رئال مادرید دقیقا از همان سیستم 1-3-2-4 که فصل پیش آنها را به قهرمانی لالیگا رساند در این فصل هم استفاده می‌کند. این سیستم در اصل همان سیستم کارآمدی است که امروزه در فوتبال مدرن دنیا مورداستفاده قرار می‌گیرد و به نظر می‌رسد مورینیو هم تا به حال نیازی برای تغییر در این سیستم ندیده است. آنها معتقدند دفاع از عنوان قهرمانی کار بسیار سخت‌تری از کسب آن است، همه تیم‌ها مقابل تیم قهرمان انگیزه بسیار بالایی دارند و خوب بازی می‌کنند، همین موضوع کار را برای آنها دشوار می‌کند.
1-3-2-4 سیستم عجیب و نادری نیست، اکنون در تمام دنیا مورد استفاده قرار می‌گیرد و در رقابت‌های یورو 2012 بسیار شاهد آن بودیم، بنابراین شیوه‌های مقابله با آن کاملا مشخص شده است.
ترکیب 2 موضوع اینکه رئال نسبت به فصل گذشته تغییر آنچنانی نداشته و استفاده از یک سیستم پرکاربرد که راه مقابله با آن را تقریبا همه می‌دانند شاید دلیل اصلی این مساله باشد که شاگردان مورینیو در این فصل لالیگا عملکرد خوبی تا به حال نداشته‌اند.
خنثی‌سازی چابی آلونسو
چابی آلونسو در فصل گذشته لالیگا به صورت میانگین 78 پاس سالم در هر بازی داشت و در پست هافبک دفاعی در کنار سامی‌خدیرا نقش بازیساز را ایفا می‌کرد. تاثیر او در ترکیب رئال در فصل گذشته انکارناپذیر بود و همه کارشناسان او را یکی از عوامل موفقیت تیم مورینیو می‌دانستند. تیم‌ها در این فصل با آنالیز بازی‌های رئال به دنبال مهار چابی آلونسو بودند. سویا به‌خوبی این کار را انجام داد و با استفاده از ایوان راکیتیچ کاملا هافبک اسپانیایی رئال را مهار کرد و حتی او را عصبی کرده بود. آلونسو بازیکن چندان محرکی نیست و بیشتر ایستا بازی می‌کند بنابراین تقریبا نمی‌تواند از دست بازیکنانی که برای خنثی کردن بازی او گماشته شده‌اند، فرار کند.
عدم تأثیرگذاری لوکا مودریچ
مورینیو مشکل چابی آلونسو را می‌دانست، به همین دلیل برای جذب لوکا مودریچ دست به کار شد. او با جذب مودریچ می‌خواست یک عنصر طراح و بازیساز متفاوت و جدید را به ترکیب تیمش اضافه کند. مودریچ یک بازیکن با تحرک بالاست، پاس‌های در عمق خطرناکی ارسال می‌کند و یک بازیساز تمام‌عیار است اما مورینیو تا به حال نتوانسته بهترین بازی را از مودریچ در ترکیب تیمش بگیرد. مودریچ توانایی‌هایی کاملا متفاوت با چابی آلونسو دارد و این موضوع را در دیدار مقابل سویا کاملا ثابت کرد اما مورینیو هنوز اعتماد کامل به این بازیکن کروات ندارد و معمولا او را به عنوان بازیکن جانشین به میدان می‌فرستد.
رونالدو فضا پیدا نمی‌کند
اگر از موتور مولد رئال بگذریم و یک خط به جلوتر بیاییم به کلیدی‌ترین عضو خط حمله این تیم یعنی کریستیانو رونالدو می‌رسیم. رونالدو در چند بازی اخیر فضای لازمی‌که همیشه مورد نیازش بوده و به آن عادت داشته را هنوز پیدا نکرده است. فصل گذشته بازیکنان حریف جرات این را نداشتند روی پای رونالدو تکل کنند یا ریسک این را بپذیرند که به او فرصت زدن ضربات ایستگاهی را بدهند. اما در این فصل شرایط کاملا متفاوت است، تیم‌های حریف با 2 یا 3 بازیکن تلاش می‌کنند رونالدو را مهار و خطر گلزنی او را خنثی کنند. از همین رو رونالدو دیگر فضای مورد نیاز خود را بویژه در سمت چپ (جایی که بیشتر به آن علاقه‌مند است) پیدا نکرده است. گل‌های رونالدو در فصل گذشته یکی از موثرترین عوامل قهرمانی این تیم در رقابت‌های لالیگا بود. مورینیو باید راهی برای رهایی رونالدو از دست مدافعان، ایجاد فضا برای او و استفاده از تکنیک و شم گلزنی او پیدا کند.
از زندگی اجتماعی‌ام متنفرم
هیچکس نمی‌داند چهره غیرفوتبالی آقای خاص چگونه می‌تواند باشد! مردی که این روزها فشار رسانه‌ای فراوانی را به خاطر فاصله 8 امتیازی با بارسا روی شانه‌هایش احساس می‌کند در مصاحبه‌ای غیرفوتبالی عنوان می‌کند از زندگی اجتماعی متنفر است و نمی‌تواند به شکل خیلی معمولی در معابر ظاهر شود، همینطور ژوزه مورینیو از ارتباط خود با فرگوسن می‌گوید و اعتقاد دارد روزی دوباره به انگلیس بازخواهد گشت و امیدوار است تا آن زمان فرگی سرمربی من‌یو باشد!
مردم مرا نمی‌شناسند
من از زندگی اجتماعی‌ام متنفرم. متنفرم که نمی‌توانم یک پدر عادی باشم که با پسرش برای دیدن بازی‌های تیم مورد علاقه‌اش می‌رود و همچون 20پدر دیگری باشم که بازی‌های بچه‌هایشان را می‌بینند. وقتی برای دیدن بازی بچه‌ها می‌روم، مردم برای عکس و امضا گرفتن یا توهین می‌آیند. پشت دروازه پسرم می‌روند و به پسر 12 ساله‌ام فحاشی می‌کنند. مردم فکر می‌کنند مرا می‌شناسند اما این‌طور نیست. مردم یک مربی را فقط برای 90 دقیقه می‌شناسند. من در این لحظات باید خودم نباشم و فقط به کارم فکر کنم. در این 90 دقیقه فقط برای بردن حضور دارم. فقط می‌خواهم با تیمم باشم تا برای بردن تلاش کنیم. با بازی‌ها زندگی می‌کنم. طوری زندگی می‌کنم که انگار آخرین بازی دوران فوتبالم است. مردم به من نگاه می‌کنند و برای خودشان فکرهایی می‌کنند. در کنفرانس‌های مطبوعاتی یا در جاهای دیگر. در کنفرانس مطبوعاتی، همچنان بخشی از بازی در جریان است. کنفرانس‌های مطبوعاتی پیش و پس از بازی هم بخشی از این بازی هستند و باید در آن جدی بود. مردم مرا به عنوان یک دوست، یک مرد خانواده و یک مربی برای گروهم نمی‌شناسند یا به عنوان کسی که با باشگاه کار می‌کند... من شکایتی ندارم و نمی‌گویم که مردم اشتباه می‌کنند یا نگاه درستی ندارند. مردم فقط چیزی را که می‌بینند باور می‌کنند. دوست دارم مثل یک آدم عادی با خانواده‌ام در خیابان باشم اما نمی‌توانم. پس کاملا در زندگی خصوصی‌ام آدم متفاوتی می‌شوم. 4 سال دیگر قرارداد دارم. این قرارداد را امضا کردم و معنی‌اش این است که می‌خواهم در این مقطع با رئال باشم اما می‌توانم به طور علنی بگویم که پس از رئال‌مادرید، اینتر، چلسی و پورتو با این پروژه چه می‌کنم. گام بعدی به دلایل مختلفی می‌تواند انگلیس باشد اما زمانش را نمی‌دانم. در حال حاضر خوشحالم که مربی بهترین تیم جهان هستم.