در حالی که همچنان فیلم «آرگو» ساخته ضدایرانی بن افلک در سینماهای آمریکا روی پرده است، لابی‌ها و فضاسازی‌ها برای تقدیم جایزه اسکار 2013 به این فیلم پررنگ‌تر می‌شود. به گزارش مهر، بن افلک کارگردانی است که در کارنامه خود آثاری چون «شهر» و «رفته عزیزم رفته» را ثبت کرده ولی این روزها با اکران فیلم «آرگو» اسمش بار دیگر بر سر زبان‌ها افتاده است. البته این‌بار ایرانی‌ها بیشتر این فیلمساز و بازیگر آمریکایی را می‌شناسند چرا که فیلم «آرگو»ی او به دلیل ضدایرانی بودن تبدیل به اثری جنجالی شده‌است. این فیلم به سبکی ساخته شده که توجه تماشاگر را از ابتدا تا انتهای نمایش به سمت خود معطوف می‌دارد ولی نکته قابل توجه آن این است که بخشی از تاریخ ایران و انقلاب اسلامی را به گونه‌ای تصویر می‌کند که چهره‌ای نادرست از ایرانی‌ها به نمایش می‌گذارد. فیلم «آرگو» با نگاهی کوتاه به تاریخ، ابتدا به دهه‌های قبل از سال 1979 برمی‌گردد و حمایت دولت آمریکا از محمدرضا پهلوی را به تصویر می‌کشد و سپس به ماجرای تسخیر سفارت آمریکا و عملیات نجات کارمندان آن وارد می‌شود. فاکس‌نیوز در جدیدترین گزارش خود درباره این فیلم آورده است: این فیلم داستان گروگانگیری 6 عضو سفارت آمریکا و تسخیر لانه جاسوسی آمریکا توسط دانشجویان خط امام در ایران است. این 6 عضو مخفیانه از آنجا فرار می‌کنند و به سفارت کانادا پناه می‌برند، سپس توسط نقشه CIA از طریق یکی از ماموران آن به نام تونی مندز نجات پیدا می‌کنند و با هویت جعلی کانادایی از خاک ایران خارج می‌شوند. ماجرای فریبکاری آمریکایی‌ها اینگونه رقم می‌خورد که تونی مندز برای فرار از ایران دست به یک دروغ بزرگ می‌زند؛ او با نوشتن یک سناریوی سیاسی خود را در قالب یک کارگردان برای ساختن فیلمی به نام «آرگو» جا می‌زند که همراه 2 همکار خود به ایران سفر کرده‌اند. همکاران تونی مندز (بن افلک)، جان چمبرز (جان گودمن) و لستر سیگل (آلن آرکین) هستند که مثلا به عنوان دستیاران فیلمسازی به همراه او وارد خاک ایران شده‌اند. چگونگی صحت جزئیات این فیلم مورد تردید است و اکران آن برای نخستین‌بار در جشنواره تورنتو همزمان با قطع روابط دیپلماتیک ایران و کانادا صورت گرفت. بن افلک برای بازسازی شرایط آن زمان به طور واقعی و طبیعی بویژه ظاهر بازیگران و مدل موها و لباس‌های آنها، از گریمورهای متبحری استفاده و سعی کرده دکور صحنه‌ها بسیار شبیه به دهه 50 ایران باشد. کریس تریو به عنوان فیلمنامه‌نویس «آرگو» سعی کرده لحظات کمیک و خنده‌دار را نیز در این فیلم جدی قرار دهد، بن افلک نیز به عنوان یک کارگردان توانسته این لحظات خنده‌دار را به‌خوبی در فیلم جایگذاری کند، طوری‌که در تضاد با جریان اصلی فیلم قرار نگیرد و توجه بیننده را از فضای فیلم دور نکند. بن افلک از ترفندهای فیلم‌های قدیمی برای به تعلیق درآوردن فضای داستان و میخکوب کردن تماشاگر استفاده کرده است. پختگی در روش فیلمسازی او در صحنه‌های مختلف فیلم مشهود است. البته او در آموزش فارسی به بازیگرانش موفق نبوده است. با این حال داستان کلی فیلم قصد دارد تماشاگر را قانع کند همه تقصیرات به گردن ایران است و سیاست‌ها و مداخلات آمریکا هیچگونه نقشی در پدید آمدن آن شرایط و برانگیخته شدن خشم دانشجویان انقلابی نداشته است.