گروه سیاسی: اظهارات غیرمنتظره هیلاری کلینتون، وزیر خارجه آمریکا درباره تحریم‌ها علیه ایران با واکنش چهره‌های سیاسی و تحلیلگران مواجه شد. این مصاحبه در حالی انجام شد که تا پیش از آنچه در مذاکرات و چه در اظهارات علنی آمریکایی‌ها از اینکه چیزی درباره احتمال کاهش تحریم‌ها علیه ایران بگویند بشدت اکراه داشتند. تا پیش از این تاریخ، پیدا کردن حتی یک نمونه از اظهارات مقام‌های آمریکایی در این باره که تحت شرایطی احتمال لغو سریع تحریم‌های اعمال شده علیه ایران وجود دارد، بسیار دشوار و بلکه غیر‌ممکن است و اساسا این شیوه سخن گفتن با راهبرد آمریکا علیه ایران که در اصل مبتنی است بر افزایش گام به گام تحریم‌ها به بهانه مساله هسته‌ای- نه برای حل آن-، منافات دارد. اگر اینطور است پس چه چیزی کلینتون را وادار کرد که بی‌محابا از احتمال لغو سریع تحریم‌ها علیه ایران سخن بگوید؟ پاسخ را باید در امیدی که به خیابان‌های تهران بسته بودند، جست. آمریکایی‌ها روز چهارشنبه گذشته برای نخستین‌بار حس کردند تحریم‌ها چنان بر محیط داخلی ایران اثر گذاشته که فضا در حال امنیتی شدن است و مردم تصمیم به حضور در خیابان گرفته‌اند. به گزارش ایران هسته‌ای، آنچه کلینتون را به اظهارنظر سریع درباره موضوع تحریم‌ها واداشت، در واقع محصول تحلیلی بود که آمریکا از ناآرامی روز چهارشنبه در بازار تهران کرد. اگر بخواهیم این تحلیل را خلاصه کنیم، می‌توان مساله را اینطور دسته‌بندی کرد:
1-
آمریکایی‌ها ناآرامی‌های روز چهارشنبه را به عنوان آغاز اعتراضات اجتماعی به وضعیت اقتصادی تحلیل کردند.
2-
ارزیابی آمریکا این بود- و هست- که مردم ایران پذیرفته‌اند بخش مهمی از مشکلات اقتصادی محصول تحریم‌هاست.
3-
همچنین آمریکایی‌ها تصور می‌کردند مردم ایران متقاعد شده‌اند موضوع هسته‌ای- به عنوان منشأ تحریم‌ها- ارزش تحمل فشار اقتصادی تا این حد را ندارد.
4-
نگرانی آمریکا این بود حالا كه یک بار دیگر فرصت بی‌نظیر ناآرامی اجتماعی در ایران به وجود آمده، این فرصت مثل سال 88 از دست برود. آمریکایی‌ها عقیده دارند فرصت سال 88 از جمله به این دلیل از دست رفت که معترضان به جای پیگیری اهداف عینی و مشخص، خیلی زود با اصل نظام درگیر شدند و در نتیجه مقابله سختی با آنها صورت گرفت.
5-
بنابراین ایده آمریکا این است که این بار نباید اشتباه سال 88 را تکرار کرد و معترضان باید نیروی خود را صرف مطالبه یک موضوع مشخص از نظام یعنی کوتاه آمدن در بحث هسته‌ای بکنند.
6-
و برای اینکه این اتفاق بیفتد باید معترضان کدی در ذهن داشته باشند که اگر نظام در موضوع هسته‌ای تغییر موضع بدهد، تحریم را برداشته و در نتیجه مشکلات اقتصادی آنها حل خواهد شد.
بنابراین، این تحلیل کاملا دقیق و قابل دفاع است که کد خانم کلینتون برای جهت دادن به اعتراضات داخل ایران، جلوگیری از به بیراهه رفتن و دور شدن آن از منافع اصلی آمریکا، امید دادن به اینکه این بار معترضان قادر خواهند بود یک دستاورد علنی به دست بیاورند و شعله‌ور نگه داشتن آتش آشوب‌ها به داخل ایران ارسال شد. این موضوع علاوه بر اینکه اولویت‌های آمریکا را به ما نشان می‌دهد، واجد این پیام هم هست که آمریکا به خوبی تجربه فتنه 88 را مطالعه و سعی کرده درس‌هایی کاربردی از آن بیاموزد. اینکه ماهیت ناآرامی چهارشنبه چه بود و استراتژی خانم کلینتون چرا شکست خورد، موضوع نوشته‌ای دیگر خواهد بود.