آقای شجاع‌نوری! می‌خواهیم درباره فیلم «حضرت محمد(ص)» با شما صحبت کنیم که شما در آن نقش حضرت عبدالمطلب را بازی می‌کنید.
من راجع به این فیلم اجازه ندارم صحبت کنم.
راجع به خود فیلم حرف نمی‌زنیم، بیشتر درباره حواشی فیلم و درباره خودتان حرف می‌زنیم.
بله، در خدمتم.
اینکه شما برای نقش‌های مذهبی و روحانی انتخاب می‌شوید به خاطر فیزیک شماست یا علاقه‌تان؟
فکر می‌کنم بیشتر به خاطر یک شانس است و یک سعادت.
این یک بخش قضیه است اما به هر حال به خود شما هم مربوط می‌شود.
بعد از این سعادت و شانس، فیزیک هم هست که به دنبال همان می‌آید.
اما نکته‌ای هم وجود دارد و آن اینکه شما همیشه در متن سینما و تلویزیون بودید و همیشه به عنوان یک شخصیت مهم و تاثیرگذار در آن حضور داشتید و با توجه به توانایی و علاقه‌تان به بازیگری، طبیعتا می‌توانستید در خیلی از نقش‌های دیگر هم بازی کنید اما شما انتخاب و بازی کردید.
راست می‌گویید. این بوده اما به هر حال اینکه چه کار‌ها و فیلم‌هایی هم سر راه آدم قرار بگیرد، خیلی مهم است. من در 13 سالی که در فارابی بودم و در چند سال بعد از آن، مشغول فعالیت در زمینه حضور بین‌المللی سینمای ایران بودم و این چیزی بود که خودم آن را به وجود آورده بودم، بنابراین خودم خیلی دوست داشتم سینما در آن طرف مرز‌ها هم موفق باشد. من خودم را به نوعی وقف این کار- یعنی معرفی سینمای ایران- کرده بودم. طبیعتا در آن زمان خیلی از فیلم‌ها به من پیشنهاد شد اما من گرفتار کار بودم و نتوانستم در آنها بازی کنم.
کدام نقش به شما پیشنهاد شده بود؟
مثلا همان نقشی که آقای تارخ بازی کردند؛ فیلم «مادر».
وقتی آن فیلم را می‌بینید پشیمان نمی‌شوید؟
پشیمان که نه، چون آقای تارخ آن نقش را خیلی خوب بازی کردند.
نخستین فیلم بزرگی که بازی کردید «شیر سنگی» بود، درست است؟
نه، قبل از آن «دست‌نوشته‌ها» را بازی کردم. در همه فیلم‌هایی که بازی کردم تا الان که در خدمت شما هستم هیچ‌وقت این‌طور نبود که از وقتی دارند سناریو را می‌نویسند، به من بگویند ما این نقش را برای تو می‌نویسیم و می‌خواهیم تو در این نقش بازی کنی. اتفاقا اغلب فیلم‌هایی که عذرخواهی کردم و بازی نکردم همین فیلم‌هایی بودند که بر اساس من و کاراکتر من می‌نوشتند. من می‌گفتم لطف کنید و ننویسید. مثلا فیلم «شب یلدا»ی آقای پوراحمد همین‌طور بود. ایشان خیلی به من لطف داشتند و گفتند می‌خواهیم تو این فیلم را بازی کنی اما من گفتم خواهش می‌کنم این کار را نکنید چون من بشدت گرفتار کار هستم. غیر از آن فیلم‌هایی که بازی کردم، فیلم‌هایی بود که در دقیقه 90 آمدند سراغ من و گفتند هر‌کسی دیگر که فکر کردیم نشد یا کسی را پیدا نکردیم یا کسی مناسب نبود یا فیزیکش نمی‌خورد یا... بنابراین حتما باید در این فیلم بازی کنی چون ممکن است این پروژه بخوابد.
از جمله «روز واقعه»؟
بله، از جمله یا به طور اخص «روز واقعه». برای «روز واقعه» یک روز آمدند دفتر من در فارابی و گفتند ما از 400 نفر تست گرفتیم. با وجود آنکه آقای بهشتی مخالف هستند که تو در فیلم بازی کنی، آمدم بگویم هیچ چاره‌ای نیست. چند سکانس از فیلم ساخته شد و حدود 15 میلیون آن زمان برای فیلم خرج شده و همه چیز آماده است و تو اگر نیایی بازی کنی فیلم ساخته نمی‌شود، بنابراین من رفتم و بازی کردم.
به نسبت مشغله‌های آن موقع الان دوره فراغت شماست، درست است؟
بله، سینمای ایران در خارج از کشور به‌سر‌انجامی رسیده و دیگر آن وظیفه از من ساقط شده و دیگر اضطرار و وظیفه‌ای در آن باره نداریم، یعنی درخت‌های آن باغ قوی و تناور شده‌اند و نیاز به مراقبت دائم ندارند، بنابراین او می‌تواند برود دنبال کار خودش و من هم بروم دنبال کار خودم. حالا من بیشتر روی بازی تمرکز می‌کنم.
الان تمرکز‌تان روی بازی است یا تهیه‌کنندگی؟
الان اولویت دوم من تهیه‌کنندگی و اولویت اول هم بازیگری است. تهیه‌کنندگی هم کماکان در وظیفه من هست و اگر فیلمی پیش بیاید که فیلم خوبی باشد و چاره دیگری برای ساخت آن نباشد جز آنکه من تهیه‌اش کنم، این کار را می‌کنم.
در فیلم «حضرت محمد(ص)» در نقش عبدالمطلب بازی می‌کنید. آیا در انتخاب شدن برای این نقش هم به توفیق قائل هستید یا اینکه آقای مجیدی هم فیزیک یا بازی شما را مدنظر داشتند؟
نه، نه، من از اول مد نظر نبودم اما در اثر اتفاقاتی که افتاد ناگهان فکر کردند به من بگویند. مجیدی مرا می‌شناخت و به هر حال سعادتی پیدا کردم که در این نقش و در این پروژه حضور داشته باشم.
این پروژه الان در چه مرحله‌ای است، خود شما از این کار رضایت دارید و از کار کردن در آن لذت می‌برید؟
فوق‌العاده لذت می‌برم. فوق‌العاده لذت می‌برم. خیلی خیلی لذت می‌برم. میزان لذتی که از همکاری با این پروژه می‌برم قابل وصف نیست و امید دارم که نتیجه کار هم همین‌گونه باشد.
این کار با فیلم‌های دیگری که قبلا در ژانر مذهبی ساخته شده بود چه تفاوت‌هایی دارد و ویژگی آن چیست که بتواند این ژانر را دچار تحول یا پیشرفت بیشتر کند؟
من در جریان فیلم‌های مذهبی دیگر نیستم و فقط در جریان «روز واقعه» هستم. در «روز واقعه» اگر نگویم موفق‌ترین، می‌توانم بگویم یکی از موفق‌ترین فیلم‌های مذهبی بوده که تا حالا ساخته شده. اگر بخواهم آن را با این فیلم مقایسه کنم فرق‌شان در مدیریت پروژه است و الا اخلاصی که تیم سازنده فیلم «روز واقعه» داشتند با میزان عشق و علاقه عوامل این فیلم در هر دو مشترک است. همان‌طور که گفتم تنها تفاوت در نوع مدیریت و حجم پروژه است که فیلم «حضرت محمد(ص)» به مراتب با بنیه مدیریتی بسیار بالاتری ساخته می‌شود. نکته مهمی که در فرق بین فیلم «روز واقعه» و این فیلم وجود دارد این است که فیلمنامه آن فیلم حدود 10 سال قبل از آن توسط بهرام بیضایی نوشته و منتشر شده بود و خیلی‌ها آن را خوانده بودند اما در این فیلم کسی از فیلمنامه‌اش خبری ندارد.