احمد رنجبر
اینکه چرا شماره 1000 برای «وطن‌امروزی»ها ویژه شده و مثلا چرا 10 روز صبر نشده تا به سیاق دیگران در روز تولد نشریه این جشن‌نامه تدارک دیده شود، سوالی است که البته حداقل ما در گروه فرهنگی پی جوابش نبوده‌ایم؛ هر چه هست مبارک است.
***
1000 عددی محبوب نزد ادبای فارسی‌زبان بوده و هست. حافظ می‌گوید: «هزار جهد بکردم که سر عشق بپوشم/ شمایل تو بدیدم نه صبر ماند و نه هوشم» یا «ز آستین طبیبان هزار خون بچکد/ گرم به تجربه دستی نهند بر دل ریش» .
این هم نمونه‌های دیگر:
سعدی:
«برو ای گدای مسکین و دری دگر طلب کن /که هزار بار گفتی و نیامدت جوابی».
مولوی:
«از تبریز شمس دین روی نمود عاشقان/ ای که هزار آفرین بر مه و آفتاب ما».
خیام:
«گرچه غم و رنج من درازی دارد/ عیش و طرب تو سرفرازی دارد/ بر هر دو مکن تکیه که دوران فلک/ در پرده هزار گونه بازی دارد».
بیدل:
«به صید خواهش دنیای دون دلیر متاز/ هزار مرد ز یک زن فکنده‌اند اینجا».
فردوسی:
«ببرد سر بی‌گناهان هزار /هراسان شدست از بد روزگار»
پروین اعتصامی:
«در پرده صد هزار سیه کاریست/ این تند سیر گنبد خضرا را».
1000 در همه این اشعار معنای کثرت و فراوانی می‌دهد. از این معبر می‌توان انتشار هزارمین شماره «وطن‌امروز» را به فال نیک گرفت و برایش آرزوی تداوم داشت، آن هم در شرایطی که نشریات مکتوب با مشقت روی کیوسک می‌آیند. خبر خوشایندی نیست اگر نشریه‌ای به دلیل مشکلات اقتصادی دچار تغییرات منفی شود.
***
شماره 1000 بهانه دوباره‌ای است برای یادآوری مانیفست‌مان در صفحه فرهنگ و هنر؛ از ابتدای انتشار سعی کرده‌ایم جانب انصاف و اعتدال در پیش بگیریم و فرهنگ را قاطی سیاست‌بازی نکنیم. حالا که 4 سال گذشته و عرصه هنر چون دیگر اتفاقات پرشتاب و تقریبا بی‌سابقه جامعه‌مان زیر و بم فراوان داشته، می‌توان قضاوت کرد که آیا توانسته‌ایم به عهدمان برای منصف بودن پایبند باشیم یا خیر؟ از ابتدا معتقد بوده‌ایم نباید ساحت هنر به غبار سیاست‌زدگی آلوده شود. هنر واقعی که ریشه‌اش در دل توده مردم است، می‌ماند و سیاست‌بازان هر روز چهره‌ای دیگر نمایان می‌کنند. این تعریف البته ناقض نقد هنر و حتی هنرمند نیست که اگر نقد نباشد اندیشه‌ها می‌میرند.