۱- بارسلونا در شبی دراماتیک 3 امتیاز پیسخوان را مال خود کرد تا فشار روانی که اسپورت کاتالان به آن اشاره کرده بود، روی شانه‌های تک‌تک سفیدپوشان سنگینی کند. داربی پرتغالی‌ها اگر با پیروزی رئال مادرید به پایان می‌رسید هفتمین پیروزی متوالی لوس بلانکوس برابر دپور در برنابئو بود. قبل از شروع بازی یک قهرمان المپیکی دیگر هم افتخار قدم گذاشتن روی چمن ورزشگاهی که در آینده بازسازی خواهد شد را پیدا کرد. این حرکت و یک دقیقه سکوت برای بازیکن تیم نوجوانان رئال‌مادرید که چند روز پیش از دنیا رفته بود، شاید تلنگری باشد برای مدیران سوختی و بمب بترکان لیگ برتر خودمان که اگر به پورشه‌سواران برنمی‌خورد، سعید عبدولی کاهوفروش هم حداقل ارزش شوت کردن یک توپ را به صورت نمادین مقابل ستاره‌های سربی لیگ داشته باشد. واران باز هم در ترکیب بود. از این جوان بیشتر خواهیم شنید. راموس بعد از یک فصل به سمت راست رفت تا شاید آربلوآ استراحتی کرده باشد و بهت‌برانگیزترین چینش پازل برای مورینیو، نیمکت‌نشینی آلونسو و حضور خدیرا، اوزیل، مودریچ و دی‌ماریا بود.
۲-
در مقابل دپورتیوو که با جهنم ریاضور زمانی سوهان اعصاب سفیدپوشان بود، کمی کند به نظر می‌رسید. اولین خطر جدی روی دروازه کاسیاس به معنی بالا و پایین پریدن ریکی، مهاجم لاکرونیا بود. به نظر می‌رسید که ریسک مورینیو برای استفاده از واران جواب نداده باشد اما رافائل خیلی زود توانست تشویق برنابئو را هدیه بگیرد. در نبود آلونسو، رئال چیزی کم داشت. دی‌ماریا با چیپ‌اش در دقیقه ۱۸ مادریدی‌ها را بیش از پیش نگران کرده بود اما همین بازیکن تبدیل به فرشته نحیف پایتخت‌نشینان شد. در صحنه‌ای مشکوک، یک پنالتی به نفع رئال گرفته شد و در دقیقه ۲۲ رونالدو در اولین بازی لالیگایی‌اش پس از گرانادا در برنابئو، دوباره لبخند زد. از نکات جالب این دیدار بازی دی‌ماریا در سمت چپ و حضور CR7 کنار ایگوآین بود.
۳-
زماني که عدد ۳۳ را نشان داد آقای یکتا، چابی و کاکا را از روی نیمکت بلند کرد. یعنی درست زمانی که کارگردان اسپانیایی با تیزهوشی تصاویری از اوزیل را نشان داد. مورینیو اما برای پیش افتادن نه به اوزیل نیاز داشت نه به کاکا. پاس گل بسیار زیبای لوکا مودریچ به آنخل رسید و پس از برخورد ضربه‌اش با تیرک، توپ را با ضربه سر به درون دروازه فرستاد تا لوس مرنگوس نگران افزایش اختلافش با بلوگرانا نباشد. دپورتیوو به وضوح از نسل طلایی خود فاصله دارد. سقوط آنها به دسته 2 و بحران اقتصادی که گریبان خیلی از تیم‌های اسپانیایی را گرفته، سبب شده نه ستاره‌ای خریداری شود و نه پدیده‌ای ظهور کند. شاید دادن حق پخش بیشتر کمی تیم‌های میانی لالیگا را نیز به بالا هل دهد. حکم حضور کاکا در زمین با شوت راموس و ضربه سر رونالدو در اواخر نیمه اول امضا شد. دپور بازی برده را با باخت با اختلاف
2 گل در اواخر نیمه اول عوض کرد.
۴-
کارگردان درست حدس زده بود و اوزیل روی نیمکت نشست تا شاید در آمستردام خود را باز یابد. گرچه لاکرونیا حریف دندانگیری نبود اما رئال نیز آن طراوت همیشگی را نداشت تا اینکه پس از تشویق یکپارچه مودریچ، آلونسو به میدان آمد تا سر و سامانی به خط میانی آشفته رئال بدهد. در دقیقه ۶۴ بنزما به جای ال‌پیپیتایی که بیش از آنچه از وی سراغ داشتیم کند شده، پا به زمین گذاشت. یک دقیقه بعد آلونسو توپ را دقیقا روی سر په‌په انداخت تا وی هم آن را با کودکش جشن بگیرد و هم مورینیو را در آغوش بگیرد. براستی جدا از رونالدو، شماره ۱۴ رئال بهترین خرید پروژه کهکشانی‌های 2 است. دی‌ماریا 15 دقیقه با توجه به انجام شدن هر 3 تعویض، با پای مصدوم به ادامه بازی پرداخت. مدافعان دپور هم اجازه دادند تا کاکا کم کم به همان بازیکنی که همه انتظار دارند، تبدیل شود. فصل‌الخطاب جشنواره گل برنابئو، پنالتی دوم رونالدو و هفدهمین هت‌تریک وی از زمان پیوستنش به مادرید بود. هنوز سفیدپوشان از آن تیم زهردار فصل پیش فاصله دارند و شاید بتوان گفت اولین ال‌کلاسیکویی را در پیش خواهیم داشت که هیچ‌کدام از طرفین در فرمی که باید باشند، نیستند.