دانش پورشفیعی: بیش از 60 سال پیش زمانی‌که اروپاییان دریافتند کاربرد آهن، آلومینیوم و سایر فلزات برای ساخت در و پنجره مشکلاتی به همراه دارد و علاوه بر این عایق دما، برودت و گرما نیست و در مقابل حفظ انرژی نیز امنیتی ندارد، همچنین با پیشرفت شهرنشینی و افزایش آلودگی صوتی و هوا در و پنجره‌های فلزی صدا را به محل کار و زندگی انتقال می‌دادند، بنابراین آنها درصدد برآمدند محصول جدیدی را جایگزین آن کنند که این مشکلات را نداشته باشد در نتیجه به یوپیویسی دست یافتند. تاریخچه ورود این محصول به ایران به دهه 50 شمسی برمی‌گردد. در اوایل انقلاب اسلامی افرادی درصدد برآمدند تا این تکنولوژی را به ایران بیاورند اما چون ثبات اقتصادی و سیاسی نبود، کار متوقف ماند. اما از حدود 10 سال پیش واحدهای تولیدی این محصول به‌طور رسمی در ایران فعال شد که ابتدا بیشتر وارداتی بود ولی اکنون همگی تولید داخل است. در حال حاضر 30واحد تولیدی پروفیل یوپیویسی (کمتر از 20 واحدکار می‌کنند) و30 هزار واحد تولیدی در و پنجره زیر‌مجموعه این 30 واحد در کشور کار می‌کنند که اشتغالزایی آن 30هزار واحد، حدود 45 هزار نفر است و در30 واحد تولیدی پروفیل هم حدود 2 هزار نفر مشغول به‌کار هستند که در مجموع رقم اشتغالزایی در این صنعت به 50 هزار نفر می‌رسد. بنابر اعلام انجمن تولیدکنندگان پروفیل یوپیویسی در و پنجره ایران ، ظرفیت اسمی30واحد تولیدی پروفیل100 هزار تن است که می‌توانند 70هزار تن خروجی واقعی داشته باشند ولی تولید آنها حدود 40هزار تن است. از جمله عواملی که در این سال‌ها بر رونق این صنعت افزوده، این بوده که شهرداری حدود 3 تا 4 سال است آن را جزو الزامات ساختمان قرار داده و اکنون این صنعت به‌خوبی در ساخت و ساز جا افتاده و می‌توان گفت که جزو جدایی‌ناپذیر ساختمان است. علاوه بر این اجرای قانون هدفمندکردن یارانه‌ها تاثیر بسیار زیادی در این‌باره داشت چراکه این محصول توان بالایی در حفظ انرژی دارد طوری که حدود 25 تا 30 درصد انرژی ساختمان از در و پنجره خارج می‌شود که قابل ملاحظه است و نکته دیگر اینکه علاوه بر موضوع انرژی، عایق صوت بودن این نوع در و پنجره‌ها قابل توجه است. نایب‌رئیس انجمن تولیدکنندگان پروفیل یوپیویسی در و پنجره ایران با بیان اینکه پی‌وی‌سی در ایران توسط واحدهای پتروشیمی تولید می‌شود ولی میزان عرضه آن کافی و پاسخگوی واحدهای پروفیل‌سازی نیست، اظهار می‌دارد: 75 درصد این محصول پی‌وی‌سی و 25 درصد افزودنی‌هاست که مواد افزودنی تمام وارداتی است. به گفته محمود صداقت از نظر وزنی 75 درصد مواد اولیه این محصول در ایران تولید می‌شود ولی توانایی تأمین این 75 درصد به طور كامل ندارد در حالی که از نظر قیمت و ارزبری آن 25 درصد افزودنی‌ها با این 75 درصد برابری می‌کند. صداقت با اظهار تأسف از این چرخه خرید، خاطر‌نشان می‌کند: در 8 ماه اخیر اتفاقاتی افتاد که توجیهی نداشت به‌عنوان نمونه اعلام کردند امروز 4 هزار تن پی‌وی‌سی در بورس عرضه می‌شود و در مقابل 150 هزار تن تقاضا آمد در حالی که مصرف سالانه کشور 400 هزار تن است و این حجم تقاضا یعنی مصرف 6ماه کشور؛ تلقی ما این بود که افرادی ماده اولیه را از مسیر توزیع صحیح خود خارج کرده‌اند. صداقت ادامه می‌دهد: در آن زمان تولیدکنندگان ترجیح دادند نیاز خود را از بازار آزاد تامین کرده و مراجعه‌کنندگان به بورس مسیر خرید را به اجبار به سمت واسطه سوق دادند. البته انجمن در این باره جلساتی را با مدیر بازرگانی شرکت ملی پتروشیمی برگزار کرد و شرکت پتروشیمی هم قول داد درجه 67 این ماده اولیه که برای صنعت دیگری مصرف ندارد و ویژه تولیدکنندگان پروفیل یوپیویسی است را پس از عرضه در بورس به‌طور انحصاری در اختیار این صنعت قرار دهد که اکنون و پس از 4 تا 5 ماه انتظار هنوز این قول عملی نشده است. به گفته نایب‌رئیس انجمن تولیدکنندگان پروفیل یوپیویسی در و پنجره ایران، مدتی است که تامین مواد اولیه برای این صنعت، تهدیدي بسیار جدی شده است. صداقت اضافه می‌کند: آنچه اخیرا و در یک‌ماه گذشته (شهریورماه) رخ داده و بسیار نگران‌کننده است یکی رشد قیمت بی‌رویه و تصاعدی مواد اولیه و دیگری کمبود مواد اولیه است. به عنوان نمونه قیمت یکی از مواد افزودنی وارداتی این صنعت که دی‌اکسید تیتانیوم است، سال گذشته هر کیلوگرم 5/5 هزار تومان بود، در بهار امسال به 7 هزار تومان، در مرداد به 10 هزار تومان و در پایان شهریورماه به کیلویی 14 هزار تومان رسید و همچنان در حال افزایش است. او درباره اولویت‌بندی مواد اولیه وارداتی این صنعت می‌گوید: بخشی از مواد اولیه این صنعت در اولویت 5 و بخشی در اولویت 9 است. صداقت با تصریح اینکه ارز مرکز مبادلاتی هم راهگشای این صنعت نخواهد بود، تاکید می‌کند: دولت همین ارز آزاد را به میزان کافی در اختیار تولیدکنندگان قرار دهد، واحدهای تولیدی حاضرند آن 2 درصد را هم از جیب خود بگذارند تا چرخ تولید نایستد. به گفته صداقت، اکنون تعرفه واردات پروفیل 30 درصد است که مناسب است ولی عواملی هستند که می‌گویند برای هر کیلوگرم پروفیل، 900 تومان می‌گیریم و جنس وارداتی را در تهران تحویل می‌دهیم. این نشان می‌دهد که در بعضی جاها رانتی حاکم است و این تهدیدی برای صنعت بوده و باید در مبادی ورودی دقت بیشتری روی محصولات مشابه صورت گیرد. او با بیان اینکه نامگذاری امسال به نام سال تولید ملی با درایت خاصی صورت گرفته، افزود: این نامگذاری سبب شد دست‌اندرکاران تولید بیش از پیش خود را مقید به حمایت از تولید داخلی کنند. صداقت در ادامه می‌گوید: بر اساس آمار ارائه شده، 11 میلیون واحد مسکونی و اداري دارای80 میلیون پنجره در بافت قدیمی شهری، قرار دارند که در مصوبه هیات دولت در سال 1389 اعلام شد ساختمان‌هاي این مناطق در صورت تعویض پنجره‌ها، نیاز به تخریب ندارند. به موجب آن مصوبه قرار بود یارانه‌ای از سوی شرکت نفت پرداخت شود و در این‌باره نیز شرکت بهینه‌سازی مصرف سوخت با اعضای انجمن تولیدکنندگان پروفیل یوپیویسی جلساتی داشت. اما مصوبه تعویض در و پنجره که به تصویب هیات وزیران رسیده بود، متوقف ماند و سپس اعلام شد وزیر نفت جلوی اجرای مصوبه را گرفته است. او به بانکها پیشنهاد می‌دهد با انعطاف بیشتری به واحدهای تولیدی نگاه کنند چراکه بیشتر تولیدکنندگان این صنعت معوقه دارند اما بانکها در سال 91 معوقات آنها را پلکانی کرده‌اند. به گفته صداقت، چنانچه تولیدکنندهای نتواند اقساط را پرداخت کند به ازای هر ماه تاخیر، درصد جریمه افزایش پیدا می‌کند بنابراین هرچه توان پرداخت تولیدکنندهای کمتر است، درصد جریمه او بیشتر خواهد بود. او در ادامه می‌گوید: بر اساس ماده 28 قانون بودجه 90 و ماده 29 بودجه 1391 به موسسات مالی و اعتباری دارای مجوز از بانک مرکزی اجازه داده شده تا اصل و سود تسهیلات سر‌رسید شده و معوقات واحدهای تولیدی دارای مشکل را تا 5 سال تقسیط کنند اما زمانی‌که به بانکها مراجعه می‌کنیم در جواب می‌گویند، نمی‌خواهیم از این اجازه استفاده کنیم. نکته قابل‌توجه آنکه این قانون فقط بانک‌های دولتی را مدنظر قرار داده است و در ماده 29 هم گفته شده که بانکها و موسسات اعتباری دولتی دارای مجوز از بانک مرکزی موظف به اجرای این قانون هستند.