دكتر علي‌اصغر خاني:
دخالت‌هاي تركيه دركشورهاي منطقه اين‌روزها نمود ويژه‌اي پيدا كرده است. بي‌ترديد سوريه مهم‌ترين مصداق دخالت تركيه در امور داخلي كشورهاي منطقه است، آنجا كه تركيه با استفاده از هم مرز بودن با سوريه، با سخاوتمندي تمام براي‌تروريست‌هاي سوري سلاح ارسال مي‌كند تا در مقابل دولت مردمي بشار اسد به جنايات خود ادامه دهند. عراق هم از دخالت‌هاي‌تركيه بي‌نصيب نمانده است. ارتباط دولت تركيه با اقليم خودمختار كردستان عراق بدون اطلاع دولت اين كشور خود نمونه‌اي ديگر از اين دست دخالت‌هاست. به اينها بايد پناه دادن به طارق هاشمي معاون رئيس‌جمهور عراق را هم اضافه كرد. كسي كه متهم است در بسياري از انفجارهاي تروريستي كه به كشته و زخمي شدن صدها تن انجاميده، دست داشته است. اردوغان كه اين روزها براي خوشامد آمريكا از هيچ اقدامي دريغ نمي‌كند، در داخل هم تلاش دارد همه اركان قدرت را به نفع خود قبضه كند. سركوب رسانه‌ها و بازداشت روزنامه نگاران و خبرنگاران يكي از اقداماتي است كه اردوغان براي خاموش كردن صداي جامعه مدني تركيه به آن متوسل شده است. همچنين وي مي‌كوشد با سركوب اقليت‌ها در كشور قدرت خود را بيش از هر زمان ديگري افزايش دهد لذا به نظر مي‌رسد وي به سمتي در حركت است كه در آينده نه‌چندان دور تركيه را تحت سلطه كامل خود و حزب متبوعش قرار دهد. هرچند وي گفته است در انتخابات درون‌حزبي در دور بعد شركت نخواهد كرد اما به نظر مي‌رسد حتي عدم كانديداتوري وي براي رهبري حزب هم پازل ديگري از تكميل ديكتاتوري وي خواهد بود. به نظر مي‌رسد با توجه به اينكه مطابق قانون اساسي‌تركيه رئيس‌جمهور نمي‌تواند عضو هيچ حزبي باشد، اردوغان مي‌خواهد با كانديدا نشدن در دور بعد انتخابات درون‌حزبي و استعفاي احتمالي از حزب عدالت و توسعه بستر را براي رياست‌جمهوري خود هموار كند و پس از پايان دوران نخست وزيري بر كرسي رياست‌جمهوري تركيه تكيه بزند، سمتي كه در حال حاضر در دست عبدالله گل قرار دارد كه دوست قديمي و نزديك اردوغان محسوب مي‌شود. به واقع در صورتی که اردوغان در سال ۲۰۱۴ موفق به پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری شود و همزمان فرد مورد اعتمادی را به عنوان جانشین خود در حزب بیابد، یکی از آرزوهای وی به واقعیت بدل خواهد شد. به واقع خيمه سنگين اردوغان و نزديكانش بر تركيه و مشي ديكتاتورمآبانه آنها هر روز هزينه بيشتري بر مردم اين كشور تحميل خواهد كرد. عدم امكان چرخش نخبگان در تركيه، وضعيت اين كشور را در سال‌هاي آتي بحراني خواهد كرد؛ بحراني كه معلول تماميت‌خواهي‌هاي كنوني اردوغان و همفكرانش است.