محمدمهدي تقوي: در فاصله 8 ماه تا برگزاري انتخابات يازدهمين دوره رياست جمهوري، برخي تجديدنظرطلبان همچنان با اميدواري بيهوده، وانمود مي‌كنند محمد خاتمي جزو فتنه‌گران نبوده و به قدري خود را به فراموشي زده‌اند كه حتي تظاهر مي‌كنند خود اين فرد را بايد براي شركت در انتخابات
رياست جمهوري راضي كرد و نظام مخالفتي با آمدن وي به انتخابات ندارد و مشكل جريان اصلاحات، ابهام و ترديد مربوط به آمدن و نيامدن خاتمي است! با این حال، خاتمي روز يكشنبه با تكرار اين ادعا كه: «ما نمي‌خواهيم براي قدرت تلاش كنيم(!)» نشان داد خيلي مايل است بار ديگر به قدرت دست يابد. البته ظاهرا وي اتفاقات 4 سال اخير و فتنه را به خاطر نمي‌آورد و احتمالا تصور مي‌كند شرايط سال 92 تفاوتي با 88 ندارد!
1ـ
وقتي در بهمن‌ماه 87 محمد خاتمي كانديداتوري‌اش براي انتخابات دهم رياست جمهوري را اعلام كرد، پرسش‌هاي پيرامون ورود رئيس‌جمهور سابق به انتخابات، اين بود: «او پس از 2 دوره 4 ساله ـ كه زمان كافي براي يك رئيس‌جمهور جهت اصلاح امور است ـ و عدم توفيق در آن دوران 8 ساله، هدفش از بازگشت دوباره به قدرت چيست؟ چه برنامه‌اي دارد و چگونه مي‌خواهد مردم را به آمدن دوباره خود متوجه سازد كه به دليل تحقق نيافتن مطالباتشان در دوره
8 ساله اصلاح‌طلبان، در 3 انتخابات پياپي به طيف رقيب او روي آوردند؟» جالب آنكه سوالات درباره دلايل حضور دوباره خاتمي قبل از آنكه به قلم رقيب اصولگرا و رسانه‌هاي اين اردوگاه بيايد، از سوي ليدرهاي گروهك اصلاحات مطرح شد تا حدي كه در بيانيه برخي احزاب سرشناس اصلاحات اعلام شد خاتمي 8 سال فرصت داشت پروژه اصلاحات و دموكراسی را پيش ببرد و مطالبات طلايي دوم خرداد را برآورده سازد ولی نتوانست. به هر حال در آن دوره به جاي خاتمي، موسوي وارد كارزار انتخابات شد و به جاي وي، از نامزد اصولگرايان شكست خورد.
2ـ
آقای خاتمی خود بهتر از هركس ديگري مي‌داند انتخابات پيش‌رو تفاوت‌هاي اساسي و ماهوي با سال 88 دارد. وي در آن سال جزو سران فتنه و گردانندگان اصلي آن نبود، انتخابات دموكراتيك و رأي ملت را زير سوال نبرده بود و جمهوريت و اسلاميت نظام را نفي نكرده بود، كشور را به آشوب نكشانده بود، خون افراد ساده‌لوحي كه تصور مي‌كردند رأي‌شان به حساب نيامده و در اغتشاشات كشته شدند، گردنش نبود، مردم، گدايي یک ميليارد دلاري‌اش از ملك‌عبدالله سعودي را نمي‌دانستند، مذاكرات براندازانه‌اش با جورج سوروس توسط اين فرد صهيونيست لو نرفته بود، علنا با منافقين تروريست، سلطنت‌طلبان، بهائيان، ماركسيست‌ها و ديگر ضدانقلابيون و دشمنان اسلام نرد عشق نباخته بود و... . آيا آقاي خاتمي كه سمپات‌هايش با اهانت به ساحت حضرت سيدالشهدا عليه‌السلام در روز عاشورا خون به دل امام زمان(عج) كردند، بسیجیان و زن و كودك مظلوم را ناجوانمردانه و با فجيع‌ترين وضعيت كشتند، به تمثال مبارك نايب حضرت مهدي موعود حضرت امام خميني جسارت كردند، در روز قدس و 13 آبان شعارهاي انحرافي سر دادند و صدها جنايت ديگر مرتكب شدند كه قلم از بیان آنها شرم دارد، اقدام به يك محكوميت خشك و خالي هم نمي‌توانست كند؟
3ـ
يكي از نخستين شرايط شركت در انتخابات و خود را در معرض برگزيدن مردم قرار دادن، گردن نهادن به نتايج آرا و در حقيقت دموكراسي است. آيا در سال 88 كه مردم با اختلافي 13 ميليوني، فرد ديگري غير از نامزد گروهك آقاي خاتمي را برگزيدند، ايشان و هم‌مسلكانشان، به دروغ و بدون هرگونه مدركي ادعا نكردند در انتخابات تقلب شده است؟ آيا تاكنون از اين گناه كبيره و تهمت به نظام مقدس، توبه كرده‌اند؟ آيا از محضر رهبر حكيم انقلاب و ملت ايران طلب عفو كرده‌اند؟ شما كه با ادعاي تقلب، جرقه آشوب‌هاي خياباني و 8 ماه خون دل خوردن مردم را زديد، سواي شركت در انتخابات يا عدم شركت در آن به عنوان كانديدا، اصلا مگر حق داريد درباره انتخابات حرف بزنيد؟!! اگر هنوز به آن دروغ عجيب معتقديد، بي‌خود مي‌كنيد درباره حضور دوباره پالس مي‌فرستيد و اگر همانطور كه مشاور و رئيس دفترتان اذعان كرد، تقلب، اسم رمز آشوب‌ها بود و خودتان هم معترف به آن هستيد، چرا با ابراز ندامت و پشيماني، رسماً به اشتباه‌تان اعتراف نمي‌كنيد؟
4ـ
سران اغتشاشگران و البته اربابان‌شان با مرگ فتنه در 9 دي‌ماه 88 دچار سرگيجه شديد شدند و نمي‌دانند چگونه خود را درمان كنند. آنها اشتباهات محاسباتي زيادي هم داشته‌اند كه آخرين مورد مهم آنها، تحريم انتخابات مجلس نهم بود؛ انتخاباتي كه آنها معلوم نيست بر چه مبنايي تصور كرده بودند در صورت تحريمش مشاركت مردم بشدت كاهش مي‌يابد اما حضور 65 درصدي واجدان شرايط باز هم تحليل‌هاي آبكي‌شان را به شكست كشاند. حالا در آستانه انتخابات 92 فتنه‌گران سعي دارند با استمزاج شرايط، هر طور شده خود را جزو نظام جا بزنند و باز هم وارد عرصه قدرت شوند؛ آن هم بدون توبه و طلب عفو و بدون پرداخت كوچك‌ترين هزينه‌اي! اما بايد بدانند حال فعلي اصلاح‌طلبان مانند آن كسي است كه اره‌اي در بدنش فرورفته است؛ اگر بيشتر فرورود، طبعا درد دارد و اگر بخواهد اره را بيرون بكشد هم درد دارد. آقاي خاتمي اگر اين بار واقعا مي‌خواهند وارد رقابت شوند، بايد درد بيرون كشيدن اره را تحمل كنند: توبه نصوح.