سونامی سرطان به تقلب پیوست!
پس از واکنش‌های رسانه‌ای به ادعای «سونامی سرطان» معصومه ابتکار، عضو شورای شهر تهران در روزنامه «وطن‌امروز» و چندین سایت خبری، خانم ابتکار ترجیح داد سکوت کند. در این مدت درخواستی که از او مطرح شد این بود که ادعای خود را براساس کدام یافته تحقیقاتی بیان کرده است؟ متن گزارشات «وطن‌امروز» و سایت‌های خبری که بر پایه استنادات علمی مراکز پژوهشی از جمله تحقیقات سازمان جهانی بهداشت (WHO) تهیه شده بود تاکنون بی‌جواب مانده است. در این میان سایت خبری «بولتن نیوز» پس از درخواست خود از این عضو شورای شهر تهران برای ارائه مستندات ادعای خود، یک روز شمار نیز در صفحه اول سایت قرار داد که 31 روز از تاريخ آن می‌گذرد.
دستبرد علمي خانم ابتكار به يك مقاله
اما سوابق خانم ابتكار به ادعاي دروغ «سونامي سرطان» ختم نمي‌شود. مقاله علمی چاپ شده توسط خانم ابتکار در مجله Iran Journal Allergy Asthma Immunol توسط محققان پروژه کشف دستبرد علمی دژاووی دانشگاه تگزاس آمریکا با این اتهام که ۸۵درصد آن مشابه مقالات دیگر علمی است یک مقاله تقلیدی شناخته شد. ابتکار در نامه‌ای خطاب به محققان پروژه دژاوو از خود برابر اتهامات وارده دفاع کرد: «آن طور که قبلا در پاسخ به دو ژورنال و مولفین اعلام کردم 2 یا 3 پاراگراف و یک جدول از مقاله رایدل بدون ذکر منابع درج شده که این یک اشتباه بوده و از بابت آن عذرخواهی کردم؛ با ذکر این نکته که آن زمان با یک دانشجو کار می‌کردم و نمی‌دانستم برخی از بخش‌های متن را به طور مستقیم استفاده کرده است [ابتکار تنها نویسنده مقاله‌است]... این مقاله مروری بوده و با همکاری یک دانشجو انجام شد. قبلا چندین سمینار درباره این موضوع داشتم و ژورنال از من دعوت کرد مقاله‌ای مروری در این باره ارائه دهم. شما مدعی شده‌اید این مقاله یک کار تقلیدی است. آیا مطالعه مروری قبل از مقاله من در خصوص آلودگی هوا و تغییرات الگوهای سایتوکاینی منتشر شده‌است؟ آیا این ایده برای مقاله مروری جدید بوده یا براساس ادعای شما تقلیدی به حساب می‌آید؟ جناب دکتر گارنر، کار شما برای من آگاه کننده بود و من به خاطر کوتاهی عذرخواهی کرده‌ام و پس از این در تهیه مطالب علمی دقت بیشتری خواهم کرد و از شما نیز ممنونم ولی با توجه به موارد بالا آیا فکر نمی‌کنید قضاوتی ارزشی را در مورد من انجام دادید، بدون اینکه فرصت پاسخ و دفاع به من داده باشید و ادعاهای خود را روی اینترنت برای طیف وسیعی از ببیندگان گذاشتید در حالی که امکان پاسخ گویی من نبوده‌است؟» نشریه نیچر در یکی از شماره‌های بعدی خود گزارشی از بازتاب این حادثه در ایران به چاپ رساند که در آن یکی از نویسندگان مقاله اصلی اعلام کرده است از توضیحات ابتکار قانع نشده است و گفته است: «مقاله کپی واقعی از کارهای دیگران است و حتی غلط‌های نگارشی نیز کپی شده است.» محمداسلامی، سردبیر این ژورنال ایرانی در مصاحبه با نیچر اعلام کرد این مقاله پس فرستاده خواهد شد و همچنین در سرمقاله‌ای بر سیاستش برابر کپی‌برداری تاکید خواهد کرد. رجانیوز نيز در آن زمان نوشت: وی با اعتراف به دزدی علمی خود در نشستی در دانشگاه شیراز گفت: «من عذر می‌خواهم، انسان جایز الخطاست.» به هر حال متاسفانه موضوع نشر افكار تخريب‌كننده افكار عمومي يا سوءاستفاده از گزينه‌هاي علمي براي ارتقای شخصيتي خود چيزي است كه معصومه ابتكار نه امروز و در قالب سرطانزا بودن امواج ماهواره‌اي بلكه از سال‌هاي دور و در مقالات علمي خود مورد استفاده قرار مي‌داده است و با توجه به اينكه قوانيني در كشور ما وجود ندارد كه جلوی اينگونه سوءاستفاده‌ها و بازي با احساسات مردم را بگيرد چاره‌اي نيست جز نشست و تحمل آن! موضوعي كه اي‌كاش با ورود مجلس و گذراندن برخي قوانين بيشتر مورد توجه قرار مي‌گرفت و مسموم‌كنندگان فضاي عمومي جامعه را تحت كنترل بيشتري قرار مي‌داد.