان عمده به کشور پرتغال هستند. گروه 3 پرداخت کمک‌های مالی به پرتغال را مشروط به اتخاذ مجموعه‌ای از تدابیر سختگیرانه ریاضتی از سوی این کشور کرده است. پدرو مارکز، سیاستمدار چپگرا و عضو حزب مخالف سوسیالیست پرتغال با انتقاد از گروه 3 می‌گوید معلوم نیست پس از تظاهرات گسترده در اسپانیا و پرتغال آنها چه زمانی می‌خواهند صدای مردم این کشورها را بشنوند. مارکز که خود عضو گروه مذاکره‌کننده درباره کمک‌های مالی با گروه 3 است، گفت: ما تظاهرات بزرگی در کشورمان داشتیم و حدود یک هفته بعد تظاهرات بزرگی در اسپانیا برگزار شد که در آن تعداد زیادی دستگیرشدند. نمی‌دانم چه چیزی بر گروه 3 تاثیر خواهد گذاشت، ناامیدی بیش از این نمی‌شود. وی افزود: ما آرام هستیم و از قانون تبعیت می‌کنیم ولی وقتی یک‌میلیون نفر به خیابان‌ها می‌آیند؛ یعنی 10 درصد جمعیت کشورمان در خیابان‌ها هستند. اگر ما این مساله را شورش مردم یک کشور علیه یک رویکرد نمی‌بینیم پس چطور پیامی باید دریافت کنیم تا متوجه نارضایتی مردم شویم؟ دولت راستگرای پرتغال سیاست‌های ریاضتی را اتخاذ کرده که در آنها حقوق و مزایای کارکنان کاهش و مالیات‌ها افزایش یافته است. همچنین قوانین کار به ضرر کارگران و کارمندان تغییر کرده است. با همه اینها دولت همچنان با کسری بودجه هنگفتی مواجه است و با بدترین رکود اقتصادی از دهه 70 میلادی به این سو دست و پنجه نرم می‌کند. همچنین بسیاری از تدابیر اتخاذ شده از سوی دولت نتایج معکوس همراه داشته‌اند. برای نمونه دولت پرتغال مالیات بر ارزش رستوران‌ها را از 13 درصد به 23 درصد افزایش داد اما این مساله موجب کاهش فروش و در نتیجه کاهش درآمدهای مالیاتی شد و نتیجه‌ای معکوس برای دولت به همراه داشت.