گروه سیاسی: یک پایگاه تحلیلی بین‌المللی در گزارشي دلايلي روشن ارائه می‌کند مبنی بر اینکه برنامه هسته‌ای ایران تسلیحاتی نبوده و ایران تهدیدی وجودی نیست. پایگاه تحلیلی بین‌المللی «تاک‌استرات» در مقاله‌ای می‌نویسد: گزارش‌های رسانه‌ای پر از روایات گمراه‌کننده، سوابق ناقص و افسانه‌ای تمام‌عیار درباره ایران و برنامه هسته‌ای آن است. به‌رغم نتیجه‌گیری‌های معکوس انجمن اطلاعاتی و سابقه تاریخی تحدید نفوذ سیاست جنگ سرد، همان‌طور که می‌توان انتظار داشت، اظهارات «اوباما» بر حسب وظیفه به وسیله طبقه تندنویس ما رونویسی شد. این پیرو آخرین وحشت رسانه‌ای درباره قابلیت‌های هسته‌ای ایران و کدورت اخیر بین ایالات متحده و اسرائیل بر سر آن است. بسیاری از گزارش‌های رسانه‌ای مثل سخنرانی «اوباما»، پر از روایات گمراه‌کننده، سوابق ناقص و افسانه تمام‌عیار درباره ایران و برنامه هسته‌ای آن است. از سوي ديگر با توجه به اينكه مردم و رسانه‌هاي آمريكا با این باور به بازی گرفته شدند که «صدام حسین» تسلیحات کشتارجمعی در اختیار دارد، این بار باید ما را دچار تردید کند. آثار مصیبت‌بار آن جنگ 3 تریلیون دلاری هنوز در سراسر جهان احساس می‌شود. من برای کسانی که علاقه‌ای به دیدن عاقبت بسیار خونین پرهزینه ندارند، این دوره مقدماتی دفاع عقلانی از خود را ارائه می‌کنم. تنها راه رد کردن و برچیدن شعار، آگاه بودن از حقیقتی است که این شعار مدعی آن است.
ایران در حال ساخت تسلیحات هسته‌ای نیست
به گزارش اشراف، در گزارش برآورد اطلاعات ملی آمريكا آمده است: «ما با اطمینان زیاد تخمین می‌زنیم پاییز 2003 تهران برنامه تسلیحات هسته‌ای خود را متوقف کرده است.» (برآورد اطلاعات ملی 2007، مقاصد و قابلیت‌های هسته‌ای ایران؛ نوامبر 2007). مقامات ارشد اسرائیلی زیادی که روزهای اخیر با آسوشیتدپرس گفت‌وگو کردند، اظهار کردند اسرائیل به سمت دیدگاه ایالات متحده مبنی بر اینکه هیچ تصمیم نهایی برای ساخت بمب از سوی ایران گرفته نشده، تغییر عقیده داده است. (آسوشیتدپرس، «اسرائیل دیدگاه نسبت به ایران را تغییر می‌دهد» ؛ 18 مارس 2012)
برآورد اطلاعات ملی 2011 درباره گردآوری ترکیبی داده‌هایی که 17 آژانس اطلاعاتی آمریکا ارزیابی کرده‌اند، اظهار داشت: هیچ تجدیدنظر جدی در برآورد بحث‌برانگیز اطلاعات ملی 2007 (درباره ستیزگرایان) که ابراز داشت ایران برنامه تسلیحات هسته‌ای خود را در سال 2003 متوقف کرده است، وجود ندارد. در حالی که برآورد 2011 پیشرفت امروزی برنامه هسته‌ای غیرنظامی ایران از جمله تعداد افزایش یافته سانتریفیوژهای در حال کار را دربر می‌گرفت، باز هم نتوانست هیچ مدرکی دال بر اینکه برنامه در حال تسلیحاتی شدن است، جمع‌آوری کند. این یافته‌ها گزارش‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را بازگو می‌کند که آن هم به این نتیجه رسیده است که ایران در حال ساخت تسلیحات هسته‌ای نیست. گزارش‌های آژانس درباره کوچک‌ترین اشاره به ابهام یا سوءنیت مورد تعمق قرار گرفت که بعدا به عنوان مهم‌ترین رویدادها در خلاصه اخبار غرب منتشر شد. نمونه تازه چنین ابهام عمدی گزارش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درباره ایران در 30 آگوست 2012 بود. گزارش‌های عادی رسانه‌های آمریکا بر افزایش زیرساخت‌های هسته‌ای ایران (تولید زیرزمینی سانتریفیوژ و غیره) تاکید کردند، در حالی که بیان نکردند ذخیره اورانیوم 20 درصد غنی‌شده آنها، تنها ماده‌ای که قابلیت غنی‌سازی بیشتر تا 85 درصد یا درجه تسلیحاتی را دارد، در واقع در نتیجه تبدیل به صفحات سوخت برای استفاده در راکتور تحقیقاتی تهران که ایزوتوپ‌های پزشکی تولید می‌کند، کاهش یافته است. بنابراین توسعه هسته‌ای طبق فرضیه نادرستی که مشابه پیشروی به سمت سلاح است، مورد تاکید قرار می‌گیرد، در حالی که مدرک تبرئه‌آمیز، یعنی مطالعه موردی درباره عملکرد اخبار و تبلیغات، کنار گذاشته می‌شود.
مقدمات ضروری قبل از تسلیحاتی کردن برنامه هسته‌ای
برنامه هسته‌ای غیرنظامی را نمی‌توان به راحتی به برنامه تسلیحاتی تبدیل کرد - قبل از اینکه کشوری برنامه تسلیحاتی را آغاز کند، باید مهرهای نظارتی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بر ذخیره اورانیوم را بشکند، در حالی که تحت بازرسی دوربینی مداوم نیز قرار دارد - . همچنین باید بازرسان بین‌المللی را که در حال حاضر دسترسی نامحدودی به تمام سایت‌های هسته‌ای ایران دارند، اخراج کند. انجام این مراحل بسیار علنی اولین علایم هشداردهنده واقعی است که ایران در حال ساخت تسلیحات هسته‌ای است. ایران به عنوان امضاکننده معاهده منع گسترش [تسلیحات] هسته‌ای «ان پی‌تی»، حق دارد اورانیوم را به میزان کم برای مصرف برق داخلی و مداوا، از قبیل رادیوتراپی بیماران سرطانی غنی‌سازی کند.
غرب با تحریم ایران خودزنی می‌کند
در همین حال اندیشکده آتلانتیک در گزارشی به سران غربی یادآور شده، تحریم‌های بی‌رویه ایران امکان وارد آمدن آسیب به اقتصاد جهانی را بیشتر کرده است. در بخشی از این گزارش به نقل از مهرداد عمادی، تحلیلگر منطقه در موسسه بین‌المللی بتاماتریکس آمده است: تحریم‌ها اغلب اقدامات پرمخاطره‌ای هستند که می‌تواند هم برای وضع‌کنندگان و هم برای هدف تحریم‌ها مشکل ایجاد کند. در ادامه این گزارش آمده است: ساختار اصلی تحریم‌ها بر این مبناست که با اعمال فشار مورد نیاز، ایران را برای گفت‌وگو درباره برنامه هسته‌ای‌اش به پای میز مذاکره بکشاند. با این وجود حتی ممکن است غرب هم در صورتی که فشار بیش از حد بالا رود، مشکلاتی را تجربه کند. بل معتقد است: ایالات متحده و اتحادیه اروپایی باید بسیار مراقب باشد که در راه تحریم ایران خودزنی نکنند، زیرا اقتصاد جهانی در حال حاضر نسبت به هرگونه شوک ناشی از تغییر قیمت بسیار حساس و آسیب‌پذیر باقی مانده است. اگر شما محصولات ایران را به‌طور کامل از بازار جهانی نفت خارج کنید، این به تنهایی کافی است تا ایالات متحده را به دوران رکود اقتصادی بزرگ بازگرداند و حتی می‌تواند اثراتی را که ما در اروپا در حال تجربه‌اش هستیم، با آن ترکیب کند. خطر دیگر این است که فشار بیش از حد روی مردم عادی می‌تواند بازی «چه کسی در قبال درد و رنج مردم عادی مسؤول است؟» را بین ایران و غرب آغاز کند. قانم نصیبه، یک کارشناس دیگر معتقد است تمام این عوامل موجب می‌شود سخت بتوان برنده تحریم‌های غرب علیه ایران را پیش‌بینی کرد. وی می‌گوید: «این بازی قماری برای ایران و غرب است. آشکارا غیرممکن است که بگوییم چه کسی در چنین چالشی برنده خواهد شد با اینکه اکثر قریب به اتفاق جمعیت یا طرفدار غرب‌اند یا طرفدار نظام. فکر می‌کنم تصمیم‌گیری سختی خواهد بود».