سیدعابدین نورالدینی
شماره هزار است و «وطن‌امروز» دارد وارد هزاره جدید می‌شود. قرار است به فراخور هر سرویس، درباره فراز و فرودها و سیر تحول در این فاصله زمانی 4ساله نوشته شود. اما این قبیل مطالب به نظرم خیلی ریخت جدی ندارند و مانند آدمی می‌ماند که می‌خواهد با پیژامه پشت تریبون برود. درست مثل همین روزها که سیاسیون کشور خیلی‌هاشان با پیژامه با هم حرف می‌زنند. برخلاف تصورات، از منظر سیاسی نمی‌توان درباره این 4 سال و این هزار شماره نوشت. تحولات آنقدر سرعت‌شان زیاد است و آنقدر توازن تقابل، بویژه در رسانه‌ها غیرمنصفانه بوده که صحنه‌های جالبی از جنگ نامتقارن سیاسی را پدید آورد. بگذارید این نوشته مختص به چند خاطره باشد از این دورانی که گذشت؛ خاطراتی که البته بعضی‌هاشان می‌تواند جالب هم باشد.
1 ـ
آقای محمد هاشمی خیلی دوست داشتنی است! در همان ابتدای انتشار «وطن‌امروز» که دوم‌خردادی‌ها داشتند ناز محمد خاتمي را می‌خریدند، با او مصاحبه کردیم و همانطور که قبلا حضوری خبر داده بود؛ گفت: «کاندیدا می‌شوم»! به محض انتشار، رسانه‌های دوم‌خردادی هر کاری کردند او این مصاحبه را تکذیب نکرد. پس از فتنه 88 هم هر وقت فرصتی دست می‌داد با او هم‌کلام می‌شدیم، بچه‌های «وطن‌امروز» را خیلی دعا می‌کرد! بنده خدا فکر می‌کرد از حامیان آقای هاشمی هستیم! شاید هنوز هم دعایمان می‌کند.
2 ـ
فاز نخست پروژه وحدت ملی را هم اولین بار «وطن امروز» مورد انتقاد قرار داده و تیتر یک و سرمقاله خود را به این موضوع اختصاص داد. اولین بار اصطلاح «نه احمدی‌نژاد» را آنجا استفاده کردیم. بعدتر خبر آوردند برخی بزرگان از این اقدام روزنامه ابراز رضایت و نسبت به «فرزندانشان در وطن امروز» ابراز محبت کرده‌اند.
3 ـ
مصاحبه «وطن‌امروز» با مهدی کروبی با آن تیتر ماندگار «والله کنار نمی‌روم» را خیلی‌ها هنوز به یاد دارند. قبل از مصاحبه ماجرای کتک خوردنش از شاگردان آیت‌الله شریعتمداری و همینطور رفتارش در مجلس ششم را که یادآوری کردیم؛ موتورش گرم شد. می‌گفت بارها به اصلاح‌طلبان تندرو هشدار دادم که آیت‌الله خامنه‌ای هیچ مشکلی با ما ندارد. اما گوششان بدهکار نبود و به تخریب می‌پرداختند. تعاریف ویژه و خاصی را در تمجید از رهبر انقلاب داشت. دست‌نوشته‌ای از آقا هم داشت که نشانمان داد. شب مناظره با احمدی‌نژاد انتظارمان این بود که آن را نشان دهد اما... چقدر شاکی بود از مجمع روحانیون. حق هم داشت.
حیف شد. هیچ وقت نباید روی سادگی حساب کرد.
4 ـ
«خاندان هاشمی علیه احمدی‌نژاد» خوب گرفت. مهرداد بذرپاش می‌گفت یکی از وزرای درگیر با انتخابات همان زمان گفته بود صبح‌ها «وطن‌امروز» می‌خوانم، روحیه می‌گیرم! الآن اما فراموش کرده است. خیلی هم فراموش کرده است. کلا خیلی‌ها بودند که قبل از انتخابات و بعد از انتخابات با «وطن‌امروز» روحیه می‌گرفتند و امیدوار می‌شدند.
5 ـ
فتنه که شد؛ همان روزهای اول با بعضی از اصولگرایان حامی موسوی صحبت می‌کردیم. امروز را نگاه نکنید که هر کدامشان رزومه‌ای از بصیرت برای خودشان جور کرده‌اند؛ تازه بعد از 9 دی ساکت شدند! بعضی‌هایشان را اگر اسم ببریم برق 3 فاز می‌گیردتان.
6 ـ
خیلی از بچه‌های روزنامه در جریان فتنه 2 شیفت کار می‌کردند. یک شیفت در روزنامه و یک شیفت شبانه در خیابان‌های بالاشهر! رد زخم‌های بعضی‌شان هنوز مانده است.
7ـ
تیتر «وطن‌امروز» درباره وقف دانشگاه آزاد در مجلس هیچگاه فراموش نخواهد شد. البته شیرین‌تر از آن تبرئه‌مان از دادگاه همین تیتر بود. حجت‌الاسلام رحیمیان بعد از جلسه دادگاه به ما دلگرمی داد و جمله‌ای به این مضمون گفت: «لذت بردم از اینکه نسل جوانمان اینقدر هوشمندانه در صحنه هستند».
این مقدار کم از انبوه خاطرات تنها می‌تواند به معنای قدرشناسی از عوامل سیاسی روزنامه تلقی شود. یک زمانی می‌گفتند سردبیر شهروند امروز گفته است «وطن‌امروز» دنبال یک هویت جدید در جریان اصولگرایی است. ما در تحریریه پوزخند می‌زدیم. چراکه «وطن‌امروز» کارکردی اقناعی در حوزه ژورنالیسم انقلابی داشت و این در قالب هویت جدید، معنا پیدا نکرده و نمی‌کند. هویت ما ثابت و معلوم است. حقیقت‌گرایی رکن رکین مانیفست سیاسی ما است. اما نسبت به واقع‌نگری نه‌تنها بیگانه نیستیم که نزد ما واقعیت‌ها از ارزش بالایی برخوردارند. از همان آغاز انتشار، خلأ نبود توازن آرمان و واقعیت برای‌مان ملموس بود و به همین دلیل تلاش می‌شد تا نگاهی آرمانی اما واقع‌نگر نسبت به امور داشته باشیم. ما در «وطن‌امروز» اولویت‌هایمان را از اولویت‌های نظام مشق می‌کنیم. هیچ خط قرمزی به جز نقاط و خطوط ترسیمی و تبیینی رهبرحكيم انقلاب نداریم و نخواهیم داشت. الحمدلله در دوران فتنه به گواهی آنان که باید قضاوت کنند؛ عملکرد مثبتی داشتیم. ان‌شاء‌الله «وطن‌امروز» در ادامه مسیر نیز اینگونه باشد