1
سیروس محمودیان
- در چند روز اخیر جنگ اعداد در بازار ارز پیاده‌روهای خیابان فردوسی، فارغ از تبعات اقتصادی کاذب و حقیقی آن برپایه‌های اقتصاد کلان کشور از «زخم کهنه‌ای» پرده برداشت که تسویه حساب کودکانه مدیران ارشد کشور با یکدیگر، ضعف شدید تیم اقتصادی، بی‌اعتمادی عمومی به بخشنامه‌های دولتی و ناتوانی دولتمردان درباره مدیریت بازار ارز تنها بخشی از لایه‌های مستور آن محسوب می‌شود. در شرایطی که دولت آمریکا با تمام توان سودای خام به زانو درآوردن ملت بزرگ ایران را در قالب برنامه‌ریزی‌های پیچیده دقیقی تحت عنوان «تحریم بین‌المللی ایران» در سر می‌پروراند، «این» ،« آن» را بی‌اطلاع نامید و«آن» در اوج بی‌خیالی سیاسی «این» را رابین‌هود خواند. در شرایط سختی که مردم به عنوان صاحبان اصلی انقلاب اسلامی همانند همیشه و صرفا به پشتوانه اعتقادات دینی و تکالیف انقلابی، خود را برای مقابله با توطئه‌های نوین استکبار جهانی آماده می‌کردند و با جدیت در پی فراهم کردن زمینه عملی به اجرا گذاشتن اقتصاد مقاومتی در برنامه‌های روزمره خویش بودند «این» که خود را از جنس مردم می‌داند با حمله آشکار به برخی نهادها! تمام رویدادهای بازار ارز را توطئه‌ای برای ناکارآمد نشان دادن دولت از سوی عوامل داخلی نامید و «آن دیگری» که مقنن است، زبان به طعنه گشود که این گفته‌ها بهانه‌ای بیش نیست. بدیهی است استمرار چنین روند ناصوابی به ایجاد نارضایتی میان مردم دامن خواهد زد که پدیداری آن بزرگ‌ترین آرزوی دشمنان انقلاب اسلامی است.
2-
در مقطع حساس کنونی که کشور بشدت نیازمند وفاق ملی و تلاش دسته‌جمعی مردم و مسؤولان برای حل مشکلات پیش‌رو است، گره‌زدن سرنوشت کشور به تبلیغات زود‌رس انتخابات ریاست جمهوری سال آتی خیانتی بزرگ و نابخشودنی است که مطمئنا در گذر زمان از سوی مردم بی‌پاسخ نخواهد ماند. تلاش ناموجه برخی جریانات سیاسی برای تامین نامشروع هزینه‌های تبلیغاتی انتخابات آتی کشور در جریان متلاطم‌سازی بازار ارز و سکه، یک کلاهبرداری زشت سیاسی است که طبعا با افشای اسناد مربوط تبعات سهمگینی برای جریانات یادشده در پی خواهد داشت. مردم انتظار دارند مجموعه دولت، مجلس و قوه قضائیه ضمن پرهیز از حواشی، با وحدت و همدلی و جدیت انقلابی کماکان به رتق و فتق امور کشور درسال پایانی دولت دهم همت گمارند. باید «همه» با احترام قائل شدن به حق انتخاب مردم از دست و پا زدن‌های بی‌حاصل سیاسی امتناع کرده و در متن یک روند قانونی بکوشند با جلب اقبال عمومی به مقاصد حزبی خویش دست پیدا کنند.
3-
فارغ از مباحث یادشده مردم به‌طور مستقیم شخص رئیس‌جمهور را به عنوان رئیس قوه مجریه مسؤول اصلی تنظیم بازار می‌دانند. رئیس‌جمهور در مصاحبه مطبوعاتی 2 ساعته اخیر خویش سعی کرد با جملاتی ضمن ریشه‌یابی اتفاقات اخیر بازار ارز، بخشی از مسؤولیت اتفاقات اخیر را به گردن اشخاص و جریانات سیاسی داخلی و خارجی بیندازد. طبیعی است هر جریانی با هر نیتی که در بروز و تشدید نابسامانی‌های ارز دخالت داشته باشد باز شیطنت‌های سودجویانه آنان فی‌نفسه نمی‌تواند نافی مسؤولیت ذاتی دولت در عمل به وظایف مصرح قانونی در بخش تنظیم بازار باشد. برای نمونه ریاست محترم جمهوری در بخشی از سخنان خویش می‌گوید: «گرانی‌های ما گرانی‌های اقتصادی نیست، به تبع قیمت ارز است» و سپس طی توضیح مبسوطی از گزارش مستند یکی از نهادهای اطلاعاتی خبر می‌دهد که: «22 نفر سر حلقه هستند و تمام آشفتگی‌ها را اینها ایجاد می‌کنند.» و سپس با جملاتی که رنگ و بوی مظلوم‌نمایی دارد، ادامه می‌دهد: «من حالا باید چه کار کنم؟ مشخص است چه نهادهایی باید وارد عمل شوند». باز‌خوانی مجدد سطور بالا این پرسش اساسی را مطرح می‌سازد که دولت چگونه با سازوکارهای تحت اختیار قادر به جلوگیری از اخلالگری‌های اقتصادی 20 نفر دلال شناسایی شده نیست!
در عین حال رئیس‌جمهور در بخش دیگری از سخنان خویش می‌گوید: «دیوار دولت از همه کوتاه‌تر است اما واقعا این روش‌ها درست نیست و این دولت نه، هر دولت دیگری هم سر کار باشد نباید اینگونه برخورد کرد. به خود من گفتند علت حملات به دولت چیست و من خودم می‌دانم و ملت هم می‌دانند اما نمی‌خواهم موضوع را باز کنم؛ بگذریم. تازگی‌ها خط را دادند به دست رئیس‌جمهور و می‌گویند رئیس‌جمهور کار را رها کرده و نمی‌خواهد این وضع را درست کند؛ بدون آنکه با دولت همراهی کنند، با دشمن همراهی می‌کنند...اگر حضور ما سخت است، یک خط می‌نویسیم و خداحافظی می‌کنیم.» در حال حاضر به نظر می‌رسد یادآوری این نکته ضرورت اساسی دارد که مردم در هر شرایطی حامی پروپا قرص مسؤولان صدیق نظام هستند اما این را هم نمی‌توان فراموش کرد که افکار عمومی در دفاع از اصول و آرمان‌های انقلاب اسلامی با هیچ کس عقد اخوت و برادری نبسته است. ملت در ترازوی نقد عملکردها توجه جدی به میزان پایبندی افراد به نظام ولایی دارد. در حال حاضر که ظرفیت بی‌بدیل انقلاب اسلامی بر جریان بهار عربی و بیداری اسلامی در کشورهای منطقه نور تازه‌ای تابانیده است، دعواهای سیاسی داخلی سم مهلکی است که ضمن تقلیل سرعت توفنده عمران و آبادانی کشور، بهانه مناسبی را در اختیار دشمنان انقلاب اسلامی قرار می‌دهد تا در فرصت پیش آمده هجمه‌های جدیدی را علیه آن سازماندهی و به مرحله اجرا بگذارند.