یک دسته گل زیبا
۱-
رئالمادرید؛ تيمي که پس از 3 دهه بر بام اروپا ایستاد، یعنی آمستردامآرنا میزبان سبزپوشانی بود که این بار ریسک کردند و مشکی نپوشیدند. کاکا از تمرین با تیم دوم رئالمادرید تبدیل به یار فیکس رئالمادرید در چمپیونزلیگ شده است و کایخون و اسین به علت فشرده شدن کار در میانه میدان نیز در فهرست ۱۱ نفره بودند. فرانک دیبوئر تیمی را در اختیار دارد که نه از نسل کرایوفهاست و نه بچههای ون خال در آن جایی دارند. بابل و ون در ویل تنها ستارههای این تیم بامکتب هستند. جو ورزشگاه اما بسیار کار را برای مادریدیها دشوار کرده بود. کاکایی که حمایت مورینیو را داشت، نخستین پاس را در دقیقه ۱۴ برای رونالدو فرستاد که ثمری نداشت. آژاکس اوایل نیمه اول را به خوبی کنترل کرد گرچه مسؤولان آن از سالم نگه داشتن توپها عاجز بودند و 2 بار توپ به علت کمبادی عوض شد. شاید دلار در هلند هم گران شده باشد که به اقلام چینی بسنده کردهاند.
۲-
پس از به خطا رفتن توپهای کریس در دقایق ۳۵ و ۳۶، بنزما چابکی خود را بار دیگر نشان داد و پاس به عقبش نخستین گل بازی رونالدو را رقم زد. تحرک کریم در خط حمله همان چیزی است که مورینیو میخواهد. آژاکس تبدیل به عشق دوم رونالدو شده است. این چهارمین گل او در چهارمین بازیاش برابر آژاکس بود. مورینیو دست به تغییر نزد و لوس بلانکوس پاداشش را داد. زهردارترین تیم در ضدحملات تنها با 2 پاس چابی به مارسلو و مارسلو به کاکا توپ را به محوطه جریمه سفید و قرمزپوشان برد و کاکا حتی در زمانی که حسابی روی وی باز نمیشود، توپ را برای بنزما فرستاد و حرکت آتروباتیک بنزما را تنها با این جمله گزارشکر الجزیره اسپورت میتوان توصیف کرد «What a goal».
۳-
هلندیها خیلی زود در دقیقه ۵۶ هم فاصله را کم کردند و هم بار دیگر الهه عذاب آقای خاص یعنی ضربات آزاد را نشان دادند. اسین به خوبی یارگیری نکرده بود و خروج ناموافق کاسیاس نیز سبب شد آمستردامیها جو را به دست بگیرند. تعویض کایخون و دیماریا یا حتی کنترل بازی هم به اندازه تلاش کاکا برای مادریدیسموها خوشحالکننده نبود. ریکی زمانی که از محوطه جریمه حریف میدوید تا در محوطه جریمه خودی جای مارسلو را بگیرد، یک پیام برای مورینیو به خاطر توجهش فرستاد و پیامی دیگر برای هوادارانی که فلورنتینوپرس اعلام کرده بود برای بازیکنی که تا آخرین لحظه میدود، سوت نمیزنند. آژاکس میتوانست با ضربه اولسن به گل برسد اما کاسیاس کمی خوششانستر از روزهای دیگر بود. خدیرا و اوزیل به بازی آمدند تا کمی ماهیچههایشان را برای الکلاسیکو گرمتر کنند.
۴-
زمانی که همه تصور میکردند لوس مرنگوس به همین اختلاف گل راضی خواهد بود، بنزما و رونالدو که به درک متقابلی از هم رسیدهاند، یکودو کردند و بازیکن پرتغالی با یک ضربه فنی توپ را به گوشه دروازه فرستاد تا کانتونا وار دستهایش را باز کند. آژاکس هر لحظه برای CR7 لذیذتر میشد. یک دقیقه بعد رونالدو که میخواست گل بنزما را تحتالشعاع قرار دهد توپ اوزیل را گرفت و با یک ضربه چیپ دومین هتتریکش را در این هفته به ثبت رساند. ۱۵۸ گل در ۱۵۴ بازی از تعداد معدودی بازیکن برمیآید. فرانک دیبوئر نباید دانشآموزان مکتب کرایوف را سرزنش کند چون در بازیای که شماره ۷ حریف توپ را برای کلکسیوناش با خود میبرد، تفسیری جز شکست نمیتوان یافت و آقای یکتا شاید از برد راضی باشد اما برای پیروزی در نوکمپ جوشان به چیزی فراتر از یک بازی خوب نیاز دارد.