
اشغال ایران توسط متفقین در جریان جنگ دوم جهانی (1320ش)
از اواخر سال 1309 ش رضاخان روابط نزدیکی را با آلمان پایهگذاری کرد تا بتواند تهدیدات انگلستان و روسیه را خنثی کند. این روابط با شروع جنگ دوم جهانی گرمتر شد. رضاشاه صدها آلمانی را دعوت کرد تا به عنوان مستشار و متخصص در سازمانهای دولتی و بویژه در ارتش خدمت کنند. در سال 1320 ش و در بحبوحه جنگ دوم جهانی هنگامی که رضاخان تقاضای شوروی و انگلستان را برای اخراج آلمانیها از ایران رد کرد، این دولتها با هماهنگی کامل، تصمیم گرفتند سرزمین ایران را اشغال کنند. سرانجام در بامداد سوم شهریور 1320 ش، سفیران انگلیس و شوروی به طور جداگانه یادداشتهایی تسلیم دولت ایران کردند. در این یادداشت اعلام شده بود که چون دولت ایران در مقابل متفقین و درخواستهای آنان مبنی بر عدم همکاری با مستشاران آلمانی و به خدمت گرفتن جاسوسان آن کشور، سیاست مبهمی در پیش گرفته و در اخراج عمال آلمان، اقدامی نکرده است، ارتشهای شوروی و انگلیس وارد ایران شده و مشغول پیشروی هستند. شوروی، شمال، و انگلیس، جنوب ایران را متصرف شد. بنابراین حکومت دیکتاتوری شانزدهساله رضاشاه تحت فشار اشغالگران فرو ریخت و او مجبور به استعفا و خروج از کشور شد. در چنین شرایطی به یکباره، زبانهای بسته باز شد و گلوهای گرفته، به نفس کشیدن افتاد. بازار انتقاد از اوضاع گذشته رواج یافت و پس از سالها سکوت مرگبار، حملات به حکومت سراسر دیکتاتوری شانزده ساله رضاخانی آغاز شد. اشغال ایران که از سوم شهریور سال 1320 با تهاجم نیروهای انگلیس و شوروی از جنوب و شمال صورت گرفته بود تا پایان جنگ در سال 1324 ادامه یافت.
تولد «سنایی غزنوی» عارف و شاعر بزرگ ایرانی(473 ق)
ابوالمجد مجدود بن آدم سنایى غزنوی، شاعر بلندمرتبه ایرانی و عارف مشهور و از استادان مسلم شعرفارسی است که در غزنین به دنیا آمد. وی در آغاز جوانی، شاعر دربار و مداح سلطان مسعود و بهرامشاه غزنوی بود ولی بعد از سفر به خراسان و اقامت چندساله در آن دیار و دیدار با مشایخ تصوف، تغییرات شگرفی در او به وجود آمد و کارش به زهد و انزوا و تامل در حقایق عرفانی کشید. او در این دوره به سرودن قصاید معروف خود در زهد و وعظ و عرفان و ایجاد منظومههای حدیقَهُ الحَقیقه و طریقُ التَّحقیق و سیرُالعِباد و... توفیق یافت و نخستین بار، قصائد و منظومههای خاصی را به بحث در مسائل عرفانی اختصاص داد. تاثیر اشعار سنایى در تغییر سبک شعر فارسی و ایجاد تنوع و تجدد در آن غیرقابلانکار است. آثار او پُر است از معارف و حقایق عرفانی و اندیشههای دینی، زهد، وعظ و تمثیلات تعلیمی که با بیانی شیوا و استوار ادا شده است. وی (به احتمال زیاد) در سال 545 قمری در غزنین وفات یافت و در همان شهر به خاک سپرده شد.
درگذشت «مایکل فارادی» دانشمند بزرگ انگلیسی (1867م)
مایکل فارادی، شیمیدان برجسته انگلیسی در 22 سپتامبر 1791م در خانوادهای فقیر در لندن به دنیا آمد. در 21 سالگی به دلیل هوش و استعداد خارقالعاده به دستیاری همفریدیوی، فیزیکدان معروف انگلیسی پذیرفته شد و به کارهای علمی روی آورد. فارادِی به علم الکتروشیمی علاقه زیادی داشت تا اینکه پس از تجربههای زیاد، موفق به کشف قوانین الکترولیز مبنی بر تجزیه عناصر شیمیایى یک ماده به کمک جریان برق شد. وی همچنین برای اولین بار توانست همه گازها را به مایع تبدیل کند. فارادِی در سال 1821 توانست برای نخستین بار در تاریخ علم، انرژی الکتریکی را به انرژی مکانیکی تبدیل کند و شهرتی جهانی به دست آورد. با این حال، این کشف هم مخالفتهای زیادی را برانگیخت و هم مورد تقدیر جامعه دانشمندان قرار گرفت. فارادی هیچ وقت از اختراعاتش در جهت تجارت و سودجویى استفاده نکرد. او تنها به پژوهشهای علمی علاقهمند بود و جنبههای دیگر، اهمیتی برای او نداشت. مایکل فارادِی را به دلیل تلاش گسترده در صنعت برق، پدر موتور الکتریکی و مولد برق لقب دادهاند. میتوان ادعا کرد که همه صنایع برقی جهان امروز، براساس قوانین فارادِی بنا شدهاند. به پاس خدمات این دانشمند بزرگ، یکی از واحدهای مهم اندازهگیری الکتریسیته را فاراد نامگذاری کردهاند. مایکل فارادِی سرانجام در 25 آگوست 1867م در 76 سالگی درگذشت.