دكتر علي‌اصغر خاني:
انفجار روز جمعه لبنان، بازتابي گسترده در منطقه داشت. انفجاري كه با اين دست اتفاقاتي كه در لبنان مي‌افتد تفاوت محسوسي نداشت. آگاهان به مسائل لبنان مي‌دانند كه كمتر انفجار و حمله تروريستي در لبنان به شكل كور و غيرهدفمند انجام مي‌شود و غالب حملات تروريستي كه در لبنان اتفاق مي‌افتد كاملا هدفمند هستند و مقامات سياسي، حزبي و امنيتي اين كشور را هدف قرار مي‌دهند. حملاتي نظير ترور كمال جنبلاط پدر وليد جنبلاط، رئيس حزب سوسياليست ترقي‌خواه يا ترور پير جميل فرزند امين جميل، رئيس حزب كتائب لبنان و از همه شاخص‌تر ترور رفيق حريري، نخست‌وزير وقت لبنان از اين دست بوده‌اند؛ ترورهايي هدفمند كه مقامات شاخص لبنان را هدف گرفته‌اند. با اين نگاه آگاهان به مسائل لبنان از بدو حادثه حدس مي‌زدند كه اين حمله تروريستي هم هدفمند است و در نهايت مشخص شد كه وسام الحسن، رئيس سازمان اطلاعات و امنيت ملي لبنان در اين حادثه كشته شده است. كسي كه به گروه 14 مارس نزديك بود و بالطبع از مخالفان دولت سوريه محسوب مي‌شد. حتي قبل از آنكه مشخص شود در اين حادثه چه كسي ترور شده است وقوع اين حمله در محله‌اي مسيحي‌نشين و در خياباني كه دفتر حزب فالانژ (ربايندگان ديپلمات‌هاي ايراني) قرار داشت، از آن خبر مي‌داد كه توطئه‌اي عليه شيعيان، علوي‌ها و محور مقاومت منطقه‌اي در راه است. پس از آنكه مشخص شد هدف اين حمله وسام الحسن بوده و وي نيز جان خود را در اين حادثه از دست داده است، سناريو شكل كامل‌تري به خود گرفت و آشكار شد كه دشمنان مقاومت سناريوي نخ‌نماي ترور حريري را مجددا به اجرا گذشته‌اند. نقشه‌اي كه هرچند در مختصاتي كوچك‌تر به اجرا گذاشته شده اما مي‌تواند همان تبعات را براي مقاومت داشته باشد و بویژه حزب‌الله و سوريه را تحت فشار قرار دهد. به همين دليل در ساعات اوليه ترور و بي‌آنكه اندك تحقيقي درباره آن انجام شود، بلافاصله سران 14 مارس از سعد حريري گرفته تا فواد سنيوره و وليد جنبلاط و سمير جعع، رئيس حزب قوات اللبنانيه، سوريه و حزب‌الله را متهم كردند كه در اين ترور دست دارند. بي‌ترديد در شرايطي كه سوريه توانسته به خوبي از پس تروريست‌ها بر‌آيد و عملا سلاح‌هاي ارسالي 14 مارس، تركيه، آمريكا و عربستان به سقوط دولت مردمي بشار اسد كمك نكرده است، اين اتهام‌ها مي‌تواند فشارهاي بين‌المللي را بر دولت سوريه تشديد كند. همچنين 14 مارس در تلاش است با طرح اتهام عليه حزب‌الله بحث خلع سلاح مقاومت را مجددا مطرح كند. هرچند مي‌داند راه به جايي نخواهد برد. در اين ميان سقوط دولت نجيب ميقاتي هم كه قرابت غيرقابل انكاري با مقاومت دارد از ديگر اهداف اين پروژه نخ‌نماست. 14 مارس كه در يك پروسه دموكراتيك از تشكيل دولت عاجز ماند، اكنون در تلاش است با استفاده از شانتاژ کردن و به راه انداختن جنگ رواني قدرت را بار ديگر در دست گيرد.