ادامه از صفحه اول
حیف شد. هیچ وقت نباید روی سادگی حساب کرد.
4 ـ
«خاندان هاشمی علیه احمدینژاد» خوب گرفت. مهرداد بذرپاش میگفت یکی از وزرای درگیر با انتخابات همان زمان گفته بود صبحها «وطنامروز» میخوانم، روحیه میگیرم! الآن اما فراموش کرده است. خیلی هم فراموش کرده است. کلا خیلیها بودند که قبل از انتخابات و بعد از انتخابات با «وطنامروز» روحیه میگرفتند و امیدوار میشدند.
5 ـ
فتنه که شد؛ همان روزهای اول با بعضی از اصولگرایان حامی موسوی صحبت میکردیم. امروز را نگاه نکنید که هر کدامشان رزومهای از بصیرت برای خودشان جور کردهاند؛ تازه بعد از 9 دی ساکت شدند! بعضیهایشان را اگر اسم ببریم برق 3 فاز میگیردتان.
6 ـ
خیلی از بچههای روزنامه در جریان فتنه 2 شیفت کار میکردند. یک شیفت در روزنامه و یک شیفت شبانه در خیابانهای بالاشهر! رد زخمهای بعضیشان هنوز مانده است.
7ـ
تیتر «وطنامروز» درباره وقف دانشگاه آزاد در مجلس هیچگاه فراموش نخواهد شد. البته شیرینتر از آن تبرئهمان از دادگاه همین تیتر بود. حجتالاسلام رحیمیان بعد از جلسه دادگاه به ما دلگرمی داد و جملهای به این مضمون گفت: «لذت بردم از اینکه نسل جوانمان اینقدر هوشمندانه در صحنه هستند».
این مقدار کم از انبوه خاطرات تنها میتواند به معنای قدرشناسی از عوامل سیاسی روزنامه تلقی شود. یک زمانی میگفتند سردبیر شهروند امروز گفته است «وطنامروز» دنبال یک هویت جدید در جریان اصولگرایی است. ما در تحریریه پوزخند میزدیم. چراکه «وطنامروز» کارکردی اقناعی در حوزه ژورنالیسم انقلابی داشت و این در قالب هویت جدید، معنا پیدا نکرده و نمیکند. هویت ما ثابت و معلوم است. حقیقتگرایی رکن رکین مانیفست سیاسی ما است. اما نسبت به واقعنگری نهتنها بیگانه نیستیم که نزد ما واقعیتها از ارزش بالایی برخوردارند. از همان آغاز انتشار، خلأ نبود توازن آرمان و واقعیت برایمان ملموس بود و به همین دلیل تلاش میشد تا نگاهی آرمانی اما واقعنگر نسبت به امور داشته باشیم. ما در «وطنامروز» اولویتهایمان را از اولویتهای نظام مشق میکنیم. هیچ خط قرمزی به جز نقاط و خطوط ترسیمی و تبیینی رهبرحكيم انقلاب نداریم و نخواهیم داشت. الحمدلله در دوران فتنه به گواهی آنان که باید قضاوت کنند؛ عملکرد مثبتی داشتیم. انشاءالله «وطنامروز» در ادامه مسیر نیز اینگونه باشد