حسین جوادی
1000 شماره را وقتی از روی کیوسک‌های مطبوعات به گذشته نقب می‌زنید، می‌بینید که هنوز رد پای دعوای الکس فرگوسن با سران متمول‌ترین باشگاه اروپا، رئال‌مادرید، ال‌بلانکوها، کهکشانی‌ها و هزار و یک لقب دیگر که برای آنها می‌توان در نظر گرفت، می‌گذرد ولی از آن روز تا به حال آیا می‌توان به این سوال مجهول پاسخ داد که چرا هر ستاره‌ای که با فرگی درگیر شد، سر از رئال‌مادرید درآورد؟ و چرا خیلی‌ها فکر می‌کنند پشت این دعوای زرگری (اصطلاحی شرقی) چیزی نهفته نیست و این معصومیت فرگوسن است که مقابل ارتش ژنرال فرانکو قد علم کرده! فرگی در زمان کالدرون که رئیس آن وقت رئال بود، خطاب به مدیران وقت، آنها را «فاشیست» نامید و مدیریت کلان در این باشگاه را به مدیریت در زمان ژنرال فرانکو، دیکتاتور سابق اسپانیا نسبت داد: «مديران رئال از همان ادبياتي براي سخن گفتن استفاده می‌كنند كه فرانكو بالاي سر گورهاي دسته‌جمعي خود استفاده می‌كرد. فاشيسم در مادريد موج می‌زند. يادم هست فلورنتينو پرس (رئيس فعلی رئال‌مادريد) می‌گفت وقتي بازيكني را می‌خواهم بايد خريداري شود حتي به زور تهديد و سياست». روزنامه مارکا در همان سال نیز با چاپ عکسی فریم به فریم از فرگوسن، چهره او را به شکل فرانکو درآورده بود و اعتقاد داشت که این فرگوسن است که با دیکتاتوری منچستر را اداره می‌کند! تیتر آن روز روزنامه مادریدی«فرانکو در منچستر» بود و بعد از اظهارات سرمربی منچستر تقریبا تمام شهر مادرید به او تاختند! البته با تمام این تفاصیل باز هم نباید از واقعیت نهفته غافل شد و آن همان نکته‌ای است که نشان می‌دهد دیوید بکام، رود فان‌نیستلروی، کریس رونالدو و گابریل هانتزه بعد از اینکه «رئیس» (لقبی که مورینیو به فرگوسن داده است) با آنها از در لجاجت وارد می‌شود، سر از رئال‌مادرید درمی‌آورند! سود حاصل از این مهره‌های سوخته منچستر برای باشگاه انگلیسی از فروششان به رئال چند میلیون پوند بوده است! آیا واقعا این پروسه مردی است که عاشق شرط‌بندی روی اسب‌هاست، مردی که سال‌های سال در منچستر حکمفرمایی می‌کند و عدد حضور او روی نیمکت شیاطین‌سرخ مرز هزار را نیز رد می‌کند؟ کسی واقعیت را نمی‌داند ولی این مساله به وضوح نمایان است که فرگوسن برای هر حرکت مهره‌های خود در صفحه شطرنج برنامه‌ای خاص دارد.
*برگرفته از عنوان کتاب گابریل گارسیا مارکز
(ژنرال در هزار‌توی خود)