حدود 600 نفر از ورشکستگان سیاسی اپوزیسیون در نامه‌ای سرشار از عبارات محبت‌آمیز تولد محمد خاتمی را تبریک گفته و وی را «رهبر» خود نامیده‌اند. شاید این موضوع بی‌اهمیت فقط برای بادمجان دور قاب‌چین‌های دور مانده از سفره اطعام اصلاحات ایجاد انگیزه کند اما همین یک نامه موجب شده درگیری‌های معتقدان و مخالفان شخص خاتمی دوباره در فضای «مرگ جانگداز اصلاحات» طنین‌انداز شود. معرکه را که از دور نگاه می‌کنی همچون میدان اسبدوانی پرگرد و خاک است. خیلی باید دقت کرد تا چیزی از چنین دعوای داخلی و بی‌ارزشی دستگیرت شود اما شاید اگر خوب بو بکشیم بوی فتنه هم از دور به مشام برسد! به هر حال امروز در شرایط «بامزه سیاسی» قرار داریم. احمدی‌نژاد به عنوان سردار «سابق» جبهه ارزش‌ها در کفایت وزیر ارشاد کابینه‌اش شک می‌کند چون قاطعانه در برابر هتک حرمت سرداران دفاع در هفته جنگ تحمیلی در روزنامه شرق ایستاده است! شاید اگر 7 سال پیش کسی مدعی می‌شد از دسته شیفتگان خدمت، رایحه زشت اصلاحات روزی به مشام خواهد رسید صحنه بازی به جد تغییر می‌کرد اما چه می‌شود کرد!
صرف «رهبر» خواندن کسی در ادبیات عاشقانه یک نامه تبریک تولد از ارزش سیاسی برخوردار نیست همان‌طور که مخرج مشترک گرفتن از کلماتی مانند «اصلاحات»، «تساهل»، «تسامح»، «مردمسالاری دینی»، «بهار احزاب»، «تشکل‌های مدنی»، «انجمن صنفی روزنامه‌نگاران»، «حکومت قانون»، «گفت‌وگوی تمدن‌ها»، «نفی افراطی‌گری»، «صندوق ذخیره ارزی» و «نفت 10 دلاری» لزوما ما را به نام «خاتمی» نخواهد رساند! مثلا از بنده اگر سوال کنید مدعی می‌شوم مخرج مشترک همه کلماتی که در نامه مجیزگویان خاتمی به عنوان دستاوردهای دوران اصلاحات عنوان شده، می‌تواند نام «برنارد لوئیس» باشد یا حتی معشوقه فکری آقای خاتمی «ریچارد پرل»، خدا را چه دیدی، شاید پای جورج سوروس هم به بازار مکاره فکری سایر اصلاح‌طلبان باز شد! دلار همیشه کارگشاست بویژه اگر در اندازه چمدانی باشد. آنچه در این میانه جالب توجه است بوی کبابی است که از واشنگتن به راه افتاده و جمعی از مستان به دنبالش سینه می‌زنند تا شاید سهمی بیابند و دوباره در سفره‌ای که احتمالا(!) گشوده خواهد شد لقمه‌های گنده‌گنده بگیرند! اتفاقا ربع پهلوی هم یک شب مانده به بروز آنچه وزیر خارجه رژیم اسرائیل «بهار ایرانی» خواندش در صدای آمریکا میهمان بود! از واژه‌های مشترک زیادی با اصلاحات برخوردار بود اما متاسفانه مخرج مشترکشان همین نام «رهبر اپوزیسیون» بود! در این برنامه شازده کوچک اصرار داشت «خاتمی» یا هر نام دیگری جز پهلوی نقشی در رهبری نخواهد داشت. وی حتی به نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران پیام داد در صورت دست شستن از نظام از حقوق و مزایای مکفی در حاکمیت نیمه سلطنتی‌اش برخوردار خواهند بود اما اگر به مردم خیانت کنند اعدام خواهند شد! از این خواب‌هایی که به صورت مشترک و در اندازه 600 نفره، اصلاحاتی‌های سابق و فتنه‌گران امروز قمپزیسیون برای خاتمی می‌بینند گروهی 1000 نفره هم برای ربع پهلوی سال‌هاست که می‌بینند! اتفاقا یک گروه 30 نفره هم در پاریس برای بنی‌صدر هنوز خواب رهبری قمپزیسیون می‌بینند. حتی بعضی خوانندگان لس‌آنجلسی از همین دست خواب‌های شیرین شخصی‌شان را به کلیپ‌های تصویری هم تبدیل کرده‌اند. مثلا «اندی» یک کلیپ خیلی جالب دارد که خودش را به صورت «کارتونی» در ایران تصور می‌کند در حالی که مردم در اجتماعات میلیونی به استقبالش آمده‌اند.
جای جای شهرها پر از تابلو و بنرهای بزرگ استقبال است و خلاصه یک وضعی!
خواب بازگشت دیدن برای جنبشی مرده که برای زنده شدن آویزان «منافقین خلق» و «سلطنت‌طلب‌ها» و حتی «گوگوش» و «اشتون کاچر» شد اقدام ضدامنیتی محسوب نمی‌شود اما مکتوب کردن آرزوهای کودکانه فتنه‌گران شکست خورده از مردم در فاصله زمانی 9ماه مانده به انتخابات کمی مضحک است نه؟!
اگر هنوز عده‌ای «خاتمی» را در قامت مصلحی بزرگ! رهبری قدر قدرت یا مثلا رئیس‌جمهوری با پتانسیل تشکیل یک حکومت سکولار با هدف ایجاد روابط دوستانه ماندگار با یاران «ارباب حلقه‌ها» می‌بینند؛ یعنی «امید» فتنه‌گران را کسی یا گروهی سعی دارد «زنده» کند. توصیه ما به امیدسازان گرامی این است که برای به دنیا آوردن جنین مرده اصلاحات تلاش مضاعف نکنند. نه روزنامه شرق به یاران «م» در بحبوحه انتخابات وفا خواهد کرد نه روزنامه‌های «اعتماد» و «آرمان» از پتانسیلی مردمی برای زنده نگاه داشتن یاد و خاطره مشاور زندانی عزیز برخوردارند که اتفاقا «ایران را هم دوست دارد»! پدر عاجر اصلاحات حداکثر خواسته‌اش از تکیه‌زنندگان فعلی بر اریکه قدرت، اجاره یک رحم است برای تولد مجدد فرزند شوم استعمار! وگرنه این بوی خوشی که از حیات اپوزیسیون بلند است و به مشام خادمین ملت می‌رسد بوی کباب نیست! خرهای قبلی را داغ کرده‌اند و در انتظار مرکب‌های جدید بسر می‌برند! نشانه‌اش هم این است که باربران قبلی را «براندازان فرنگ‌نشین» نامیده‌اند نه «خرهای خوب قدیمی» که اتفاقا امروز از شدت حمالی از پا افتاده‌اند و ایام بازنشستگی را با دریوزگی سپری می‌کنند!