ادامه از صفحه اول
خلأ فرهنگ روز اسلامی در جامعه مسلمان امروزی بیداد می‌کند. این عارضه هرچه سریع‌تر باید علاج شود تا در تحقق تمدن نوین اسلامی تسریع شود.
ثبات سیاسی:
حرکت در مسیر تحقق تمدن نوین اسلامی باید بستر مناسب را دارا باشد. در جمهوری اسلامی ایران، در زمان فعلی مهم‌ترین مولفه بستر‌ساز، ثبات سیاسی است. جمهوری اسلامی ایران تلاطم‌های بسیاری را پشت‌سر گذاشته است. و این موضوع اصلی‌ترین عامل عقب‌ماندگی در فرهنگسازی اسلامی بوده است. بحران‌های سیاسی همواره اولویت فرهنگ را زیر‌سوال برده است. اینک نظام اسلامی در شرایطی به سر می‌برد که نیازمند حرکت به سمت تولید نرم‌افزار فرهنگی است. فرصت‌های جهانی این را می‌گوید. تولید فکر فرهنگی نیازمند ثبات سیاسی است. بنابراین بیراه نیست اگر بگوییم در شرایط فعلی و با احتساب حرکت در مسیر تحقق تمدن نوین اسلامی، اولویت نخست، تحقق ثبات سیاسی است. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای اندرز‌ها و هشدارهای جدی درباره حفظ ثبات سیاسی مطرح کرده‌اند. اقتدار نسبت به دشمنان و انصاف و اعتدال نسبت به دوستان در فرمایشات ایشان، نشانگر اهمیت جهت‌گیری کلان به سوی چشم‌انداز تمدنی جدید است. اساسا هیچ اولویتی غیر‌از این نیز نمی‌تواند موجب نظام‌مند شدن رفتار یک ملت شود. حقیقتا افق تمدن نوین اسلامی بسیار فرا‌دست است. بدون تردید حرکت در امتداد این افق در ذات خود دربردارنده برکات بسیار است. بنابراین هر مسؤولی در جمهوری اسلامی که دانسته یا ندانسته با کردار خود موجب مخدوش شدن ثبات سیاسی شود؛ بزرگ‌ترین خائن به آینده امت اسلامی است. از پرداختن به موضوعات غیرضرور و ابهام‌آفرین و همچنین نابردباری در مقابل مواضع سیاسی و گره زدن آن به منافع ملی باید پرهیز شود. از آن مهم‌تر؛ این فرمایشات فصل‌الخطاب رهبر انقلاب باید منشور سیاسی- اخلاقی در رقابت سیاسی قرار باشد. چراغ سبز به دشمنان، اعم از داخلی و خارجی، مترادف مخدوش کردن ثبات سیاسی است. اشاره مکرر به موضوع فتنه از سوی ایشان در این سفر، نشانگر جایگاه دنباله فتنه در چشم‌انداز مذکور است. تفاسیر جریانی نادرست از این سخنان، یک نشانه خطرناک تلقی می‌شود. خط درگیری با دشمن به هیچ وجه نباید تغییر کند. و توپخانه‌ها فقط باید در این خط درگیری استفاده شوند. البته این نکته باید گوشزد شود که عاقبت فتنه‌گران، آینه عبرت گروه‌ها‌ست بنابراین از ارائه تحلیل‌های بودار مثل لزوم حضور دشمنان در رقابت برای تحقق انتخابات پرشور باید به جد پرهیز شود. در این شرایط 2 نکته باید محل تامل قرار گیرد:
1-
اسلوب راهبری حضرت آیت‌الله خامنه‌ای یک محور برجسته دارد که کسی نمی‌تواند منکر آن شود و آن استفاده از همه ظرفیت‌ها و توانمندی‌های «دوستان» است. ایشان حتی کارکرد «نصیحت» را در کارزارهای سیاسی گوشزد می‌کنند.
2-
در آستانه نهضت فرهنگسازی اسلامی در کشور، باید توجه داشت که الگوی ولایتمداری نوین ارائه و عرضه شود. نمی‌توان مدعی کوشش برای فرهنگسازی اسلامی با محوریت ایران شد اما فصل‌الخطاب ولی فقیه را در معادلات جناحی تجزیه کرد. اینک که رهبر انقلاب پیشرو در تحقق بخشیدن به افق‌های فرادستی شده‌اند؛ شایسته است همه جایگاه‌های حکومتی و سیاسی در این مسیر نقش‌آفرینی کنند تا در مسیر تولید فکر اسلامی در طراحی سبک زندگی، خود به خود نوعی ولایتمداری محوری در همه شئون نمودار شود. اگرچه چشم‌اندازی که رهبر انقلاب ترسیم کردند بسیار جذاب و محرک است اما ساده‌لوحی درباره تمرکز فعالیت‌ها را تجویز نمی‌کند. باید از همه ابزارهای ممکن، بویژه رسانه استفاده شود تا نوعی محافظت و پاسداری از این الگو محقق شود. شاید بتوان جرات به خرج داد و گفت، سفر خراسان شمالی مبدأ سنجش رفتارهاست. چه دوست و چه دشمن.